#سلطان_پارت_568
منکه تقریبا در مقابل گام های بلندش می دویدم بالاخره زبونم جنبیدش:
_به جون خودم هیچی رو ازت پنهون نمی کنم ...
به یک بار ایستاد به سمتم چرخیدو فریاد زد،توام از خشم و اعصبانیت:
_خفه شو نفس،به جون خودت قسم نخور لعنتی.
فریاد سلطان هرکسی رو به وحشت می انداخت منکه دیگه ...
با چشمانی گشاد شده از ترس خیره شدم بهش،ناخداگاه دلم لرزید وچشم هام پراز آب شدن،تنها سلاحم در برابر سلطان همین اشک هام بودن.
به هق هق افتادم.
همینطور که باچشمانی گشاد شده و بارانی خیره بودم به صورت سرد و خشن سلطان بهترین موقع رو دیدم که بحث رو عوض کنم،لب زدم:
_چرا عروسی رو عقب انداختی،مگه چی شده بود؟!
یبارکی بگو خوشت نمیاد عروسی بگیری،دیگه.
سلطان با خشم غریدش:
_اصلا سر در نمیارم این گریه هات براچیه الان...
_من از عروسی حرف می زنم تو از ...
اه...
romangram.com | @romangram_com