رمان سلطان

#سلطان_پارت_548


عجیب دلش برای این مرد غنج می رفت.

خودش را بیشتر به سینه ی سلطان چسباند و با پنجه ی ظریفش به پهلوی سلطان چنگ زد.

وبعد چند لحظه خواب سخاوتمندانه هردو را به آغوش کشید.

**

(نفس)

با صدای داد و بیداد مردانه ای آروم لای پلک هام رو باز کردم و از بین چشم های نیمه بازم به پنجره ی کوچکی که پرده ی نازک حریر شیری رنگی آویزان بود و با نوازش نسیم روی هوا تکان می خوردخیره شدم.

بعد چند لحظه تازه متوجه ی موقعیتم شدم و یاد اتفاق های دیشب افتادم.

هنوزم صدای مردانه ی سلطان به گوشم می رسید.





خیلی سریع به خودم اومدم و سرجام نشستم.

پتو رو از روی خودم کنار زدم و پای راستم وسپس پای چپم رو روی زمین گذاشتم و به سرعت بدون توجه به وضعیتی که داشتم از در کلبه بیرون رفتم.

از درگاه خارج شدم به سمت صدا قدم برداشتم.

چند قدم که جلو رفتم با دیدن امیر سام که مشغول حرف زدن با گوشی بود و گهگاهی صداش رو بالا می برد و می غریدش ایستادم.

romangram.com | @romangram_com