رمان سلطان

#سلطان_پارت_541


نفس برای بستن این بحث خودش را آرام بالا کشید و لبان تشنه اش را به امید سیراب شدن از چشمه ی لبان سلطانش به آرامی روی لبانش فشرد.

سلطان با این کار نفس شوکه شد اما سریع به خودش آمد و هینی که لبان نفس را می بوسید دست راستش را زیر پای نفس حلقه کرد و همزمان دست چپش را دور کتفش گرفت و با یک حرکت سریع از روی صندلی بلند شد و به سمت تخت قدم برداشت.

نفس را به آرامی روی تخت گذاشت و خودش هم رویش خیمه زد و همانطور که خیره به چشمان درشت و مشکیش بود با حالت خماری لب زد:

_بگو ببینم، می خوایی امشب مال من بشی ؟! بگو می خوایی برای همیشه بشی نفس امیر سام.

نفس که قلبش از شدت هیجان به تپش افتاده بود.

با درماندگی لب زد:

_الان...اینجا؟!

سلطان لبخند کجی زد و صورتش را به صورت نفس نزدیک کرد و لبانش را به گوش نفس سایید و آرام لاله ی گوشش را گاز گرفت.

نفس از درد نالیید...

چقدر کنار نفسش لذت می برد ،او با تمام وجودش این منبع آرامش را می خواست.

_آره الان ....همینجا...می خوامت نفس ،می خوام تا ابد مال خودم باشی،فقط مال امیر سام ریاحی،بگو آره تا از حالا دنیارو به پات بریزم اسب وحشی.

سلطان سرش را بالا گرفت و نفس که مستقیم فقط به چشمان سلطان و اخم میان دو ابرویش زل زده بود گوشه ی لبش را گزید و آرام با صدای نازکش زمزمه کرد:

_امیر سام یه ذره بهم فرصت بده.

سلطان که از گرمی بدن نفس حالش بیش از پیش دگرگون شده بودو همچنان غوغای با او بودن دیوانه اش کرده بود.

romangram.com | @romangram_com