رمان سلطان

#سلطان_پارت_506


اما دراین میان سلطان بدون اینکه متوجه ی کارش بشود هینی که صبارا به دونبال خود می کشیداز در ساختمان خارج شد.

به سرعت از پله های عمارت پایین رفت به آخرین پله که رسید با خشم نگهبان را صدا زد.

لحنش آنقدرخشن و عصبی بود که نگهبان بیچاره با وحشت و پاهای لرزان به سمتشان دوید.

درچند قدمی سلطان قرار گرفت:

_بله خان؟!

سلطان با حرص صبارا به سمتش هول داد طوری که صبا از شدت ضربه تعادلش را از دست داد و پایین پای نگهبان به روی زمین افتاد.

سلطان با چهره ای برافروخته واعصبانی غرید:

_این نفله رو ببربنداز در خونه ی پاشا.

_چشم خان.

نگهبان خم شد بازوی ظریف صبارا به چنگ گرفت و کشان کشان به سمت ماشین برد.

سلطان همانطور مسیر رفتنشان را نگاه می کرد و همزمان دستش را به گردن عضلانی اش کشید،به راستی که این دختر بی شرم و پرو بود.

نفسش را با حرص بیرون داد و به با تنی خسته از این همه تحرک و بی خوابی به سمت پله ها برگشت ،دلش یک بغل آرامش می خواست یک شب خواب راحت که از سیزده سالگی تجربه اش نکرده بود.

جز ،همان یک شبی که مخفیانه به اتاق نفس رفت وتا صبح اورا درمیان بازوان مردانه اش گرفت و بعد سالها بی خوابی ،اوهم یک شب خواب راحت را تجربه کرد.

با فکر نفس و یاد آوری خنده های پراز شیطنتش در وان حمام ناخداگاه کنار لبش به سمت بالا متمایل شد .

romangram.com | @romangram_com