رمان سلطان

#سلطان_پارت_505


کاری می کنم که تو اون به استلاح سلطانتون به گوه خوردن بیوفتین.

از تن بالای صدایش به نفس نفس زدن افتاده بود.

طاها ابروهای کشیده ومردانه اش را در هم کشید .

تا خواست دهن باز کند با صدای خشمگین سلطان حرفش را فرو خورد‌.

_چی گفتی زنیکه ی هرجایی ؟!..

وبه سمتش هجوم آورد،طاها با دیدن سلطان با آن حالت که کاملا برایش آشنا بود یک قدم به عقب برداشت .

صبا هم با با وحشت به عقب رفت که با برخوردش به مبل به ناگاه به روی مبل افتاد،سلطان روبه روی صبا ایستاد خم شد وبا خشم یقه ی مانتو ی خوش دوختش را درپنجه های مردانه اش چنگ زد و با حرص اورا به دونبال خودش کشید ،صبا مرتب جیغ می زد وتقلا کنان دوتا دستش راروی دست بزرگ و نیرومند سلطان چنگ می زد.

_زنیکه ی عوضی با زبون خوش گورت رو گم نمی کنی،کمم از دست تو و خوانواده ی وحشیت زخم نخوردم،هنوز جای آتیشی که به قلبم زدن می سوزه وداره زجرم می ده.

_ولم کن دیوونه،یکی کمکم کنه ...

نفس که طاقت این صحنه هارا نداشت به سرعت به سمت سلطان دوید،با چند قدم بلند خودش را به او رساند بازوهای قدرتمند سلطانش را در میان دستان کوچک و ظریفش گرفت و محکم به سمت خودش کشید و همزمان با صدای بلند فریاد زد:

_امیرسام نکن ،تو رو جان نفس ولش کن .

اما سلطان دوباره به اوج خشمش رسیده بود و هیچ چیز جز صبا وخاطره ی آتش گرفتن پدر و مادرش را نمیدید.

پس بدون آنکه متوجه ی کار خودش باشد محکم دستش را همزمان که نفس را به عقب هول می داد از میان دستان کوچکش بیرون کشید.

همزمان با افتادن نفس به روی زمین سامیار و سونیا به سمتش دویدن و طاها بعد از چند لحظه که شوکه نگاهشان می کرد به خودش آمد واوهم به سمتشان قدم برداشت.

romangram.com | @romangram_com