#شروعی_دیگر_پارت_420
خون به سرعت زیر پوستم دوید و لبم رو به دندون گرفتم.
_نکن دختر، نکن، من همینجوری روانیت هستم؛ دیگه چی از جونم میخوای که هی لپ اناری میکنی و دل میبری؟
ضربان قلبم به حدی بالا رفته بود که مطمئن بودم اونم صداش رو میشنوه.
دندونهام رو بیشتر روی لبم فشردم و چونهام به قفسهی سینهام چسبید و هوا گرم بود یا من گر گرفته بودم؟
صدای فرشته جون نجاتم داد، از زیر سنگینی نگاه خیرهاش:
_مبارکتون باشه عزیزکهام.
سرم بالا اومد با دیدنش درست رو به رومون، همزمان با شاهرخ بلند شدم.
چشمهای مهربونش رو به چشمهام دوخت و از جعبهی مخملیِ توی توی دستش دستبندی بیرون آورد.
لبخندی زد و دستبند رو که به سمتم گرفت، دستم رو بالا آوردم.
دستبند رو، روی مچم بست و طرح گلهای ریز لاله که توی هم حلقه شده بودن و نگینهای کوچیکی که وسطشون نشسته بودن؛ واقعا زیبا بود.
نگاه از دستبند گرفتم و گفتم:
_ممنونم فرشته جون.
جوابش با لبخند پرمهری همراه بود:
_قابلت و نداره عزیزدلم.
دست دور شونهام حلقه کرد و درآغوشم گرفت:
_از همون اولش چشمم گرفته بودت واسه شاهرخ عروسکم.
romangram.com | @romangram_com