#شروعی_دیگر_پارت_420


خون به سرعت زیر پوستم دوید و لبم رو به دندون گرفتم.

_نکن دختر، نکن، من همین‌جوری روانیت هستم؛ دیگه چی از جونم می‌خوای که هی لپ اناری می‌کنی و دل می‌بری؟

ضربان قلبم به حدی بالا رفته بود که مطمئن بودم اونم صداش رو می‌شنوه.

دندون‌هام رو بیش‌تر روی لبم فشردم و چونه‌ام به قفسه‌ی سینه‌ام چسبید و هوا گرم بود یا من گر گرفته بودم؟

صدای فرشته جون نجاتم داد، از زیر سنگینی نگاه خیره‌اش:

_مبارکتون باشه عزیزک‌هام.

سرم بالا اومد با دیدنش درست رو به رومون، هم‌زمان با شاهرخ بلند شدم.

چشم‌های مهربونش رو به چشم‌هام دوخت و از جعبه‌ی مخملیِ توی توی دستش دستبندی بیرون آورد.

لبخندی زد و دستبند رو که به سمتم گرفت، دستم رو بالا آوردم.

دستبند رو، روی مچم بست و طرح گل‌های ریز لاله که توی هم حلقه شده بودن و نگین‌های کوچیکی که وسطشون نشسته بودن؛ واقعا زیبا بود.

نگاه از دستبند گرفتم و گفتم:

_ممنونم فرشته جون.

جوابش با لبخند پرمهری همراه بود:

_قابلت و نداره عزیزدلم.

دست دور شونه‌ام حلقه کرد و درآغوشم گرفت:

_از همون اولش چشمم گرفته بودت واسه شاهرخ عروسکم.


romangram.com | @romangram_com