#شروعی_دیگر_پارت_412


_این چای خوردن داره.

لبخندم پررنگ‌تر شد و "نوش جان"ی در جوابش گفتم.

به سمت شاهرخ رفتم و با نگاهی که سعی می‌کردم هر جا بدوزمش به جز چشم‌هاش خم شدم تا اون هم فنجون چاییش رو برداره.

دست دراز کرد و فنجونی برداشت و آروم زمزمه کرد:

_ممنونم عروسم.

چشم‌هام ناخوداگاه بالا اومد و میخ چشم‌هاش شد و کلمه‌ی "عروسم" تو سرم اکو شد و داغی گونه‌هام هزار برابر.

بی‌حرف با قلبی که دیوونه‌وار خودش رو به در و دیوار سینه‌ام می‌کوبید، کمر راست کردم و به طرف بابا و مامان رفتم.

تعارف کردن چای که تموم شد، سینی رو روی عسلی کنار مبل گذاشتم و نشستم.





آقای تهرانی فنجون خالیش رو، روی میز گذاشت و رو به بابا گفت:

_پارسا جان اگه اجازه بدی دختر و پسرمون دو کلوم با هم تنها حرف بزنن و سنگاشون رو باهم وا بکنن.

بابا دست دور فنجونش حلقه کرد و نگاهش رو سمتم چرخوند:

_البته، پانیذ جان بابا آقا شاهرخ رو راهنمایی کن.

بلند شدم و همزمان با من شاهرخ هم ایستاد.

به طرف اتاقم راهنماییش کردم.


romangram.com | @romangram_com