#شروعی_دیگر_پارت_412
_این چای خوردن داره.
لبخندم پررنگتر شد و "نوش جان"ی در جوابش گفتم.
به سمت شاهرخ رفتم و با نگاهی که سعی میکردم هر جا بدوزمش به جز چشمهاش خم شدم تا اون هم فنجون چاییش رو برداره.
دست دراز کرد و فنجونی برداشت و آروم زمزمه کرد:
_ممنونم عروسم.
چشمهام ناخوداگاه بالا اومد و میخ چشمهاش شد و کلمهی "عروسم" تو سرم اکو شد و داغی گونههام هزار برابر.
بیحرف با قلبی که دیوونهوار خودش رو به در و دیوار سینهام میکوبید، کمر راست کردم و به طرف بابا و مامان رفتم.
تعارف کردن چای که تموم شد، سینی رو روی عسلی کنار مبل گذاشتم و نشستم.
آقای تهرانی فنجون خالیش رو، روی میز گذاشت و رو به بابا گفت:
_پارسا جان اگه اجازه بدی دختر و پسرمون دو کلوم با هم تنها حرف بزنن و سنگاشون رو باهم وا بکنن.
بابا دست دور فنجونش حلقه کرد و نگاهش رو سمتم چرخوند:
_البته، پانیذ جان بابا آقا شاهرخ رو راهنمایی کن.
بلند شدم و همزمان با من شاهرخ هم ایستاد.
به طرف اتاقم راهنماییش کردم.
romangram.com | @romangram_com