#شروعی_دیگر_پارت_401
نفس نفس می‌زد و قفسه‌ی سینه‌اش به شدت بالا و پایین می‌رفت.
یقه‌ی کتم رو که توی مشت گرفت کمی از خودم فاصله‌اش دادم؛ ولی حلقه‌ی دستم رو از دورش باز نکردم:
_خوبی عزیزم؟
آب دهنش رو قورت داد و سرش رو به معنی "آره" بالا و پایین کرد.
نفس عمیقی کشیدم که نشون از راحت شدن خیالم داشت.
کنار گوشش زمزمه‌وار گفتم:
_آخه شاهرخ فدای اون شرم و حیات، چرا انقدر سر به هوایی؟ اگر الان می‌افتادی و طوریت می‌شد، من چه گلی به سرم می‌گرفتم؟
سرخ شده از فاصله‌ی کم بینمون، گفت:
_خوبم شاهرخ.
گفته بودم سرخی گونه‌های این دختر عجیب تنگ دلم می‌چسبه؟
_می‌دونستی با این لپ‌های گل انداخته شیرین‌تر میشی؟
لب گزید و نگاهش رو از چشم‌هام گرفت.
نگاهم کشیده شد سمت لب‌هاش و قرمزیشون بد با روح و روانم بازی می‌کرد.
دست روی چونه‌اش گذاشتم و به سمت پایین کشیدمش تا لبش از حصار دندوناش آزاد بشه.
_فکر می‌کنم یه بار دیگه هم بهت گفته بودم این کار رو نکن.
با همون نگاه دوخته شده به یقه‌ام فشاری به سینه‌ام داد تا ولش کنم.
تره‌ای از موهاش که آرایشگر آزادانه روی گردنش رها کرده بود رو به دست گرفتم و به لب‌هام نزدیک کردم، بوسیدم و بوی مست کننده‌اش رو به مشام کشیدم.
romangram.com | @romangram_com