رمان شروعی دیگر

#شروعی_دیگر_پارت_399

دست‌هاش رو روی شونه‌هام گذاشت و سعی کرد هولم بده عقب:

_برو کنار شاهرخ، یهو یکی می‌بینتمون.

بـ ــوسه‌ای روی پیشوینش نشوندم:

_تا نگی ازم ناراحت نیستی، یک میلی هم از جام تکون نمی‌خورم.

_شاهرخ.

_عمر شاهرخ، بی‌مروت یک هفته‌ی تمام ندیدمت، اونوقت ازم رو می‌گیری، اینه رسمش؟

_برو اونور شاهرخ.

_بگو دیگه ازم ناراحت نیستی.

_باشه، ازت ناراحت نیستم.

چشم‌هاش که از شرم هر جایی رو نگاه می‌کرد اِلا من، به خنده انداختم:

فشاره دیگه‌ای به شونه‌ام داد و معترضانه و پرشرم گفت:

_اِ برو کنار دیگه.

با شیطنت گفتم:

_نوچ، این فایده نداشت، همچین یه ذره مصنوعی گفتی.

حرصی و شمرده شمرده گفت:

_من..از دست..تو..ناراحت..نیستم.

نفسش رو بیرون داد و با همون لحن ادامه داد:

romangram.com | @romangram_com