#شروعی_دیگر_پارت_396
_باش، وقتی اومدم، معلوم میشه.
_شاهرخ.
_هیس، آروم دختر، صدات رو این دختره که هیچ، پیرمرد اونور خیابونم شنید.
_نمیای.
_باش، پس‌فردا شب معلوم میشه.
چشم غره‌ای بهم رفت و صورتش رو به طرف پنجره برگردوند و من تو دلم عروسی گرفته بودم؛ واسه اینکه خودش دستم بهونه داد تا زودتر مراسم خواستگاری رو راه بندازم.
خندیدم و نگاهم رو دادم به شهاب که لباس دامادی، عجیب بهش می‌اومد.
خدایا یعنی میشه منم همچین حسی رو تجربه کنم؟
میشه همچین شبی دست تو دست پانیذم، بهترین شب زندگیم بشه.
آخ که اگه بشه، چی میشه.
حتی از تصورشم ته دلم غنج میره و ضربان قلبم قصد رکوردشکنی می‌کنه.
❊❊❊
_شاهرخ یهو یکی می‌فهمه نیستیم، یا یکی باهم می‌بینتمون، آبروریزی میشه.
دستش رو محکم‌تر گرفتم
_بیا پرنسس، نترس اونا دارن شام می‌خورن، حواسشون به من و تو نیست.
_خب یواش‌تر بابا، دستم کنده شد.
romangram.com | @romangram_com