رمان سایه

#سایه_پارت_621

با نگاهی سرد وعاری از هراحساسی به مادرش نگریست،ناهید کنارش روی لبه تخت نشست ونگران پرسید

-دخترم دیشب کجا رفته بودی ؛همه ما داشتیم از نگرانی سکته می زدیم !

کوتاه گفت :

-متاسفم!

کمی خودش را روی تخت سر داد وخود را به او نزدیکتر کرد وآرام گفت :

-بیچاره آرمین هرجایی رو که به فکرش می رسید سرزد

با لحنی سرد جواب داد

-من فقط می خواستم تنها باشم وکمی پیاده روی کنم

-پیاده روی تو این سرما وانوقت شب ،........عزیزم به خودت بیا تو دیگه بچه نیستی که همه رو نگران خودت می کنی

کلافه و بی حوصله گفت :

-مامان من که ازت معذرت خواستم

با دلخوری اخم به ابرو نشاند وگفت :

- تو نباید از من معذرت بخوای من مادرتم ونگرانی جزءلاینفک زندگیمه ،تو باید از آرمین معذرت بخوای که داری با رفتارت دیونه اش می کنی

از اسم آرمین برآشفت وبه تندی گفت :

مامان !می خوام همه زندگیمو از اسم این مرد پاک کنم ،پس لطفا دیگه اسمشو مقابلم نیار

ناهید بهتزده نالید

-تو چی می گی برا خودت!

رویش را از ناهید گرفت وآرام زمزمه کرد

-اون دیگه هیچ جایی توی زندگیم نداره

ناهید خشمگین شد وبه تندی گفت :

-گ*ن*ا*ه این پسربدبخت چیه! ،پدرت وقت رفتنش بود وفقط داشت درد می کشید ؛رفتن اون ربطی به آرمین نداره که این بیچاره روهی عذاب می دی


romangram.com | @romangram_com