#سایه_پارت_614
-من بدرد ازدواج باهیچ کسی نمیخورم بهار !نه حالا نه هیچ وقته دیگه ،فقط اینو باور کن
آرمین توی تصمیمش راسخ و مصمم بود وتحت هیچ شرایطی زیر بار خواهش والتماسهای مادرمبرای ازدواج با بهار نرفت و با رفتنش به فرانسه برای ادامه تحصیل موقتا"پرونده ازدواجش با بهار رو مختومه کرد
لحظه ای به فکر فرو رفت هنوز واژه واژه جملات سهمگین آن شب نحس همچون ناقوسی برفرق سرش کوفته میشد .حتی آهی عمیق هم درد درونش را تسکین نداد
-زندگی آرمین در فرانسه فقط در خودش خلاصه میشد .وروزهای سردی که پی در پی وبی هدف سپری میکرد ،آنقدر تنها ودر خود فرو رفته بود که همیشه نسبت بهش احساس ترحم می کردم ؛در طول دوسالی که کنارش بودم هرگز ندیدم با کسی رابطه دوستانه وصمیمی برقرار کنه ؛دردنیای اون نه دخترها جایگاهی داشتندونه پسرها از همه فراری بود وحتی وقتی منم با کسی دوست می شدم به شدت موضع می گرفت وآوردن دوستام وبه خونه اکیدا ممنوع کرده بود
توی کالجی که مادرس می خوندیم دخترای زیبایی از ملیتهای مختلفی وجود داشت اما آرمین درهم فرورفته وتخس جذب هیچ کدوم نمی شد ،حتی اگر احیانا دختری هم قصد نزدیک شدن به اونو داشت به شدت ضایع وتحقیرش می کرد تا جایی که دیگه هیچ دختری جرات نزدیک شدن بهش و نداشت
وقتی برگشتیم اصرارهای مادرم برای ازدواج آرمین از نو شروع شداما هر بار فقط یک جمله از آرمین میشنیدیم :
-از هرچه زنه متنفرم ونمی خوام خودمو درگیر این موجودات حقیر شده کنم
خواهشهای مادرم تمومی نداشت تا جایی که آرمین مجبور شد برای فرار از دست اصرارهای مادرم از خونه بره وتجردی زندگی کنه اما این تصمیم جدید آرمین بیشتر از قبل باعث نگرانی پدر ومادرم می شدوهمه فکر وذکر هردوشون فقط به هر نحوی سروسامون دادن اون بود .
آرمین خودشو توی کارهای شرکت غرق کرده بودو فقط توی دنیای خودش سیر میکرد .بعد از مرگ بهراد دیگه نه سفر میرفت و نه مهمونی ،دنیاش شده بود فقط شرکت وکار تا جایی که خیلی زود تونست اعتماد پدرمو جلب کنه و عملا همه امور شرکت و تو دست بگیره
مادرمم که میدید اون به تنها چیزی که فکر می کنه فقط پیشرفت شرکته ، به ظاهر با قضیه کنار اومد ودیگه به ازدواج آرمین هیچ اصراری نکرد وبا این روند صلح آمیزموقتا آرامش دوباره به خونه ما برگشت
تا اینکه یک روزمادرم با ذوق عکسی به دستم داد وازم خواست در موردش تحقیق کنم با خنده گفتم :
-مگه شهر هرته که بشه از رو یه عکس تحقیق کرد
همزمان نیم نگاهی به عکس انداختم اما با دیدن چهره ای معصوم با یک جفت چشم خمار عسلی همون لحظه قلبم لرزید اینقدرزیبا وظریف بود که لبخند روی لبم ماسید ؛ بهت زده به مادرم گفتم :
- مامان اینو از کجا پیدا کردی ؟
مامان با لبخند گفت :
-خیلی خوشگله نه !......سایه ست ،همبازی بچگیهات
خشکم زد ،هرگز تصور نمی کردم تو اینهمه جذاب وزیبا شده باشی ،منو تو از بچگی با هم بزرگ شده بودیم وپدرم توی همون سالهای بچگی ما رو برای هم نامزد کرده بود اینو بارها مادرم تو اون سالها بهم گوشزد کرده بود ،هر بار که از سر شیطنت با یه دختری دوست میشدم این حرف مادرم بود
-آرتین تو خودت نامزد داری پس فکرای خامو از سرت بیرون بریز
اما من که نمی تونستم کسی و که نمی شناختم وندیده بودم به عنوان شریک زندگیم انتخاب کنم هر بار با جنگ ودعوا براشون موضع میگرفتم
مامان که منوحیران عکس تو دید کاغذی بدستم داد وگفت :
-این آدرس خونه ودانشگاهشه،از مادرش شنیدم که ترم تابستونه گرفته ،پس می تونی از دوستای دانشگاهیش در موردش تحقیق کنی
romangram.com | @romangram_com