رمان سایه

#سایه_پارت_584

-تو هم حرفهای زیادی زدی که هیچ کدومشون واقعیت نداشت

نفس عمیقی کشید وگفت :

-باشه هر چه تو بگی ،چون تو لجباز تر ازاینی که من بتونم چیزوخلاف عقیده وباورت ثابت کنم

آب دهانش را قورت داد وبینی اش را بالا کشید وبا نیشخندی گفت :

-تو همه چیزوبهم ثابت کردی آرمین ،تو ثابت کردی که حتی ارزش یک دوست داشتن ساده رو هم ندارم

خسته وکلافه دستی میان موهای پر پشتش کشید وگفت :

-حال تو اصلا خوب نیست ومن نمی خوام با بحث بیهوده حالتو از اینی که هست بدتر کنم ،بهتره استراحت کنی بعدا سر فرصت در این مورد با هم حرف میزنیم

از جا برخاست اتاق را ترک کند که سایه با بغض گفت :

-دیگه نمی خوام ببینمت؛ از زندگیم برو بیرون ودیگه هیچ وقت برنگرد ،چون تو بزرگترین عذابی که تاحالا تو زندگیم کشیدم

جمله آخر سایه مثل پتک بر سرش فرود آمدوهمه وجودش را لرزاند هرگز نمی توانست اینهمه تنفر سایه را درک کند

با شدت شروع به گریستن کرد

به طرفش برگشت دلش می خواست او را بغل بگیرد وبرای آرام کردنش لحظه ای نوازشش کند اما به خوبی می دانست چقدرلجباز ویکدنده است و امکان ندارد در این شرایط اجازه دهدبه او نزدیک شود به همین دلیل با درماندگی و پاهای سست شده ولرزان اتاق را ترک کرد

نازنین با گلدان گل پشت در به انتظار ایستاده بود نگاه غمگینش روی گلهای در دست نازنین افتاد ،گلها را ازمیان گلدان بیرون کشید و گفت :

-با حالی که اون داره این گلها حالشو بدتر میکنه !

نازنین آرام نجواکرد :

-حتما همینطوره !

آشفته وپریشان با لحنی اندوهگین گفت :

-خواهش می کنم ! سایه رو آروم کنید اون خیلی بهم ریخته است

بغضی که در کلامش نهفته بود نازنین را تحت تاثیر خود قرار داد وبی اختیار با لحنی غمبار گفت :

-چشم !همه تلاشو می کنم که اونو از این حالت بیرون بیارم

و قبل از اینکه او چیزی بگوید وارد اتاق سایه شد ودر را پشت سرش بست


romangram.com | @romangram_com