رمان پونه (جلد دوم)

#پونه_(جلد_دوم)_پارت_77

با خودم فکر کردم شايد اگه ميديدمش نگاش هم نکنم و از کنارش رد بشم.يا شايد هم با ديدنش عصباني بشم و هر چي از دهنم در مياد بهش بگم و يا...اما دقيقا نمي دونستم چيکار مي کردم.

_ پونه!

مادرجون داشت صدام مي کرد.کلافه و بي حال رفتم سمت در و وقتي از اتاق زدم اونم از توي آشپز خونه اومد بيرون و پرسيد:

_ تو نمي دوني کيان چش بود؟چرا اون طوري با عجله و ناراحت رفت؟

سعي کردم خودمو بي تفاوت نشون بدم و گفتم:

_ نه نمي دونم.

از پشت عينکش جوري نگام کرد که سرمو انداختم پايين و خواستم برگردم به اتاقم که صداي باز و بسته شدن در شنيده شد و.باعث شد دو تا مون به حياط نگاه کنيم.مامان بود با چند تا نون توي دستش.مادرجون که حواسش رفت به اون منم خيالم راحت شد و نفس راحتي کشيدم. مادرم که تازه اومده بود توي خونه با ديدن من آهي کشيد و در حاليکه نونا رو مي داد دست مادرجون اومد سمتم:

_ پونه جان!مامان خوبي؟

بهش سلام کردم و رفتم طرفش:

_ سلام مامان.خوبم.


romangram.com | @romangram_com