رمان پونه (جلد اول)

#پونه_(جلد_اول)_پارت_471

چشمام با خوندنکلمه هاي روي صفحه ي موبايلم تا آخرين حد باز ميشن و براش مي نويسم:

_ چي چي رو بهتر باشه؟هيچ معلوم هست چي ميگي؟مي فهمي توي چه دردسري افتادم؟تو که نديدي چقدر عصباني بود؟

منتظر جواب پيامش مي مونم اما اين بار خيلي ديرتر از قبل ميرسه:

_ اينطوري ديگه واسه خواستگاري کردن از تو مشکلي ندارم.چون مادرت که بدونه پدرتم با خبر ميشه و کار منم راحت تر...

با خوندن پيام عصباني ميشم و با خودم فکر مي کنم اون به چي فکر مي کنه و من به چي؟!آدم اينقدر خودخواه؟تند تند براش مي نويسم:

_ مامانم مي دونه قبلا ازدواج کردي.

اين بار جوابش خيلي سريع ميرسه:

_ اشکالي نداره.فوقش بول نکنه.ولي من اونقدر ميام و ميرم که بالاخره خودش خسته بشه و راضي به ازدواج ما دو تا بشه.

با ناباوري پيامو مي خونم و براش مي نويسم:

_ ديوونه اي به خدا.

و اون جواب ميده:

romangram.com | @romangram_com