#او_مرا_کشت_پارت_245
- شما باید ببخشید که نتونستیم یه شب ازتون مراقبت کنیم.
- به هر حال اون شب، من بعد سال‌ها کلی خندیدم. هر چند که آخرش از دماغم در اومد؛ ولی هیچ وقت فراموشتون نمی‌کنم خداحافظ.
گوشی رو قطع کردم.
به خونه رسیدم. شام پختم، همه چی آماده بود. رفتم حموم. ساعت نزدیک ۹ بود، رو مبل نشستم و منتظرش موندم.
***
زهرا کلی از سفرش گفت، من هم تقریبا براش از سفرم گفتم، البته به جز قسمتی که با سرگرد کار می‌کردم.
زهرا کلی باهام دعوا کرد که چرا با رایان دوست شدم و آخرش هم باهام قهر کرد، چون من گفتم دارم بهش جدی فکر می‌کنم.
اون هم گفت که رایان آریا به درد من نمی‌خوره.
امروز قراره برم سرگرد رو ببینم، فکر نمی‌کنم که این قایم موشک بازی درست باشه، بالاخره باید باهاش روبه‌رو بشم.
ازصبح زهرا باهام سر سنگینه.
- نمی‌خوای بهم صبحانه بدی؟
- مگه خودت چلاقی برو بخور!
- عزیزم چرا این‌جوری می‌کنی، این همه مدت نبودی حالا هم اومدی این‌جوری می‌کنی.
- سامره چرا نمی‌فهمی واسه خودت می‌گم؟ رایان آریا یکیه مثل باباش، یه عوضیه.
- زهرا جان هنوز که چیزی نشده، من فقط گفتم دارم بهش فکر می‌کنم.
- اصلا نباید بهش حتی فکر کنی. تو به خاطر لجبازی با امیر داری این کار رو می‌کنی نه؟
بهش نگاه کردم.
- مگه دیوونه‌م که به خاطر اون زندگیم رو خراب کنم؟
- آره دیوونه‌ای. من تو رو می‌شناسم، به خاطر اون داری خودت رو نابود می‌کنی!
- بسه دیگه چرا تمومش نمی‌کنی؟ امیر دیگه برای من مرده.
- چرا دورغ می‌گی؟ خودت رو گول بزنی من رو نمی‌تونی، می‌تونم از چشم‌هات بفهمم که هنوز بهش حس داری.
- اینا توهمات توئه. اون برام اصلا مهم نیست.
- من با تو بزرگ شدم و تمام حالت‌هات رو می‌دونم. تو هنوز دوستش داری، هر چی هم که انکار کنی باز هم فرقی نمی‌کنه.
عصبی شده بودم.
romangram.com | @romangram_com