#او_مرا_کشت_پارت_230
قلبم تند تند می‌زد و چشم‌هام درشت شده بود. بهش نگاه کردم، حواسش سمت نگهبان بود که داشت با مریم خانم حرف می‌زد.
همین‌جور نگاهش می‌کردم، انگار اولین باره که می‌بینمش . چشم‌های قهوایش، چونه خوش فرمش و ادکلنش، همه‌شون برام یاد آور عشقی بود که یه روزی حاضر بودم به خاطرش همه چیزم رو بدم.
برگشت سمت من، حالا اون هم بهم نگاه می‌کرد.
کف دستم رو قلبش بود و می‌تونستم ضربان قلبش رو حس کنم، تندتر از حد معمول می‌زد.
دستش رو از رو دهنم برداشت و آروم موهام رو کنار زد.
هر دو بهم خیره شده بودیم.
نمی‌دونستم اون داره به چی فکر می‌کنه؛ ولی این رو می‌دونستم که اگه بیشتر تو این وضعیت باشم حتما قلبم از هیجان وایمیسته.
سرش رو بهم نزدیک کرد.
چشم‌هام رو بستم، نفسش رو درست کنار گوشم حس کردم.
- وقتی قلب یه نفر رو هدف می‌گیری باید مواظب باشی که اون قلب تو رو هدف نگرفته باشه، چون اونوقت این تویی که بازنده‌ای.
ازم جدا شد، چشم‌هام رو باز کردم.
مریم خانوم و نگهبان رفته بودن. دوباره به سمت پیچک رفتم.
کنارم وایساد. هنوز مات حرفش بودم، منظورش رو نمی‌فهمیدم.
از دستم خون می‌اومد، نمی‌تونستم پیچک رو بگیرم.
- برو بالا الان یکی میاد.
- منتظر دستورت بودم .دستم درد می‌کنه.
به دستم نگاه کرد.
- خون ریزی کرده!
- نه الکی این‌جا وایسادم.
- خیلی خوب. من اول می‌رم بالا، بعد بهت کمک می‌کنم.
از دیوار در عرض چند ثانیه بالا رفت. با تعجب نگاهش می‌کردم. رفت تو اتاق، یه ملافه آورد و انداخت پایین.
آروم گفت:
- ببند به کمرت من می‌کشمت بالا.
ملافه رو بستم و با کمک دیوار رفتم بالا و وارد تراس شدم.
romangram.com | @romangram_com