#او_مرا_کشت_پارت_227
نگاهی به امیر کردم، اون هم عصبانی بود.
- خوبی؟ چی شد؟
- چیزی نیست، چایی پرید تو گلوم.
یقه‌ام رو درست کردم و صاف نشستم.
- نگفتی عزیزم!
- این تاریخ یه روزیه که خیلی برام مهمه ،خالکوبی کردم که هیچ وقت یادم نره.
همین طور که حرف می‌زدم نگاهم به امیر بود.
اون هی صورتش قرمزتر می‌شد.
- یعنی تاریخ تولدته؟
- نه تاریخ مرگمه.
رایان خندید.
- شوخی می‌کنی!
امیر محکم لیوانش رو کوبید روی میز و از جاش بلند شد.
راحیل با نگرانی نگاهش کرد.
- چی شده عزیزم؟
- چیزی نیست، یکم سرم درد می‌کنه. من می‌رم بالا بخوابم. برای شام صدام نکنید.
- گشنه می‌خوایی بخوابی؟
- آره.
- ولی نمی‌شه که!
- راحیل اصرار نکن، شب بخیر.
امیر به سرعت از پله‌ها بالا رفت.
رایان: این چرا یه دفعه این جوری کرد؟
- خسته شده، از صبح بیرون بوده. من برم ببینم چیزی لازم نداشته باشه.
- نمی‌دونم چرا از موقعی که اومدیم شمال این انقدر عصبی شده.
romangram.com | @romangram_com