#او_مرا_کشت_پارت_217
چاره‌ای نداشتم، مجبور شدم که قبول کنم.
- باشه.
اونا سوار ماشین شدن و رفتن.
امیر داشت شیشه‌های توی ماشین رو بیرون می‌ریخت تا سوار بشه.
سوار شد. بهم نگاه کرد، بهش اهمیت ندادم، چند تا بوق زد.
باز هم اهمیت ندادم.
- تا شب می‌خوایی اون‌جا وایسی؟ سوار شو.
- خودم می‌رم، نیازی به تو ندارم.
- ببین ظرفیتم برای امروز پره، مثل آدم سوار شو تا کار دست هر دومون ندادم.
- برو به جهنم، من با تو جایی نمیام.
با عصبانیت از ماشین پیاده شد. ترسیدم، خیلی عصبی بود.
- مثل آدم سوار می‌شی یا نه؟
به طرف ماشین رفتم و آروم سوار شدم.
حرکت کرد. معلوم بود عصبیه، ساکت بود.
از این آرامش قبل طوفان خوشم نمی‌آمد.
با سرعت می‌رفت.
چون ماشین شیشه نداشت شالم از سرم افتاده بود.
صورتم از سرما داشت یخ می‌زد.
- معلومه چته آروم‌تر برو!
- خفه شو.
- نگه‌دار روانی می‌خوام پیاده بشم.
- من روانیم آره. فکر کردی باهات شوخی دارم؟ حالا نامی رو به جون من می‌ندازی، فکر کردی می‌تونی با کمک اون کاری کنی؟ چرا شیشه ماشین رو شکستی؟
- من نمی‌دونم از چی حرف می‌زنی.
- فکر کردی فقط خودت نابغه‌ای؟ فکر کردی نفهمیدم کار توئه؟
romangram.com | @romangram_com