#ضربه_نهایی_پارت_850

باتردید وارد کلبه شد ونگاه خسته ش را در اطراف چرخاند .
بحدی غمگین بود که به ترس نشسته در جانش اجازه ی جولان ندهد .
کمد دو دره ی قهوه ای سوخته رنگی را کنج کلبه دید . به توصیه ی سراج عمل کرد و
مستقیم به سمت آن رفت .
در کمد را باز کرد ونگاهش روی پیراهن های مردانه چرخی خورد سپس دست بلند کرد و تیشرت مشکی رنگی برداشت
در کمد را بست وبه سمت تخت رفت .ابتدا لباس سراج را که هنوز کمی نمی دریا را داشت از تن بیرون کشید . سپس
از شرآن پیراهن پولکی که زیرش به تن داشت راحت شد . تیشرت مشکی را تن زد وپشت پنجره قرار گرفت . پرده را کنار زد و بیرون
راتماشا کرد . کمی که گذشت از پنجره فاصله گرفت . خبری از سراج نبود واودلش به شدت شور می زد .
چشمانش از شدت بی خوابی می سوخت واز طرفی نمی توانست خود را به دنیای بی خبری خواب بسپرد .
نفسش را کلافه بیرون فرستاد .
لبه ی پنجره نشست .سرش را به شیشه ی آن تکیه داد ونگاهش را به بیرون دوخت .

فکر های مختلف وگوناگونی به سرش شبیخون زد
اما او در ان لحظه توان ان را نداشت که به ان ها بیاندیشد .
نگاه اخر هاتف وجسم غرق در خونش یک لحظه هم او را رها نمی کرد .
بالاخره مردی که کودکی وبخشی از نوجوانی ش را تبدیل به کابوس کرده بود به بدترین شکل ممکن تاوان پس داده بود .
هرچند که ان مرد، پدر محبوبش بود واو امروز شکستن بی صدای عشقش را دیده بود .
نفسش را آه مانند بیرون فرستاد ونفهمید چه مدت زمانی سپری شد وچشمانش گرم خواب شده وپلک هایش روی هم افتاد .
هوا رو به تاریکی می رفت که سراج وارد کلبه شد .
کلبه تاریک وغرق در سکوت بود .

romangram.com | @romangram_com