#ضربه_نهایی_پارت_849

در نهایت موتور کنار کلبه متوقف شد .

سرمه یخ زده تکیه ش را از کمر سراج جدا کرد .
نگاه گیجش را در اطراف چرخاند وخیلی زود کلبه را شناخت .
خاطره ی روزی که سراج او را از دست ان باند ادم فروش نجات داده وبرای تنبیه به ان کلبه اورده بود در ذهنش جان گرفت و
ناخواسته لبخندی زد .
اما لبخند روی لبش خیلی زود خشک شد .
از پشت موتور پیاده شد و از شدت سرمایی که در جانش نشسته بود بلافاصله درخود مچاله شد .
بی شک از اتفاق های افتاده ی چند ساعت قبل ، از کشتی گرفته تا مرگ هاتف فشارش افتاده بود که این چنین احساس سرما می
کرد وسرعت بیش از حد سراج هم مزید برعلت شده بود تا این چنین بلرزد .
اما وقتی صورت رنگ پریده ولب های سفید شده ی سراج را دید حال خراب خود را فراموش کرد .
باصدای گرفته ش نام اورا برزبان اورد
_سراج
_برو کلبه ، داخل کمد باید چیزی برای پوشیدن باشه تنت کن وکمی استراحت کن !
جمله ش که تمام شد منتظر جواب سرمه نماند . روی خود را برگرداند و از او فاصله گرفت و با قدم هایی سنگین در پیچ جنگل از دید
سرمه خارج شد .
سرمه با پشت دست قطرات اشک را از روی گونه ش سترد .
نگاهش را از اسمان ابی ودرختان سربه فلک کشیده چرخاند و
با شانه هایی فروافتاده به سمت کلبه قدم برداشت .
دستگیره را پایین داد ودر با صدای خشکی در پاشنه چرخید و گشوده شد .

romangram.com | @romangram_com