رمان خورشـیـد نیمــه شب

#خورشـیـد_نیمــه_شب_پارت_95

اﻧﺴﺎن ﻣﯽ ﺷﻪ . ﭼﻘﺪر ادوارد ﮐﻼﺳﯿﮑﻪ ! « ﻧﯿﺸﺨﻨﺪ زد .‬ ‫ﺻﺪاي او را ﺑﻪ ﺳﺨﺘﯽ ﺷﻨﯿﺪم .‬ ‫از ﺟﺎ ﭘﺮﯾﺪ . » ﭼﯽ؟ « و ﺑﻌﺪ ﺻﺪاي ﺧﻨﺪه ي ﺑﻠﻨﺪ او در اﺗﺎق ﭘﯿﭽﯿﺪ . » ﺟﺮﯾﺎن ﻫﻤﯿﻦ ﺑﻮد؟ «

دوﺑﺎره ﺧﻨﺪﯾﺪ . » ﻋﺠﺐ ﺷﺎﻧﺲ ﮔَﻨﺪي ، ادوارد .‬ ‫«‬ ‫دﺳﺖ او را روي ﺷﺎﻧﻪ ام اﺣﺴﺎس ﮐﺮدم ، و آن را ﺑﺎ ﭘﺮﯾﺸﺎﻧﯽ ﮐﻨﺎر زدم . ﻧﻤﯽ ﺗﻮاﻧﺴﺘﻢ ﺑﻪ او ﺗﻮﺟﻪ ﮐﻨﻢ .‬ ‫ا‪‬زﻣﻪ ﺑﺎ ﺻﺪاي ﺣﯿﺮت

زده اي ﺗﮑﺮار ﮐﺮد : » دل ﺑﺎﺧﺘﻪ ي ﯾﮏ اﻧﺴﺎن ؟ ﻫﻤﻮﻧﯽ ﮐﻪ اﻣﺮوز ﻧﺠﺎﺗﺶ داد ؟ ﻋﺎﺷﻘﺶ ﺷﺪه؟ «‬ ‫ﺟﺎﺳﭙﺮ ﭘﺮﺳﯿﺪ : » ﺗﻮ ﭼﯽ ﻣﯿﺒﯿﻨﯽ آﻟﯿﺲ؟ دﻗﯿﻘﺎً . «‬ ‫آﻟﯿﺲ ﺑﻪ ﻃﺮف او ﺑﺮﮔﺸﺖ .

ﻣﺎت و ﻣﺒﻬﻮت ﺑﻪ ﮐﻨﺎر ﺻﻮرت او ﺧﯿﺮه ﻣﺎﻧﺪه ﺑﻮدم .‬ ‫» ﺑﺴﺘﮕﯽ داره ﺑﻪ اﯾﻨﮑﻪ ﺑﻪ اﻧﺪازه ي ﮐﺎﻓﯽ ﻗﻮي ﺑﺎﺷﻪ ﯾﺎ ﻧﻪ . اﮔﻪ ﻧﺒﺎﺷﻪ ﺧﻮدش اوﻧﻮ ﻣﯽ ﮐﺸﻪ «- ﺑﺮﮔﺸﺖ ﺗﺎ ﭼﺸﻢ ﻏﺮه اي ﺑﻪ

ﻣﻦ ﺑﺮود- » ﮐﻪ‬ ‫در اون ﺻﻮرت واﻗﻌﺎً ﻧﺎراﺣﺖ ﻣﯽ ﺷﻢ ، ادوارد ، اﻟﺒﺘﻪ ﺑﺪون در ﻧﻈﺮ ﮔﺮﻓﺘﻦ اﯾﻨﮑﻪ ﺑﺎ ﺧﻮدت ﭼﯿﮑﺎر ﻣﯽ ﮐﻨﻪ . «- ﺑﺎز ﺑﻪ ﻃﺮف ﺟﺎﺳﭙﺮ ﺑﺮﮔﺸﺖ-‬ ‫»ﯾﺎ اﯾﻨﮑﻪ اوﻧﻢ ﯾﻪ

روزي ﯾﮑﯽ از ﻣﺎ ﻣﯽ ﺷﻪ. «‬ ‫ﮐﺴﯽ ﺑﺎ ﺻﺪاي ﺑﻠﻨﺪ ﻧﻔﺴﺶ را ﺣﺒﺲ ﮐﺮد ؛ ﻧﮕﺎه ﻧﮑﺮدم ﺗﺎ ﺑﺒﯿﻨﻢ ﭼﻪ ﮐﺴﯽ ﺑﻮد .‬ ‫» ﻫﻤﭽﯿﻦ اﺗﻔﺎﻗﯽ ﻧﻤﯽ اﻓﺘﻪ ! « دوﺑﺎره داﺷﺘﻢ داد ﻣﯽ ﮐﺸﯿﺪم . » ﻫﯿﭻ ﮐﺪ

وم اﺗﻔﺎق ﻧﻤﯽ اﻓﺘﻪ ! «‬ ‫ﺑﻪ ﻧﻈﺮ آﻟﯿﺲ ﺻﺪاي ﻣﺮا ﻧﺸﻨﯿﺪ . او ﺗﮑﺮار ﮐﺮد : » ﻫﻤﺶ ﺑﺴﺘﮕﯽ داره . ﻣﻤﮑﻨﻪ اوﻧﻘﺪر ﻗﻮي ﺑﺎﺷﻪ ﮐﻪ اوﻧﻮ ﻧﮑﺸﻪ- وﻟﯽ ﭼﯿﺰي ﻧﻤﻮﻧﺪه . ﯾﻪ‬ ‫ﮐﻨﺘﺮل ﻓﻮق اﻟﻌﺎده

ﻣﯽ ﺧﻮاد . « ﺑﻪ ﻓﮑﺮ ﻓﺮو رﻓﺖ . » ﺣﺘﯽ ﺑﯿﺸﺘﺮ از ﺧﻮدداري اي ﮐﻪ ﮐﺎرﻻﯾﻞ داره . ﻣﻤﮑﻨﻪ ﮐﻪ ﺑﻪ اﻧﺪازه ي ﮐﺎﻓﯽ ﻗﻮي ﺑﺎﺷﻪ...‬ ‫ﺗﻨﻬﺎ ﭼﯿﺰي ﮐﻪ ﻗﺪرﺗﺸﻮ ﻧﺪاره اﯾﻨﻪ ﮐﻪ از اون دور ﺑﻤﻮﻧﻪ

. اﯾﻦ ﻏﯿﺮ ﻣﻤﮑﻨﻪ. «‬ ‫ﻧﻤﯽ ﺗﻮاﻧﺴﺘﻢ ﺻﺪاﯾﻢ را ﭘﯿﺪا ﮐﻨﻢ . اﻧﮕﺎر ﺑﻘﯿﻪ ﻫﻢ ﻗﺎدر ﻧﺒﻮدﻧﺪ . ﮐﻞ اﺗﺎق ﺑﯽ ﺣﺮﮐﺖ ﺑﻮد .‬ ‫ﻣﻦ ﺑﻪ آﻟﯿﺲ ﺧﯿﺮه ﺷﺪه ﺑﻮدم و ﺑﻘﯿﻪ ﺑﻪ ﻣﻦ . ﻣﯽ ﺗﻮاﻧﺴﺘﻢ ﭼﻬﺮه ي

وﺣﺸﺖ زده ام را از ﻧﻘﻄﻪ ﻧﻈﺮﻫﺎي ﻣﺨﺘﻠﻒ ﺑﺒﯿﻨﻢ .‬ ‫ﭘﺲ از ﻣﺪﺗﯽ ﻃﻮﻻﻧﯽ، ﮐﺎرﻻﯾﻞ آﻫﯽ ﮐﺸﯿﺪ.‬ ‫» ﺧﻮب ، اﯾﻦ... ﻣﺴﺎﺋﻞ رو ﭘﯿﭽﯿﺪه ﻣﯽ ﮐﻨﻪ. «‬ ‫ﻣﻮاﻓﻘﺖ ﮐﺮد : » ﻣﻨﻢ ﻫﻤﯿﻨﻮ ﻣﯽ ﮔﻢ . «

ﺻﺪاﯾﺶ ﺧﻨﺪه ﻣﺎﻧﻨﺪ ﺑﻮد .‬

‫ﮐﺎرﻻﯾﻞ ﻣﺘﻔﮑﺮاﻧﻪ ﮔﻔﺖ : » ﻓﮑﺮ ﻧﮑﻨﻢ ﺗﻐﯿﯿﺮي ﺗﻮي ﻧﻘﺸﻪ ﺑﻪ وﺟﻮد ﺑﯿﺎد . ﻣﺎ ﻫﻤﯿﻨﺠﺎ ﻣﯽ ﻣﻮﻧﯿﻢ ﺗﺎ ﺑﺒﯿﻨﯿﻢ ﭼﯽ ﻣﯽ ﺷﻪ . ﻇﺎﻫﺮاً ، ﻫﯿﭻ ﮐﺴﯽ...‬ ‫آﺳﯿﺒﯽ ﺑﻪ اون دﺧﺘﺮ ﻧﻤﯽ زﻧﻪ. «‬ ‫ﺑﺪﻧﻢ


romangram.com | @romangram_com