رمان خورشـیـد نیمــه شب

#خورشـیـد_نیمــه_شب_پارت_293


ﺑﺎﺷﯿﻢ.‬ ‫اﻣﺎ ﻫﯿﭻ ﮐﺪام از ﻣﺎ ﺗﺎ ﺑﻪ ﺣﺎل ﺑﻪ ﺣﺪي ﮐﻪ ﻣﻦ اﻵن ﻧﺎاﻣﯿﺪاﻧﻪ در ﻃﻠﺐ ﯾﮏ راه ﺑﺎزﮔﺸﺖ ﺑﻮدم آن را ﻧﺨﻮاﺳﺘﻪ ﺑﻮد .‬ ‫ﺑﻪ ﺣﻔﺮه ﻫﺎ ، ﻧﻘﻄﻪ ﻫﺎي ذره ﺑﯿﻨﯽ ﺷﯿﺸﻪ ي ﺟﻠﻮﯾﯽ اﺗﻮﻣﺒﯿﻞ

ﺧﯿﺮه ﺷﺪم ، اﻧﮕﺎر راه ﭼﺎره اي در ﺷﯿﺸﻪ ﻣﺨﻔﯽ ﺷﺪه ﺑﻮد . از ﺷﺪت اﻟﮑﺘﺮﯾﺴﯿﺘﻪ‬ ‫ﮐﺎﺳﺘﻪ ﻧﺸﺪ و ﻣﻦ ، ﻣﺠﺒﻮر ﺑﻮدم ﺑﺮاي ﻧﮕﻪ داﺷﺘﻦ دﺳﺖ ﻫﺎﯾﻢ روي ﻓﺮﻣﺎن ﺗﻤﺮﮐﺰ ﮐﻨﻢ.‬ ‫دﺳﺖ راﺳﺘﻢ

دوﻣﺮﺗﺒﻪ ، ﺑﻪ ﺧﺎﻃﺮ زﻣﺎﻧﯽ ﮐﻪ ﻗﺒﻼً او را ﻟﻤﺲ ﮐﺮده ﺑﻮدم ، ﺑﺪون درد ﺷﺮوع ﺑﻪ ﺗﯿﺮ ﮐﺸﯿﺪن ﮐﺮد .‬ ‫» ﺑﻼ ، ﻓﮑﺮ ﻣﯽ ﮐﻨﻢ ﺣﺎﻻ دﯾﮕﻪ ﺑﺎﯾﺪ ﺑﺮي داﺧﻞ. «‬

‫او ﻓﻮراً اﻃﺎﻋﺖ ﮐﺮد ، ﺑﺪون اﯾﻨﮑﻪ ﭼﯿﺰي ﺑﮕﻮﯾﺪ ، از اﺗﻮﻣﺒﯿﻞ ﺧﺎرج ﺷﺪ و در را ﭘﺸﺖ ﺳﺮش ﺑﺴﺖ . آﯾﺎ او ﻫﻢ ﻣﺜﻞ ﻣﻦ واﺿﺢ ﺷﺪت ﻓﺎﺟﻌﻪ را‬ ‫اﺣﺴﺎس ﮐﺮده ﺑﻮد ؟‬ ‫آﯾﺎ رﻓﺘﻦ ﺑﺎﻋﺚ

آزارش ﺷﺪه ﺑﻮد ؟ ﺑﻪ ﻫﻤﺎن اﻧﺪازه ﮐﻪ اﯾﻨﮑﻪ ﺑﮕﺬارم او ﺑﺮود ﻣﺮا آزار ﻣﯽ داد ؟ ﻓﻘﻂ داﻧﺴﺘﻦ اﯾﻨﮑﻪ ﺑﺰودي او را ﻣﯽ دﯾﺪم ﻣﺎﯾﻪ ي‬ ‫ﺗﺴﻠﯽ ﻣﯽ ﺷﺪ . زودﺗﺮ از وﻗﺘﯽ ﮐﻪ او ﻣﺮا ﻣﯽ دﯾﺪ .

ﺑﺎ آن ﻓﮑﺮ ﻟﺒﺨﻨﺪ زدم ، ﺑﻌﺪ ﭘﻨﺠﺮه را ﭘﺎﯾﯿﻦ ﮐﺸﯿﺪم و ﺑﻪ ﻃﺮف آن ﺧﻢ ﺷﺪم ﺗﺎ ﯾﮏ ﺑﺎر دﯾﮕﺮ‬ ‫ﺑﺎ او ﺣﺮف ﺑﺰﻧﻢ- ﺣﺎﻻ ﮐﻪ ﮔﺮﻣﺎي ﺑﺪن او ﺑﯿﺮون از اﺗﻮﻣﺒﯿﻞ ﺑﻮد ﺑﯽ ﺧﻄﺮﺗﺮ ﺑﻮد .‬ ‫او ﺑﺎ

ﮐﻨﺠﮑﺎوي ﺑﺮﮔﺸﺖ ﺗﺎ ﺑﺒﯿﻨﺪ ﻣﻦ ﭼﻪ ﻣﯽ ﺧﻮاﺳﺘﻢ .‬ ‫ﺑﺎ وﺟﻮد اﯾﻦ ﻫﻤﻪ ﺳﻮاﻟﯽ ﮐﻪ اﻣﺮوز ﭘﺮﺳﯿﺪه ﺑﻮد ، ﻫﻤﭽﻨﺎن ﮐﻨﺠﮑﺎو ﺑﻮد . از ﮐﻨﺠﮑﺎوي ﺧﻮدم ﻫﯿﭻ ﮐﺎﺳﺘﻪ ﻧﺸﺪه ﺑﻮد ؛ اﻣﺮوز ﺟﻮاب

دادن ﺑﻪ‬ ‫ﺳﻮاﻻت او ﺗﻨﻬﺎ اﺳﺮار ﻣﺮا ﻓﺎش ﮐﺮده ﺑﻮد- ﭼﯿﺰﻫﺎي اﻧﺪﮐﯽ از او دﺳﺘﮕﯿﺮم ﺷﺪه ﺑﻮد اﻣﺎ ﻫﻤﻪ ﺣﺪس و ﮔﻤﺎن ﻫﺎي ﺧﻮدم ﺑﻮدﻧﺪ . اﯾﻦ ﻋﺎدﻻﻧﻪ‬ ‫ﻧﺒﻮد.‬ ‫» اوه ، ﺑﻼ؟ «‬ ‫» ﺑﻠﻪ؟ «‬ ‫»

ﻓﺮدا ﻧﻮﺑﺖ ﻣﻨﻪ. «‬ ‫ﭘﯿﺸﺎﻧﯿﺶ ﭼﯿﻦ اﻓﺘﺎد . » ﺑﺮاي ﭼﻪ ﮐﺎري ﻧﻮﺑﺖ ﺗﻮﺋﻪ؟ «‬ ‫» ﺑﺮاي ﺳﻮال ﭘﺮﺳﯿﺪن. « ﻓﺮدا ، زﻣﺎﻧﯽ ﮐﻪ در ﻣﮑﺎن اﻣﻦ ﺗﺮي ﺑﻮدﯾﻢ و ﺷﺎﻫﺪاﻧﯽ دور و ﺑﺮﻣﺎن ﺑﻮدﻧﺪ ، ﺟﻮ

اب ﻫﺎي ﺧﻮدم را ﻣﯽ ﮔﺮﻓﺘﻢ . ﺑﺎ آن‬ ‫ﻓﮑﺮ ﻧﯿﺸﺨﻨﺪ زدم و ﺑﻌﺪ ، ﺑﻪ دﻟﯿﻞ اﯾﻨﮑﻪ او ﻫﯿﭻ ﺣﺮﮐﺘﯽ ﺑﺮاي رﻓﺘﻦ اﻧﺠﺎم ﻧﺪاد ، ﺑﻪ راه اﻓﺘﺎدم . ﺣﺘﯽ ﺣﺎﻻ ﮐﻪ او ﺑﯿﺮون از ﻣﺎﺷﯿﻦ ﺑﻮد ، اﻧﻌﮑﺎس‬ ‫

اﻟﮑﺘﺮﯾﺴﯿﺘﻪ در ﻫﻮا اﺣﺴﺎس ﻣﯽ ﺷﺪ . ﻣﻦ ﻫﻢ ﻣﯽ ﺧﻮاﺳﺘﻢ ﺧﺎرج ﺷﻮم ، ﺗﺎ ﺑﻪ ﻋﻨﻮان ﺑﻬﺎﻧﻪ اي ﺑﺮاي ﻣﺎﻧﺪن در ﮐﻨﺎرش ، او را ﺗﺎ دم در ﻫﻤﺮاﻫﯽ‬ ‫ﮐﻨﻢ...‬ ‫دﯾﮕﺮ اﺷﺘﺒﺎﻫﯽ در ﮐﺎر ﻧﺒﻮد .

ﭘﺎﯾﻢ را روي ﭘﺪال ﮔﺎز ﻓﺸﺮدم و ﺑﻌﺪ ، ﻫﻤﺎن ﻃﻮر ﮐﻪ او ﭘﺸﺖ ﺳﺮم ﻧﺎﭘﺪﯾﺪ ﻣﯽ ﺷﺪ آﻫﯽ ﮐﺸﯿﺪم . ﺑﻪ ﻧﻈﺮ ﻣﯽ رﺳﯿﺪ‬ ‫ﮐﻪ ﻣﻦ ﻫﻤﯿﺸﻪ ﯾﺎ ﺑﻪ ﺳﻤﺖ ﺑﻼ ﻣﯽ دوﯾﺪم ﯾﺎ از او ﻓﺮار ﻣﯽ ﮐﺮدم ،

romangram.com | @romangram_com