رمان خورشـیـد نیمــه شب

#خورشـیـد_نیمــه_شب_پارت_277


ﮐﻪ ﺧﻮدش را ﮐﻨﺎر ﺑﮑﺸﺪ...‬ ‫ﺳﺮﯾﻊ دﺳﺘﻢ را ﻋﻘﺐ ﺑﺮدم ، ﺑﺎزواﻧﻢ را ﻣﺤﮑﻢ روي ﺳﯿﻨﻪ ام درﻫﻢ ﮔﺮه و دﺳﺖ ﻫﺎﯾﻢ را ﻣﺸﺖ ﮐﺮدم . اﺷﺘﺒﺎه ﺑﯽ اﺷﺘﺒﺎه . ﻣﻦ ﺑﻪ ﺧﻮدم ﻗﻮل داده‬ ‫ﺑﻮدم ﮐﻪ

ﻫﯿﭻ اﺷﺘﺒﺎﻫﯽ ﻧﮑﻨﻢ ، ﻓﺮﻗﯽ ﻧﺪاﺷﺖ ﭼﻘﺪر ﺟﺰﺋﯽ ﺑﻪ ﻧﻈﺮ ﻣﯽ رﺳﯿﺪﻧﺪ . اﮔﺮ دﺳﺘﺶ را ﻣﯽ ﮔﺮﻓﺘﻢ ، ﺑﺎزﻫﻢ ﺑﯿﺸﺘﺮ ﻣﯽ ﺧﻮاﺳﺘﻢ- ﯾﮏ‬ ‫ﺗﻤﺎس ﻧﺎﭼﯿﺰ دﯾﮕﺮ ، ﯾﮏ ﺣﺮﮐﺖ ﺑﻪ او ﻧﺰدﯾﮏ ﺗﺮ . ﻣﯽ

ﺗﻮاﻧﺴﺘﻢ آن را ﺣﺲ ﮐﻨﻢ . ﯾﮏ ﻣﯿﻞ ﺟﺪﯾﺪ داﺷﺖ در ﻣﻦ رﺷﺪ ﻣﯽ ﮐﺮد ، در ﺗﻼش ﺑﻮد‬ ‫ﺗﺎ ﺧﻮدداري ﻣﺮا ﭘﺎﯾﻤﺎل ﮐﻨﺪ .‬ ‫اﺷﺘﺒﺎه ﺑﯽ اﺷﺘﺒﺎه .‬

‫ﺑﻼ ﻫﻢ ﺑﺎزواﻧﺶ را ﺑﻄﻮر ﻣﺤﻔﻮظ ﺟﻠﻮي ﺳﯿﻨﻪ ي ﺧﻮدش در ﻫﻢ ﻓﺮو ﺑﺮده ﺑﻮد و ، دﺳﺘﺎﻧﺶ را ﺑﻪ ﻣﺸﺖ ﺗﺒﺪﯾﻞ ﮐﺮده ﺑﻮد ، درﺳﺖ ﻣﺜﻞ ﻣﻦ .‬ ‫داري ﺑﻪ ﭼﯽ ﻓﮑﺮ ﻣﯽ ﮐﻨﯽ ؟ داﺷﺘﻢ ﻣﯽ ﻣﺮ

دم ﺗﺎ اﯾﻦ ﮐﻠﻤﺎت را در ﮔﻮش او زﻣﺰﻣﻪ ﮐﺮدم ، اﻣﺎ اﺗﺎق ﺑﻪ ﻗﺪري ﺳﺎﮐﺖ ﺑﻮد ﮐﻪ ﺣﺘﯽ ﯾﮏ‬ ‫ﻣﮑﺎﻟﻤﻪ ي ﭘﭻ ﭘﭻ ﮔﻮﻧﻪ ﻫﻢ ﻣﯽ ﺗﻮاﻧﺴﺖ آن را ﺑﻪ ﻫﻢ ﺑﺰﻧﺪ .‬ ‫ﻓﯿﻠﻢ ﺷﺮوع ﺷﺪ و اﺗﺎق ﺗﺎرﯾﮏ

را اﻧﺪﮐﯽ روﺷﻦ ﮐﺮد . ﺑﻼ ﺑﻪ ﻣﻦ ﻧﮕﺎه ﮐﺮد . ﻣﺘﻮﺟﻪ ﺣﺎﻟﺖ ﺷﻖ و رﻗﯽ ﮐﻪ ﺑﺪﻧﻢ را ﻧﮕﻪ داﺷﺘﻪ ﺑﻮدم ﺷﺪ- درﺳﺖ‬ ‫ﻣﺜﻞ ﺑﺪن ﺧﻮدش- و ﻟﺒﺨﻨﺪ زد . ﻟﺐ ﻫﺎﯾﺶ ﮐﻤﯽ از ﻫﻢ ﺑﺎز ﺷﺪﻧﺪ و ، ﺑﻪ

ﻧﻈﺮ ﭼﺸﻤﺎﻧﺶ ﻟﺒﺮﯾﺰ از وﺳﻮﺳﻪ ﻫﺎي آﺗﺸﯿﻦ ﺑﻮدﻧﺪ.‬ ‫ﯾﺎ ﺷﺎﯾﺪ ﻣﻦ آن ﭼﯿﺰي را ﻣﯽ دﯾﺪم ﮐﻪ دﻟﻢ ﻣﯽ ﺧﻮاﺳﺖ ﺑﺒﯿﻨﻢ.‬ ‫ﻣﺘﻘﺎﺑﻼً ﺑﻪ او ﻟﺒﺨﻨﺪ زدم ؛ او ﺑﻪ ﻧﻔﺲ ﻧﻔﺲ اﻓﺘﺎد و ﺳﺮﯾﻊ ﻧﮕﺎﻫﺶ را

دزدﯾﺪ .‬ ‫اﯾﻦ وﺿﻌﯿﺖ را ﺑﺪﺗﺮ ﮐﺮد . ﻣﻦ ﺧﺒﺮ از اﻓﮑﺎر او ﻧﺪاﺷﺘﻢ ، اﻣﺎ ﻧﺎﮔﻬﺎن از اﯾﻨﮑﻪ درﺳﺖ ﺣﺪس زده ﺑﻮدم ﻣﻄﻤﺌﻦ ﺷﺪم ، او ﻣﯽ ﺧﻮاﺳﺖ ﻣﺮا ﻟﻤﺲ‬ ‫ﮐﻨﺪ . او ﻫﻢ ﻣﺎﻧﻨﺪ ﻣﻦ اﯾﻦ ﻣﯿﻞ

ﺧﻄﺮﻧﺎك را ﺣﺲ ﮐﺮده ﺑﻮد .‬ ‫ﺑﯿﻦ ﺑﺪن او و ﻣﻦ ، اﻟﮑﺘﺮﯾﺴﯿﺘﻪ در ﺟﺮﯾﺎن ﺑﻮد .‬ ‫او ﺗﻤﺎم ﺳﺎﻋﺖ ﺗﮑﺎن ﻧﺨﻮرد ، ﺣﺎﻟﺖ ﺳﺨﺖ و ﮐﻨﺘﺮل ﺷﺪه ي ﺑﺪﻧﺶ را ﻫﻤﺎن ﻃﻮر ﮐﻪ ﻣﻦ ﻧﮕﻪ داﺷﺘﻪ ﺑﻮدم

ﻧﮕﻪ داﺷﺖ . ﮔﺎه و ﺑﯿﮕﺎه ﻧﮕﺎه‬ ‫ﺳﺮﯾﻌﯽ ﺑﻪ ﻣﻦ ﻣﯽ اﻧﺪاﺧﺖ و ﻫﺮ دﻓﻌﻪ ، ﺟﺮﯾﺎن ﮐﺸﺶ ﺑﺎ ﺷﻮﮐﯽ ﻧﺎﮔﻬﺎﻧﯽ ﻣﺮا از درون ﺗﮑﺎن ﻣﯽ داد .‬ ‫ﺳﺎﻋﺖ ﺳﭙﺮي ﺷﺪ- آﻫﺴﺘﻪ ، و ﺑﺎ اﯾﻦ ﺣﺎل ﺑﻪ ﺣﺪ

ﮐﺎﻓﯽ آﻫﺴﺘﻪ ﻧﺒﻮد . اﯾﻦ ﺣﺲ ﺑﺴﯿﺎر ﺗﺎزه ﺑﻮد ، ﻣﯽ ﺗﻮاﻧﺴﺘﻢ روزﻫﺎ ﺑﻪ اﯾﻦ ﺣﺎﻟﺖ ﮐﻨﺎر او‬ ‫ﺑﻨﺸﯿﻨﻢ ، ﺗﺎ ﻓﻘﻂ ﺑﻪ ﺣﺪ ﮐﺎﻓﯽ اﯾﻦ اﺣﺴﺎس را ﺗﺠﺮﺑﻪ ﮐﻨﻢ .‬ ‫دﻗﺎﯾﻖ ﮐﻪ ﻣﯽ ﮔﺬﺷﺖ ، ﺑﺎ ﺧﻮدم

درﮔﯿﺮي ﻫﺎي ﻣﺘﻔﺎوﺗﯽ داﺷﺘﻢ ، ﺑﺎ ﻋﻘﻠﻢ در ﮐﻠﻨﺠﺎر ﺑﻮدم و ﺳﻌﯽ داﺷﺘﻢ اﺷﺘﯿﺎق ﺑﺮاي ﻟﻤﺲ او را ﺑﺮاي آن‬ ‫ﺗﻮﺟﯿﻪ ﮐﻨﻢ .‬ ‫ﺑﺎﻻﺧﺮه ، دوﺑﺎره آﻗﺎي ﺑﻨﺮ ﭼﺮاغ ﻫﺎ را روﺷﻦ ﮐﺮد .‬ ‫در ﻧﻮر

romangram.com | @romangram_com