#خورشـیـد_نیمــه_شب_پارت_275
ﺗﻨﻬﺎ ﮐﺴﯽ ﻧﯿﺴﺘﻢ ﮐﻪ ﺑﺎ ﯾﮏ داﺳﺘﺎن ﻋﺎﺷﻘﺎﻧﻪ و ﻏﻢ اﻧﮕﯿﺰ دﺳﺖ و ﭘﻨﺠﻪ ﻧﺮم ﻣﯽ ﮐﻨﻢ ﺟﻮر ﻋﺠﯿﺒﯽ ﺑﺮاﯾﻢ ﺗﺴﮑﯿﻦ دﻫﻨﺪه ﺑﻮد. دﻟﺸﮑﺴﺘﮕﯽ ﻫﻤﻪ ﺟﺎ ﺑﻮد . ﭼﻨﺪ ﺛﺎﻧﯿﻪ ﺑﻌﺪ ، ﻧﺎﮔﻬﺎن ﮐﺎﻣﻼً
آزرده ﺧﺎﻃﺮ ﺷﺪم . ﭼﺮا ﮐﻪ اﺟﺒﺎري ﻧﺒﻮد ﻗﺼﻪ ي آﻧﺠﻼ ﻏﻢ اﻧﮕﯿﺰ ﺑﺎﺷﺪ . آﻧﺠﻼ اﻧﺴﺎن ﺑﻮد و آن ﭘﺴﺮ ﻫﻢ اﻧﺴﺎن ﺑﻮد و ﺗﻔﺎوﺗﯽ ﮐﻪ در ﺳﺮ او ﻓﺎﺋﻖ ﻧﯿﺎﻣﺪﻧﯽ ﻣﯽ ﻧﻤﻮد ﻣﺴﺨﺮه ﺑﻮد ، در
ﻣﻘﺎﯾﺴﻪ ﺑﺎ وﺿﻌﯿﺖ ﻣﻦ ﺣﻘﯿﻘﺘﺎً ﻣﺴﺨﺮه ﺑﻮد . دل او ﺑﯽ دﻟﯿﻞ ﺷﮑﺴﺘﻪ ﺑﻮد. وﻗﺘﯽ ﻫﯿﭻ ﻋﻠﺖ ﻗﺎﺑﻞ ﻗﺒﻮﻟﯽ وﺟﻮد ﻧﺪاﺷﺖ ﮐﻪ او ﻧﺘﻮاﻧﺪ ﺑﺎ ﮐﺴﯽ ﮐﻪ ﻣﯽ ﺧﻮاﺳﺖ ﺑﺎﺷﺪ ، ﻏﻢ و اﻧﺪوه ﺑﯽ ﻣﻮرد
ﺑﻮد . ﭼﺮا او ﻧﺒﺎﯾﺪ ﭼﯿﺰي را ﮐﻪ ﻣﯽ ﺧﻮاﺳﺖ داﺷﺘﻪ ﺑﺎﺷﺪ ؟ ﭼﺮا اﯾﻦ ﻗﺼﻪ ﻧﺒﺎﯾﺪ ﭘﺎﯾﺎﻧﯽ ﺧﻮش داﺷﺘﻪ ﺑﺎﺷﺪ ؟ ﻣﻦ ﻣﯽ ﺧﻮاﺳﺘﻢ ﺑﻪ او ﯾﮏ ﻫﺪﯾﻪ ﺑﺪﻫﻢ... ﺧﻮب ، ﻣﯽ ﺗﻮاﻧﺴﺘﻢ ﺑﻪ او ﭼﯿﺰي
را ﺑﺪﻫﻢ ﮐﻪ ﻣﯽ ﺧﻮاﻫﺪ . ﺑﺎ آﻧﭽﻪ ﮐﻪ ﻣﻦ از ﻃﺒﯿﻌﺖ اﻧﺴﺎن ﻫﺎ ﻣﯽ داﻧﺴﺘﻢ ، اﺣﺘﻤﺎﻻً ﺣﺘﯽ اﯾﻦ ﮐﺎر ﺳﺨﺖ ﻫﻢ ﻧﺒﻮد . در اﻓﮑﺎر و ﻋﻼﻗﻪ ﻣﻨﺪي ﻫﺎي ﭘﺴﺮي ﮐﻪ ﮐﻨﺎر او ﺑﻮد ﺗﺠﺴﺲ ﮐﺮدم ،
او ﺑﻪ ﻧﻈﺮ ﺑﯽ ﻣﯿﻞ ﻧﻤﯽ آﻣﺪ ، ﻓﻘﻂ ﻫﻤﺎن ﻣﺸﮑﻼﺗﯽ ﮐﻪ آﻧﺠﻼ داﺷﺖ ﻣﺎﻧﻊ او ﺷﺪه ﺑﻮدﻧﺪ . او ﻫﻢ ﻣﺎﻧﻨﺪ آﻧﺠﻼ ﻧﺎاﻣﯿﺪ و ﮐﻨﺎره ﮔﯿﺮ ﺑﻮد . ﺗﻤﺎم ﮐﺎري ﮐﻪ ﺑﺎﯾﺪ ﻣﯽ ﮐﺮدم ﻣﻄﺮح ﮐﺮدن ﯾﮏ
ﭘﯿﺸﻨﻬﺎد ﺑﻮد... ﻧﻘﺸﻪ ﺑﻪ راﺣﺘﯽ ﺷﮑﻞ ﮔﺮﻓﺖ ، ﺑﺪون اﯾﻨﮑﻪ ﺗﻼﺷﯽ ﮐﻨﻢ ﻧﻤﺎﯾﺸﻨﺎﻣﻪ ﺧﻮد ﺑﻪ ﺧﻮد ﻧﻮﺷﺘﻪ ﺷﺪ . ﺑﻪ ﮐﻤﮏ اﻣﺖ ﻧﯿﺎز داﺷﺘﻢ- ﺗﻨﻬﺎ ﻣﺸﮑﻞ راﺿﯽ ﮐﺮدن او ﺑﻪ اﻧﺠﺎم اﯾﻦ ﮐﺎر
ﺑﻮد . ﺗﺤﺖ ﻧﻔﻮذ ﻗﺮار دادن ﻃﺒﯿﻌﺖ اﻧﺴﺎﻧﯽ ﺑﺴﯿﺎر ﺳﺎده ﺗﺮ از ﻃﺒﯿﻌﺖ ﺧﻮن آﺷﺎم ﻫﺎ ﺑﻮد . از راه ﺣﻞ ﺧﻮدم و ﻫﺪﯾﻪ ام ﺑﺮاي آﻧﺠﻼ ﺑﺴﯿﺎر ﺧﺮﺳﻨﺪ ﺑﻮدم . راه ﺧﻮﺑﯽ ﺑﻮد ﺗﺎ ﺣﻮاﺳﻢ را از
ﻣﺸﮑﻼت ﺧﻮدم ﭘﺮت ﮐﻨﻢ . ﯾﻌﻨﯽ ﻣﻤﮑﻦ ﺑﻮد ﻣﺸﮑﻼت ﻣﻦ ﻫﻢ ﺑﻪ ﻫﻤﯿﻦ راﺣﺘﯽ ﺣﻞ ﺷﻮﻧﺪ ؟
زﻣﺎﻧﯽ ﮐﻪ ﺑﻼ و ﻣﻦ ﺳﺮ ﺟﺎﯾﻤﺎن ﻣﯽ ﻧﺸﺴﺘﯿﻢ ﺧﻠﻖ و ﺧﻮﯾﻢ اﻧﺪﮐﯽ ﺑﻬﺘﺮ ﺷﺪه ﺑﻮد . ﺷﺎﯾﺪ ﺑﺎﯾﺪ ﻣﺜﺒﺖ اﻧﺪﯾﺶ ﺗﺮ ﺑﺎﺷﻢ . ﺷﺎﯾﺪ ﺑﺮاي ﻣﺎ ﭼﺎره اي وﺟﻮد داﺷﺖ ﮐﻪ از ﻣﻦ ﻓﺮار ﻣﯽ ﮐﺮد ،
ﻫﻤﺎن ﻃﻮر ﮐﻪ راه ﺣﻞ واﺿﺢ آﻧﺠﻼ ﺑﻪ ﭼﺸﻢ او ﻧﺎﻣﺮﺋﯽ ﺑﻮد . ﺷﺮاﯾﻂ ﻣﺎ ﻣﺎﻧﻨﺪ ﻫﻢ ﻧﺒﻮدﻧﺪ... اﻣﺎ ﭼﺮا ﺑﺎﯾﺪ ﺑﺎ ﻧﺎاﻣﯿﺪي وﻗﺘﻢ را ﻫﺪر ﻣﯽ دادم ؟ وﻗﺘﯽ ﺑﺤﺚ ﺳﺮ ﺑﻼ ﺑﻮد ﻣﻦ زﻣﺎﻧﯽ ﺑﺮاي
ﻫﺪر دادن ﻧﺪاﺷﺘﻢ . ﻫﺮ ﺛﺎﻧﯿﻪ ارزﺷﻤﻨﺪ ﺑﻮد . آﻗﺎي ﺑﻨﺮ ﯾﮏ ﺗﻠﻮﯾﺰﯾﻮن و دﺳﺘﮕﺎه ﭘﺨﺶ وﯾﺪﺋﻮي ﺑﺎﺳﺘﺎﻧﯽ را داﺧﻞ ﮐﻼس ﻫﻞ ﻣﯽ داد . او ﻣﯽ ﺧﻮاﺳﺖ از روي ﻓﺼﻠﯽ ﮐﻪ ﻣﺨﺼﻮﺻﺎً ﺧﻮ
romangram.com | @romangram_com