رمان خورشـیـد نیمــه شب

#خورشـیـد_نیمــه_شب_پارت_274

آزردﮔﯽ ﮔﻔﺘﻢ : » ﺑﻌﺪاً. « و روي ﭘﺎﻫﺎﯾﻢ ﺑﻠﻨﺪ ﺷﺪم . » دﯾﺮﻣﻮن ﻣﯽ ﺷﻪ. «‬ ‫او ﻫﺎج و واج ﺑﻪ دورو ﺑﺮش ﻧﮕﺎه ﮐﺮد ، ﮔﻮﯾﯽ ﻓﺮاﻣﻮش ﮐﺮده ﺑﻮد ﮐﻪ در ﮐﺎﻓﻪ ﺗﺮﯾﺎ ﻫﺴﺘﯿﻢ . اﻧﮕﺎر ﺣﺘﯽ

ﻓﺮاﻣﻮش ﮐﺮده ﺑﻮد ﮐﻪ در ﻣﺪرﺳﻪ‬ ‫ﻫﺴﺘﯿﻢ- از اﯾﻨﮑﻪ در ﯾﮏ ﻣﮑﺎن دﻧﺞ و ﺧﺼﻮﺻﯽ ﺗﻨﻬﺎ ﻧﺒﻮدﯾﻢ ﻣﺘﺤﯿﺮ ﺷﺪه ﺑﻮد . ﻣﻦ دﻗﯿﻘﺎً آن اﺣﺴﺎس را درك ﻣﯽ ﮐﺮدم . زﻣﺎﻧﯽ ﮐﻪ ﺑﺎ او ﺑﻮدم‬ ‫، ﺑﯿﺎد

آوردن ﺑﺎﻗﯽ دﻧﯿﺎ دﺷﻮار ﺑﻮد .‬ ‫او ﺑﻪ ﺳﺮﻋﺖ ﺑﺮﺧﺎﺳﺖ ، ﺑﺮاي ﻟﺤﻈﻪ اي ﺗﻌﺎدﻟﺶ را از دﺳﺖ داد و ، ﮐﯿﻔﺶ را روي دوﺷﺶ اﻧﺪاﺧﺖ .‬ ‫ﮔﻔﺖ : » ﭘﺲ ﺑﺎﺷﻪ ﺑﺮاي ﺑﻌﺪ. « و ﻣﻦ ﻣﯽ ﺗﻮ

اﻧﺴﺘﻢ اراده را در ﺻﺪاﯾﺶ ﺣﺲ ﮐﻨﻢ ؛ او ﻣﺮا روي ﺣﺮﻓﻢ ﻧﮕﻪ ﻣﯽ داﺷﺖ .‬





"‫ﻓﺼﻞ دوازدﻫﻢ"‬ ‫ﭘﯿﭽﯿﺪﮔﯽ ﻫﺎ‬..


‫ﺑﻼ و ﻣﻦ در ﺳﮑﻮت ﺑﻪ ﻃﺮف ﮐﻼس زﯾﺴﺖ ﺷﻨﺎﺳﯽ رﻓﺘﯿﻢ . ﺳﻌﯽ داﺷﺘﻢ روي زﻣﺎن ﺣﺎل ﺗﻤﺮﮐﺰ ﮐﻨﻢ ، روي دﺧﺘﺮي ﮐﻪ در ﮐﻨﺎرم ﺑﻮد ، روي‬ ‫ﭼﯿﺰي ﮐﻪ واﻗﻌﯽ و ﻣﺎدي ﺑﻮد ، روي

ﻫﺮﭼﯿﺰي ﮐﻪ ﺗﺼﺎوﯾﺮ ﻧﺎدرﺳﺖ و ﺑﯽ ﻣﻌﻨﯽ آﻟﯿﺲ را از ﺳﺮم ﺑﯿﺮون ﻧﮕﻪ دارد .‬ ‫از ﮐﻨﺎر آﻧﺠﻼ وِﺑِﺮ ﮐﻪ در ﭘﯿﺎده رو اﯾﺴﺘﺎده ﺑﻮد و ﺑﺎ ﯾﮑﯽ از ﭘﺴﺮﻫﺎي ﻫﻢ ﮐﻼﺳﯽ اش در ﮐﻼس ﻣﺜﻠﺜﺎت ،

راﺟﻊ ﺑﻪ ﺗﮑﺎﻟﯿﻒ ﺑﺤﺚ ﻣﯽ ﮐﺮد رد‬ ‫ﺷﺪﯾﻢ . ﻧﮕﺎه ﺳﺮﺳﺮي اي ﺑﻪ اﻓﮑﺎر او اﻧﺪاﺧﺘﻢ ، اﻧﺘﻈﺎر ﻧﺎاﻣﯿﺪي ﺑﯿﺸﺘﺮ داﺷﺘﻢ و از ﺻﺪاي آرزوﻣﻨﺪ آن ﻣﺘﻌﺠﺐ ﺷﺪم .‬ ‫آه ، ﭼﯿﺰي وﺟﻮد داﺷﺖ ﮐﻪ

آﻧﺠﻼ ﺑﺨﻮاﻫﺪ . ﻣﺘﺄﺳﻔﺎﻧﻪ ﭼﯿﺰي ﻧﺒﻮد ﮐﻪ ﺑﺘﻮان آن را ﮐﺎدوﭘﯿﭽﯽ ﮐﺮد و رﺑﺎن زد .‬ ‫ﺑﺎ ﺷﻨﯿﺪن آرزو ﮐﺮدن ﻧﺎاﻣﯿﺪاﻧﻪ ي آﻧﺠﻼ ، ﺑﺮاي ﯾﮏ ﻟﺤﻈﻪ ﺑﻪ ﻃﺮزي ﻋﺠﯿﺐ اﺣﺴﺎس آراﻣﺶ ﮐﺮدم .

در ﯾﮏ ﺛﺎﻧﯿﻪ ﺣﺲ ﺧﻮﯾﺸﺎوﻧﺪي ﻧﺴﺒﺖ ﺑﻪ‬ ‫آﻧﺠﻼ ﺑﻪ ﻣﻦ دﺳﺖ داد ، ﮐﻪ آن دﺧﺘﺮ اﻧﺴﺎن ﺧﻮش ﻗﻠﺐ ﻫﯿﭻ ﮔﺎه از آن ﻣﻄﻠﻊ ﻧﻤﯽ ﺷﺪ ، ﻣﺎ در ﯾﮏ ﭼﯿﺰ ﻣﺸﺘﺮك ﺑﻮدﯾﻢ.‬ ‫داﻧﺴﺘﻦ اﯾﻨﮑﻪ ﺧﻮدم

romangram.com | @romangram_com