رمان خورشـیـد نیمــه شب

#خورشـیـد_نیمــه_شب_پارت_269

ﭼﻨﺪان دور در ﺗﺼﻮﯾﺮ دﯾﮕﺮي ﻣﺮا آﻧﺠﺎ دﯾﺪه ﺑﻮد- ﯾﮑﯽ از آن ﺗﺼﺎوﯾﺮ زودﮔﺬر و اﺑﻬﺎم آﻣﯿﺰي ﮐﻪ‬ ‫آﻟﯿﺲ ﺻﺒﺢ آن روزي ﮐﻪ ﺑﻼ را از ﺗﺼﺎدف ﺑﺎ و‪ن ﻧﺠﺎت داده ﺑﻮدم ﺑﻪ ﻣﻦ ﻧﺸﺎن داده

ﺑﻮد .‬

‫در آن ﺗﺼﻮﯾﺮ ﻧﺎﻣﻌﻠﻮم ، ﻣﻦ ﺗﻨﻬﺎ ﻧﺒﻮدم . و ﺣﺎﻻ ﻫﻤﻪ ﭼﯿﺰ ﺷﻔﺎف ﺷﺪه ﺑﻮد- ﺑﻼ در آﻧﺠﺎ ﺑﺎ ﻣﻦ ﺑﻮد . ﭘﺲ ﻣﻦ ﺷﺠﺎﻋﺖ ﻻزم را داﺷﺘﻢ . او ﺑﻪ ﻣﻦ‬ ‫ﺧﯿﺮه ﺷﺪه ﺑﻮد ، رﻧﮕﯿﻦ ﮐﻤﺎن روي

ﺻﻮرت او ﻣﯽ رﻗﺼﯿﺪ ، ﻋﻤﻖ ﭼﺸﻢ ﻫﺎﯾﺶ ﺑﯽ اﻧﺘﻬﺎ ﺑﻮد .‬ ‫اﯾﻦ ﻫﻤﻮن ﻣﮑﺎﻧﻪ . اﻓﮑﺎر آﻟﯿﺲ ﻟﺒﺮﯾﺰ از ﺗﺮﺳﯽ ﺑﻮد ﮐﻪ ﺑﺎ آن ﻣﻨﻈﺮه ﻫﻤﺎﻫﻨﮕﯽ ﻧﺪاﺷﺖ . ﺷﺎﯾﺪ ﺗﻨﺶ در آن دﯾﺪه ﻣﯽ ﺷﺪ ، اﻣﺎ

ﺗﺮس ﺑﺮاي ﭼﻪ‬ ‫ﺑﻮد؟ ﻣﻨﻈﻮر او از اﯾﻦ ﻫﻤﻮن ﻣﮑﺎﻧﻪ ، ﭼﻪ ﺑﻮد؟‬ ‫و ﺑﻌﺪ آن را دﯾﺪم .‬

‫آﻟﯿﺲ ﺑﺎ ﺻﺪاي ﺗﯿﺰي اﻋﺘﺮاض ﮐﺮد : ادوارد ! ﻣﻦ اوﻧﻮ دوﺳﺘﺶ دارم ، ادوارد !‬

‫ﺑﺎ ﻟﺞ ﺻﺪاي او را ﺧﻔﻪ ﮐﺮدم .‬ ‫او ﺑﻼ را آﻧﮕﻮﻧﻪ ﮐﻪ ﻣﻦ دوﺳﺘﺶ داﺷﺘﻢ ، دوﺳﺖ ﻧﺪاﺷﺖ . ﺗﺼﻮﯾﺮي ﮐﻪ او ﻣﯽ دﯾﺪ اﻣﮑﺎن ﻧﺎﭘﺬﯾﺮ ﺑﻮد . ﻏﻠﻂ ﺑﻮد . او ﺑﻪ ﮔﻮﻧﻪ اي ﮐﻮر ﺷﺪه ﺑﻮد ،‬

‫ﭼﯿﺰﻫﺎي ﻧﺎﻣﻤﮑﻦ را ﻣﯽ دﯾﺪ .‬ ‫ﺣﺘﯽ ﻧﯿﻢ ﺛﺎﻧﯿﻪ ﻫﻢ ﻧﮕﺬﺷﺘﻪ ﺑﻮد . ﺑﻼ ﺑﺎ ﮐﻨﺠﮑﺎوي ﺑﻪ ﺻﻮرت ﻣﻦ ﻧﮕﺎه ﻣﯽ ﮐﺮد ، ﻣﻨﺘﻈﺮ ﺑﻮد ﺗﺎ ﺑﺎ ﺧﻮاﻫﺸﺶ ﻣﻮاﻓﻘﺖ ﮐﻨﻢ . آﯾﺎ ﻟﺤﻈﻪ اي ﮐﻪ‬ ‫ﺗﺮس ﺑﺮ ﭼﻬﺮه

ام ﺳﺎﯾﻪ اﻧﺪاﺧﺘﻪ ﺑﻮد را دﯾﺪه ﺑﻮد ﯾﺎ ﺑﺮاي ﭼﺸﻤﺎن او ﺧﯿﻠﯽ ﺳﺮﯾﻊ ﺑﻮد ؟‬ ‫در ﺣﺎﻟﯽ ﮐﻪ آﻟﯿﺲ و اﻟﻬﺎم ﻫﺎي ﻧﻘﺺ دار و دروﻏﯿﻨﺶ را از ﻓﮑﺮم دور ﻣﯽ ﮐﺮدم ، روي او و ﻣﮑﺎﻟﻤﻪ ي

ﻧﺎﺗﻤﺎﻣﺎن ﺗﻤﺮﮐﺰ ﮐﺮدم . ﻏﯿﺐ ﺑﯿﻨﯽ ﻫﺎي‬ ‫آﻟﯿﺲ ارزش ﺗﻮﺟﻪ ﻣﺮا ﻧﺪاﺷﺘﻨﺪ .‬ ‫ﻫﺮﭼﻨﺪ ﻗﺎدر ﻧﺒﻮدم روﻧﺪ ﺳﺮزﻧﺪه و ﺷﻮخ ﮔﻔﺘﮕﻮي ﺻﻤﯿﻤﺎﻧﻪ ﻣﺎن را اداﻣﻪ دﻫﻢ .‬ ‫ﭘﺮﺳﯿﺪم : » ﻧﻤﯽ ﺧﻮاي ﺑﻪ

ﭘﺪرت ﺑﮕﯽ ﮐﻪ ﻗﺮاره اون روز رو ﺑﺎ ﻣﻦ ﺑﮕﺬروﻧﯽ؟ « اﻓﺴﺮدﮔﯽ در ﺻﺪاﯾﻢ رﺳﻮخ ﮐﺮده ﺑﻮد .‬ ‫ﺗﺼﺎوﯾﺮ را دوﺑﺎره ﻫﻞ دادم ، ﺳﻌﯽ داﺷﺘﻢ آﻧﻬﺎ را ﺧﻮدم دورﺗﺮ ﮐﻨﻢ ، ﺗﺎ آﻧﻬﺎ را از

ﺳﻮﺳﻮزدن داﺧﻞ ﺳﺮم ﺑﺎزدارم .‬ ‫ﺑﻼ ﺑﺎ ﺻﺪاي ﻗﺎﻃﻊ و ﻣﻄﻤﺌﻨﯽ ﮔﻔﺖ : » ﻫﺮﭼﯽ ﺑﻪ ﭼﺎرﻟﯽ ﮐﻤﺘﺮ ﺑﮕﯽ ، ﺑﺎزﻫﻢ زﯾﺎد ﮔﻔﺘﯽ . اﻣﺎ ﺑﺎﻻﺧﺮه ﻧﮕﻔﺘﯽ ﮐﺠﺎ ﻗﺮاره ﺑﺮﯾﻢ؟ «‬ ‫آﻟﯿﺲ اﺷﺘﺒﺎه ﻣﯽ ﮐﺮد


romangram.com | @romangram_com