رمان خورشـیـد نیمــه شب

#خورشـیـد_نیمــه_شب_پارت_268

ﮐﺸﯿﺪم .‬ ‫ﺑﺮاي ﻣﻤﺎﻧﻌﺖ از ﺑﺤﺚ ﮐﺮدن ﺑﺎ او ﺳﺮ دﺳﺖ و ﭘﺎ ﭼﻠﻔﺘﯽ ﺑﻮدﻧﺶ ﺑﻪ ﺗﻨﺪي ﮔﻔﺘﻢ : » وﻟﯽ آﺧﺮش ﺑﻪ ﻣﻦ ﻧﮕﻔﺘﯽ- روي ﺗﺼﻤﯿﻤﺖ واﺳﻪ رﻓﺘﻦ ﺑﻪ‬ ‫ﺳﯿﺎﺗﻞ ﻫﺴﺘﯽ ، ﯾﺎ از ﻧﻈﺮت

اﺷﮑﺎﻟﯽ ﻧﺪاره ﮐﻪ ﻣﺎ ﯾﻪ ﮐﺎر دﯾﮕﻪ اﻧﺠﺎم ﺑﺪﯾﻢ؟ «‬ ‫ﻏﯿﺮ ﻣﺴﺘﻘﯿﻢ- دادن ﺣﻖ اﻧﺘﺨﺎب ﺑﻪ او ، ﺑﺪون دادن اﯾﻦ اﻧﺘﺨﺎب ﮐﻪ آن روز را ﺑﺪون ﻣﻦ ﺳﭙﺮي ﮐﻨﺪ . ﭼﻨﺪان ﻣﻨﺼﻒ ﻧﺒﻮدم . اﻣﺎ ﻣﻦ

ﺷﺐِ ﭘﯿﺶ‬ ‫ﺑﻪ او ﻗﻮﻟﯽ داده ﺑﻮدم... و ﺗﻘﺮﯾﺒﺎً ﻫﻤﺎن ﻗﺪري ﮐﻪ آن اﯾﺪه ﻣﺮا وﺣﺸﺖ زده ﻣﯽ ﮐﺮد ، از ﻓﮑﺮ ﻋﻤﻞ ﮐﺮدن ﺑﻪ آن ﺧﻮﺷﻢ ﻣﯽ آﻣﺪ .‬ ‫ﺧﻮرﺷﯿﺪ ، روز ﺷﻨﺒﻪ در آﺳﻤﺎن ﻣﯽ

درﺧﺸﯿﺪ . ﻣﯽ ﺗﻮاﻧﺴﺘﻢ ﺧﻮد واﻗﻌﯽ ام را ﺑﻪ او ﻧﺸﺎن دﻫﻢ ، اﻟﺒﺘﻪ اﮔﺮ ﺑﻪ اﻧﺪازه اي ﺷﺠﺎع ﺑﻮدم ﮐﻪ وﺣﺸﺖ و‬ ‫اﻧﺰﺟﺎر او را ﺗﺤﻤﻞ ﮐﻨﻢ . ﺗﻨﻬﺎ ﻣﮑﺎﻧﯽ ﮐﻪ ﻣﯽ ﺷﺪ در آن ﭼﻨﯿﻦ رﯾﺴﮑﯽ

ﮐﺮد را ﻣﯽ ﺷﻨﺎﺧﺘﻢ...‬ ‫ﺑﻼ ﮔﻔﺖ : » ﺣﺎﺿﺮم ﮔﺰﯾﻨﻪ ﻫﺎي دﯾﮕﻪ رو ﻫﻢ ﺑﺸﻨﻮم . اﻣﺎ ﯾﻪ ﺧﻮاﻫﺶ ﻫﻢ دارم ﮐﻪ ﻣﯽ ﺧﻮاﺳﺘﻢ ﻣﻄﺮح ﮐﻨﻢ. «‬ ‫ﯾﮏ ﺑﻠﻪ ي ﻣﺸﺮوط . او از ﻣﻦ ﭼﻪ ﺗﻘﺎﺿﺎﯾﯽ

داﺷﺖ؟‬ ‫» ﭼﯽ؟ «‬ ‫» ﻣﯽ ﺷﻪ ﻣﻦ راﻧﻨﺪﮔﯽ ﮐﻨﻢ؟ «‬ ‫داﺷﺖ ﺷﻮﺧﯽ ﻣﯽ ﮐﺮد ؟ » ﭼﺮا؟ «‬ ‫» ﺧﻮب ، ﺑﯿﺸﺘﺮ ﺑﻪ ﺧﺎﻃﺮ اﯾﻨﮑﻪ وﻗﺘﯽ ﺑﻪ ﭼﺎرﻟﯽ ﮔﻔﺘﻢ ﻗﺮاره ﺑﺮم ﺳﯿﺎﺗﻞ ، اون ﺑﺎ ﺗﺄﮐﯿﺪ ﺧﺎﺻﯽ

ﭘﺮﺳﯿﺪ ﮐﻪ ﺗﻨﻬﺎ ﻣﯽ رم ﯾﺎ ﻧﻪ و ، ﻣﻨﻢ ﭼﻮن اون‬ ‫ﻣﻮﻗﻊ ﻗﺮار ﺑﻮد ﺗﻨﻬﺎ ﺑﺎﺷﻢ ﺑﻬﺶ ﮔﻔﺘﻢ آره . اﮔﻪ دوﺑﺎره ﭘﺮﺳﯿﺪ ، اﺣﺘﻤﺎﻻً ﻧﻤﯽ ﺗﻮﻧﻢ دروغ ﺑﮕﻢ ، اﻣﺎ ﻓﮑﺮ ﻧﮑﻨﻢ دوﺑﺎره ﺑﭙﺮﺳﻪ . و اﮔﻪ ﻫﻢ

ﺗﺮاﮐﻢ رو‬ ‫ﺗﻮ ﺧﻮﻧﻪ ﺑﺬارم ﻣﺘﻮﺟﻪ ﻗﻀﯿﻪ ﻣﯽ ﺷﻪ . ﮔﺬﺷﺘﻪ از اﯾﻦ ، راﻧﻨﺪﮔﯽ ﺗﻮ ﻣﻨﻮ ﻣﯽ ﺗﺮﺳﻮﻧﻪ . «‬ ‫ﭼﺸﻤﺎﻧﻢ را ﭼﺮخ دادم . » اﯾﻦ ﻫﻤﻪ ﭼﯿﺰ در راﺑﻄﻪ ﺑﺎ ﻣﻦ وﺟﻮد داره ﮐﻪ ﻣﯽ ﺗﻮﻧﻪ

ﺗﻮرو ﺑﺘﺮﺳﻮﻧﻪ ، ﺑﻌﺪ ﺗﻮ ﻧﮕﺮان راﻧﻨﺪﮔﯽ ﻣﻦ ﻫﺴﺘﯽ. « ﺟﺪاً ، ﻣﻐﺰ‬ ‫او ﺑﺮﻋﮑﺲ ﮐﺎر ﻣﯽ ﮐﺮد . ﺑﺎ ﺑﯿﺰاري ﺳﺮم را ﺗﮑﺎن دادم .‬ ‫آﻟﯿﺲ ﺑﺎ ﻟﺤﻨﯽ آﻣﺮاﻧﻪ ﺻﺪا زد : ادوارد...‬ ‫ﻧﺎﮔﻬﺎن ﺑﻪ

ﻓﻀﺎي داﯾﺮه اي ﺷﮑﻠﯽ ﮐﻪ ﻧﻮر ﺧﻮرﺷﯿﺪ درﺧﺸﺎن ﺑﻪ آن ﻣﯽ ﺗﺎﺑﯿﺪ ﺧﯿﺮه و ﻏﺮق در ﯾﮑﯽ از ﺗﺼﺎوﯾﺮ ذﻫﻨﯽ آﻟﯿﺲ ﺷﺪه ﺑﻮدم .‬ ‫ﻣﮑﺎﻧﯽ ﺑﻮد ﮐﻪ آن را ﺑﻪ ﺧﻮﺑﯽ ﻣﯽ ﺷﻨﺎﺧﺘﻢ ، ﻣﮑﺎﻧﯽ ﮐﻪ

ﺑﺮاي ﺑﺮدن ﺑﻼ ﺑﻪ آﻧﺠﺎ در ﻧﻈﺮ ﮔﺮﻓﺘﻪ ﺑﻮدم- ﭼﻤﻨﺰار ﮐﻮﭼﮑﯽ ﮐﻪ ﺗﺎ ﺑﻪ ﺣﺎل ﭘﺎي ﻫﯿﭻ‬ ‫ﮐﺲ ﺟﺰ ﺧﻮدم ﺑﻪ آﻧﺠﺎ ﺑﺎز ﻧﺸﺪه ﺑﻮد . ﯾﮏ ﻣﮑﺎن زﯾﺒﺎ و آرام ، ﺟﺎﯾﯽ ﮐﻪ در آن ﻣﯽ ﺗﻮاﻧﺴﺘﻢ روي

ﺗﻨﻬﺎ ﺑﻮدن ﺣﺴﺎب ﮐﻨﻢ- ﺑﻪ ﺣﺪ ﮐﺎﻓﯽ از‬ ‫ﻫﺮﮔﻮﻧﻪ رد اﻗﺎﻣﺘﮕﺎه ﻫﺎي اﻧﺴﺎﻧﯽ دور ﺑﻮد ﮐﻪ ﺣﺘﯽ ذﻫﻦ ﻣﻦ ﻫﻢ ﻣﯽ ﺗﻮاﻧﺴﺖ در آراﻣﺶ ﺑﺎﺷﺪ .‬ ‫آﻟﯿﺲ ﻫﻢ آن را ﺷﻨﺎﺧﺖ ، زﯾﺮا در زﻣﺎﻧﯽ ﻧﻪ


romangram.com | @romangram_com