رمان خورشـیـد نیمــه شب

#خورشـیـد_نیمــه_شب_پارت_262

ﺧﻮدش ﻧﻤﯽ ﺷﻨﻮه ، اﯾﻦ ﭼﯿﺰي ﺑﻮد ﮐﻪ ﻣﺮدم ﻣﯽ ﮔﻔﺘﻨﺪ .‬ ‫ﺑﻪ او ﯾﺎدآوري ﮐﺮدم : » ﻣﻦ ﺑﻬﺖ اﺧﻄﺎر ﮐﺮده ﺑﻮدم ﮐﻪ ﺑﻪ ﺣﺮف ﻫﺎﺗﻮن ﮔﻮش ﻣﯽ دم. «‬ ‫» و ﻣﻦ ﻫﻢ ﺑﻬﺖ ﻫﺸﺪار داده ﺑﻮدم

ﮐﻪ ﺗﻮ دﻟﺖ ﻧﻤﯽ ﺧﻮاد از ﻫﻤﻪ ي اﻓﮑﺎر ﻣﻦ ﺑﺎﺧﺒﺮ ﺑﺎﺷﯽ. «‬ ‫آه ، او ﺑﻪ زﻣﺎﻧﯽ ﻓﮑﺮ ﻣﯽ ﮐﺮد ﮐﻪ ﻣﻦ اﺷﮑﺶ را درآورده ﺑﻮدم . ﻏﻢ و اﻓﺴﻮس ﺻﺪاﯾﻢ را ﺧﺸﻦ ﺗﺮ ﮐﺮد . » آره ﮔﻔﺘﻪ ﺑﻮ

دي . ﻫﺮﭼﻨﺪ ، دﻗﯿﻘﺎً ﺣﻖ‬ ‫ﺑﺎ ﺗﻮ ﻧﯿﺴﺖ . ﻣﻦ دﻟﻢ ﻣﯽ ﺧﻮاد از اﻓﮑﺎر ﺗﻮ ﺑﺎﺧﺒﺮ ﺑﺎﺷﻢ- از ﻫﻤﻪ ﺷﻮن . ﻓﻘﻂ اي ﮐﺎش... ﺑﻪ ﯾﻪ ﭼﯿﺰﻫﺎﯾﯽ ﻓﮑﺮ ﻧﻤﯽ ﮐﺮدي. «‬ ‫ﺑﯿﺶ از ﻧﯿﻤﯽ از آن ﺣﺮف ﻫﺎ

دروغ ﺑﻮد . ﻣﻦ ﻣﯽ داﻧﺴﺘﻢ ﻧﺒﺎﯾﺪ ﺑﺨﻮاﻫﻢ ﮐﻪ او ﺑﻪ ﻣﻦ اﻫﻤﯿﺖ دﻫﺪ . اﻣﺎ ﻣﯽ ﺧﻮاﺳﺘﻢ. ﺑﺪون ﺷﮏ ﻣﯽ ﺧﻮاﺳﺘﻢ .‬ ‫او در ﺣﺎﻟﯽ ﮐﻪ ﺑﻪ ﻣﻦ اﺧﻢ ﮐﺮده ﺑﻮد ، ﻏﺮوﻟﻨﺪﮐﻨﺎن ﮔﻔﺖ : » اون ﯾﻪ

ﺑﺤﺚ دﯾﮕﻪ اس. «‬ ‫» اﻣﺎ اﻵن ﻣﻮﺿﻮع واﻗﻌﺎً ﺳﺮ اون ﻧﯿﺴﺖ. «‬ ‫» ﭘﺲ ﭼﯿﻪ؟ «‬ ‫او ﺑﻪ ﻃﺮف ﻣﻦ ﺧﻢ ﺷﺪ ، دﺳﺘﺶ را ﺑﻪ ﻧﺮﻣﯽ روي ﮔﻠﻮﯾﺶ ﮔﺬاﺷﺖ . اﯾﻦ ﺣﺮﮐﺖ ﭼﺸﻤﺎﻧﻢ را ﺑﻪ ﻃﺮف

ﺧﻮد ﮐﺸﯿﺪ- ﺣﻮاﺳﻢ ﭘﺮت ﺷﺪ . ﭼﻘﺪر آن‬ ‫ﭘﻮﺳﺖ ﺑﺎﯾﺪ ﻟﻄﯿﻒ ﺑﺎﺷﺪ...‬

‫ﺑﻪ ﺧﻮدم ﻓﺮﻣﺎن دادم : ﺗﻤﺮﮐﺰ ﮐﻦ .‬

‫ﭘﺮﺳﯿﺪم : » ﺗﻮ واﻗﻌﺎً ﻓﮑﺮ ﻣﯽ ﮐﻨﯽ ﺑﯿﺶ از اوﻧﭽﻪ ﻣﻦ ﺑﻪ ﺗﻮ اﻫﻤﯿﺖ ﻣﯽ دم ﺑﻪ ﻣﻦ اﻫﻤﯿﺖ ﻣﯽ دي؟ « آن ﺳﻮال ﺑﻪ ﻧﻈﺮم ﻣﺴﺨﺮه رﺳﯿﺪ ، ﻣﺜﻞ‬ ‫اﯾﻦ ﺑﻮدﮐﻪ ﮐﻠﻤﺎت آن در ﻫﻢ ﺑﺮﻫﻢ ﺑﺎﺷﻨﺪ

.‬ ‫ﻧﻔﺴﺶ ﺑﻨﺪ آﻣﺪ ، ﭼﺸﻤﺎﻧﺶ ﮔﺸﺎد ﺷﺪﻧﺪ . ﺳﭙﺲ ﻧﮕﺎﻫﺶ را از ﻣﻦ ﺑﺮﮔﺮﻓﺖ و ﺑﻪ ﺳﺮﻋﺖ ﭘﻠﮏ زد .‬ ‫زﯾﺮ ﻟﺐ ﮔﻔﺖ : » دوﺑﺎره داري ﻫﻤﯿﻦ ﮐﺎرو ﻣﯽ ﮐﻨﯽ. «‬ ‫» ﭼﻪ ﮐﺎري؟ «‬ ‫در ﺣﺎﻟﯽ

ﮐﻪ ﺑﺎ اﺣﺘﯿﺎط ﭼﺸﻤﺎن ﻣﺮا ﻣﻼﻗﺎت ﻣﯽ ﮐﺮد ، اﻗﺮار ﮐﺮد : » ﮔﯿﺞ ﮐﺮدن ﻣﻦ. «‬

‫» اوه. « ﻫﻢ م. دﻗﯿﻘﺎً ﻧﻤﯽ داﻧﺴﺘﻢ در اﯾﻦ راﺑﻄﻪ ﭼﻪ ﺑﺎﯾﺪ ﺑﮑﻨﻢ . و ﻫﻢ ﭼﻨﯿﻦ ﻣﻄﻤﺌﻦ ﻧﺒﻮدم ﮐﻪ واﻗﻌﺎً دﻟﻢ ﻧﻤﯽ ﺧﻮاﻫﺪ او را ﮔﯿﺞ ﮐﻨﻢ . ﻫﻨﻮز از‬ ‫اﯾﻦ ﮐﻪ ﻣﯽ ﺗﻮاﻧﺴﺘﻢ ﮔﯿﺠﺶ ﮐﻨﻢ ﻫﯿﺠﺎن

زده ﺑﻮدم . اﻣﺎ اﯾﻦ ﺑﻪ روﻧﺪ ﮔﻔﺘﮕﻮ ﮐﻤﮑﯽ ﻧﻤﯽ ﮐﺮد .‬ ‫» ﺗﻘﺼﯿﺮ ﺧﻮدت ﮐﻪ ﻧﯿﺴﺖ. « او آﻫﯽ ﮐﺸﯿﺪ. » ﻧﻤﯽ ﺗﻮﻧﯽ ﮐﺎرﯾﺶ ﮐﻨﯽ. «‬ ‫ﭘﺮﺳﯿﺪم : » آﺧﺮش ﻣﯽ ﺧﻮاي ﺟﻮاب ﺳﻮال ﻣﻨﻮ ﺑﺪي؟


romangram.com | @romangram_com