رمان خورشـیـد نیمــه شب

#خورشـیـد_نیمــه_شب_پارت_260

ﯾﮏ‬ ‫ﺑﺨﺶ ﻧﺎﺧﻮش آﯾﻨﺪ آن.‬

‫دﺳﺘﻢ را دراز ﮐﺮدم و ﻧﺰدﯾﮏ ﺗﺮﯾﻦ ﭼﯿﺰ را ﺑﺮداﺷﺘﻢ و ، زﻣﺎﻧﯽ ﮐﻪ ﺑﻪ آن ﯾﮏ ﮔﺎز ﮐﻮﭼﮏ ﻣﯽ زدم ﭼﺸﻢ ﻫﺎي او را روي ﺧﻮدم ﻧﮕﻪ داﺷﺘﻢ .‬ ‫ﺑﺪون ﻧﮕﺎه ﮐﺮدن ﻧﻤﯽ ﺗﻮاﻧﺴﺘﻢ ﺑﮕﻮﯾﻢ ﮐﻪ

آن ﭼﯿﺰ ﭼﻪ ﺑﻮد . ﻣﺎﻧﻨﺪ دﯾﮕﺮ ﻏﺬاﻫﺎي اﻧﺴﺎﻧﯽ ﻟﺰج و ﺳﻔﺖ و ﺗﻨﻔﺮآور ﺑﻮد . ﺑﻪ ﺳﺮﻋﺖ آن را ﺟﻮﯾﺪم و‬ ‫ﻗﻮرت دادم ، ﺳﻌﯽ ﮐﺮدم ادا و اﺻﻮل را از ﺻﻮرﺗﻢ دور ﻧﮕﻪ دارم . ﺗﮑﻪ ي ﻏﺬا

آﻫﺴﺘﻪ و ﻧﺎراﺣﺖ از ﮔﻠﻮﯾﻢ ﭘﺎﯾﯿﻦ رﻓﺖ. زﻣﺎﻧﯽ ﮐﻪ ﺑﻪ اﯾﻦ ﻓﮑﺮ‬ ‫ﮐﺮدم ﮐﻪ ﺑﻌﺪاً ﭼﻄﻮر ﺑﺎﯾﺪ آن را ﺑﺎﻻ ﻣﯽ اوردم آه ﮐﺸﯿﺪم . ﻣﻨﺰﺟﺮﮐﻨﻨﺪه ﺑﻮد .‬ ‫ﺣﺎﻟﺖ ﭼﻬﺮه ي ﺑﻼ ﺷﻮك زده ﺑﻮد . او ﺗﺤﺖ

ﺗﺎﺛﯿﺮ ﻗﺮار ﮔﺮﻓﺘﻪ ﺑﻮد .‬ ‫ﻣﯽ ﺧﻮاﺳﺘﻢ ﭼﺸﻢ ﻫﺎﯾﻢ را ﭼﺮخ دﻫﻢ . ﻣﺴﻠﻢ ﺑﻮد ﮐﻪ ﻣﺎ در اﯾﻦ ﮔﻮﻧﻪ ﻧﯿﺮﻧﮓ ﻫﺎ اﺳﺘﺎد ﺑﻮدﯾﻢ .‬ ‫» اﮔﻪ ﯾﮑﯽ ﺗﻮرو وادار ﺑﻪ ﺧﻮردن ﯾﻪ ﭼﯿﺰ ﺑﻮﮔﻨﺪو ﮐﻨﻪ ، ﻣﯽ ﺧﻮ

رﯾﺶ دﯾﮕﻪ ، ﻧﻤﯽ ﺧﻮري؟ «‬ ‫ﺑﯿﻨﯽ اش را ﭼﯿﻦ اﻧﺪاﺧﺖ و ﻟﺒﺨﻨﺪ زد . » ﯾﮏ ﺑﺎر اﯾﻦ ﮐﺎرو ﮐﺮدم... ﯾﮑﯽ ﻣﺠﺒﻮرم ﮐﺮده ﺑﻮد . اوﻧﻘﺪرﻫﺎ ﻫﻢ ﺑﺪ ﻧﺒﻮد. «‬ ‫ﺧﻨﺪﯾﺪم . » ﺑﺮاي ﻣﻦ ﮐﻪ ﺗﻌﺠﺒﯽ ﻧﺪ

اره. «‬

‫ﺧﯿﻠﯽ ﮔﺮم و ﺻﻤﯿﻤﯽ ﺑﻪ ﻧﻈﺮ ﻣﯿﺎن ، ﻧﻪ ؟ ﭼﻪ زﺑﺎن ﺑﺪﻧﯽ ﺧﻮﺑﯽ . ﺣﺎﻻ ﺑﻌﺪاً ﻧﻈﺮ ﺧﻮدم رو ﺑﻪ ﺑﻼ ﻣﯽ ﮔﻢ . ﻫﻤﻮن ﻃﻮري ﺑﻪ ﻃﺮف ﺑﻼ ﺧﻢ ﺷﺪه‬ ‫ﮐﻪ اﮔﻪ ﺑﻬﺶ ﻋﻼﻗﻪ داﺷﺖ اﯾﻦ ﻃﻮر ﺑﺎﯾﺪ

ﻣﯽ ﺑﻮد . ﺑﻪ ﻧﻈﺮ ﻣﯿﺎد ﻋﻼﻗﻪ ﻣﻨﺪ ﺑﺎﺷﻪ . ﻗﯿﺎﻓﺶ... ﺑﯽ ﻧﻘﺼﻪ . ﺟﺴﯿﮑﺎ آﻫﯽ ﮐﺸﯿﺪ . اي ﺟﺎن .‬

‫ﻧﮕﺎﻫﻢ ﺑﺎ ﭼﺸﻢ ﻫﺎي ﺟﺴﯿﮑﺎ ﺗﻼﻗﯽ ﮐﺮد و او ﺑﺎ اﺿﻄﺮاب ﺑﻪ ﺟﺎي دﯾﮕﺮي ﻧﮕﺎه ﮐﺮد و رو ﺑﻪ دﺧﺘﺮي ﮐﻪ ﮐﻨﺎرش ﻧﺸﺴﺘﻪ ﺑﻮد ﺑﺎ ﻧﻔﺲ ﻫﺎي ﺑﺮﯾﺪه‬ ‫ﺧﻨﺪﯾﺪ.‬

‫ﻫﻢ م م . اﺣﺘﻤﺎﻻً ﺑﻬﺘﺮه ﺑﭽﺴﺒﻢ ﺑﻪ ﻣﺎﯾﮏ . واﻗﻌﯿﺖ ، ﻧﻪ وﻫﻢ و ﺧﯿﺎل...‬

‫ﺑﻼ را در ﺟﺮﯾﺎن ﮔﺬاﺷﺘﻢ : » ﺟﺴﯿﮑﺎ ﻫﺮ ﮐﺎري ﮐﻪ ﻣﻦ ﻣﯽ ﮐﻨﻢ ﺗﺠﺰﯾﻪ و ﺗﺤﻠﯿﻞ ﻣﯽ ﮐﻨﻪ. ﺑﻌﺪاً ﺧﻮدش واﺳﺖ ﺗﻮﺿﯿﺢ ﻣﯽ ده. «‬ ‫ﻇﺮف ﻏﺬا را ﺑﻪ ﻃﺮف او ﺑﺮﮔﺮداﻧﺪم- ﻣﺘﻮﺟﻪ ﺷﺪم ﭼﯿﺰي


romangram.com | @romangram_com