رمان خورشـیـد نیمــه شب

#خورشـیـد_نیمــه_شب_پارت_246

ﻣﯽ ﺗﻮﻧﻢ ﺑﺨﻮﻧﻢ- اون ﺗﻮي ﮐﻼس در‬ ‫ﮐﻤﯿﻦ ﻧﺸﺴﺘﻪ ﺗﺎ ﺑﻬﺖ ﺣﻤﻠﻪ ﮐﻨﻪ. «‬ ‫ﺑﻼ ﻧﺎﻟﻪ اي ﮐﺮد و ﺑﻌﺪ ، ﮔﺬاﺷﺖ ﺗﺎ ژاﮐﺖ از روي ﺷﺎﻧﻪ ﻫﺎﯾﺶ ﭘﺎﯾﯿﻦ ﺑﻠﻐﺰد . در اول ﻣﺘﻮﺟﻪ ﻧﺸﺪم ﮐﻪ او ﻣﯽ

ﺧﻮاﺳﺖ آن را ﺑﻪ ﻣﻦ ﭘﺲ ﺑﺪﻫﺪ-‬ ‫ﻣﯿﻠﯽ ﺑﻪ ﮔﺮﻓﺘﻦ آن از او ﻧﺪاﺷﺘﻢ ؛ ﺗﺮﺟﯿﺢ ﻣﯽ دادم آن را ﻧﮕﻪ دارد... ﯾﮏ ﯾﺎدﮔﺎري- ﺑﻨﺎﺑﺮاﯾﻦ ﺑﺮاي ﮐﻤﮏ ﮐﺮدن ﺑﻪ او در ﭘﻮﺷﯿﺪن دﯾﺮ ﺟﻨﺒﯿﺪم .‬ ‫او

ژاﮐﺖ را ﺑﻪ دﺳﺖ ﻣﻦ داد و ، ﺑﺪون اﯾﻨﮑﻪ دﺳﺖ ﻫﺎي ﻣﺮا ﺑﺒﯿﻨﺪ ﮐﻪ ﺑﺮاي ﻣﺴﺎﻋﺪت ﺑﻪ او دراز ﺷﺪه ﺑﻮد ، دﺳﺘﺶ را در آﺳﺘﯿﻦ ﻫﺎي ژاﮐﺖ‬ ‫ﺧﻮدش ﻓﺮو ﮐﺮد . ﺑﺎ اﯾﻦ ﮐﺎر او اﺧﻢ ﮐﺮدم و

ﺑﻌﺪ ، ﻗﺒﻞ از اﯾﻨﮑﻪ ﻣﺘﻮﺟﻪ آن ﺷﻮد ﺣﺎﻟﺖ ﭼﻬﺮه ام را ﺗﺤﺖ ﮐﻨﺘﺮل درآوردم .‬ ‫دوﺑﺎره ﮔﻔﺘﻢ : » ﺧﺐ ، ﻣﯽ ﺧﻮاي ﺑﻬﺶ ﭼﯽ ﺑﮕﯽ؟ «‬ ‫» ﯾﻪ ﮐﻢ ﮐﻤﮏ ﻣﯽ ﮐﻨﯽ ؟ اون ﭼﯽ ﻣﯽ ﺧﻮاد ﺑﺪوﻧﻪ؟

«‬ ‫ﻟﺒﺨﻨﺪ زدم و ، ﺳﺮم را ﺗﮑﺎن دادم . ﻣﻦ ﻣﯽ ﺧﻮاﺳﺘﻢ ﺑﺪون اﯾﻨﮑﻪ آﻣﺎده ﺷﺪه داﺷﺘﻪ ﺑﺎﺷﺪ اﻓﮑﺎر او را ﺑﺸﻨﻮم . » اﯾﻦ ﻣﻨﺼﻔﺎﻧﻪ ﻧﯿﺴﺖ. «‬

‫ﭼﺸﻤﺎن او ﺗﻨﮓ ﺷﺪﻧﺪ. » ﻧﻪ ﺧﯿﺮ ، اﮔﻪ ﺗﻮ ﭼﯿﺰي رو ﮐﻪ ﻣﯽ دوﻧﯽ ﺑﻪ ﻣﻦ ﻧﮕﯽ ، اﻧﺼﺎف ﻧﯿﺴﺖ. «‬ ‫ﺻﺤﯿﺢ- او ﺗﺒﻌﯿﺾ را دوﺳﺖ ﻧﺪاﺷﺖ .‬ ‫ﻣﺎ ﺑﻪ در ﮐﻼس او رﺳﯿﺪه ﺑﻮدﯾﻢ- ﺟﺎﯾﯽ ﮐﻪ

ﻣﻦ ﻣﺠﺒﻮر ﺑﻮدم او را ﺗﺮك ﮐﻨﻢ ؛ اﯾﻦ ﻓﮑﺮ ﺑﻪ ذﻫﻨﻢ رﺳﯿﺪ ﮐﻪ ﺷﺎﯾﺪ ﺧﺎﻧﻢ ﮐﻮپ ﺑﺮاي ﺟﺎ ﺑﻪ ﺟﺎﯾﯽ‬ ‫در ﺑﺮﻧﺎﻣﻪ ي ﮐﻼس زﺑﺎن اﻧﮕﻠﯿﺴﯽ ﻣﻦ ﻧﺮم ﺗﺮ ﺷﻮد... ﺧﻮدم را ﻣﺠﺒﻮر ﺑﻪ ﺗﻤﺮﮐﺰ ﮐﺮدم

. ﻣﻦ ﻣﯽ ﺗﻮاﻧﺴﺘﻢ ﻣﻨﺼﻒ ﺑﺎﺷﻢ .‬ ‫ﺑﻪ آراﻣﯽ ﮔﻔﺘﻢ : » اون ﻣﯽ ﺧﻮاد ﺑﺪوﻧﻪ ﮐﻪ ﻣﺎ ﭘﻨﻬﺎﻧﯽ ﻗﺮار ﻣﯽ ذارﯾﻢ ﯾﺎ ﻧﻪ. و ﻣﯽ ﺧﻮاد ﺑﺪوﻧﻪ ﮐﻪ ﺗﻮ ﭼﻪ اﺣﺴﺎﺳﯽ درﺑﺎره ي ﻣﻦ داري؟ «‬ ‫ﭼﺸﻤﺎﻧﺶ

ﮔﺸﺎد ﺷﺪه ﺑﻮدﻧﺪ- اﯾﻦ ﺑﺎر وﺣﺸﺖ زده ﻧﺒﻮد . آﻧﻬﺎ ﺑﺮاي ﻣﻦ ﺳﺮﮔﺸﺎده ﺑﻮدﻧﺪ ، ﻗﺎﺑﻞ ﺧﻮاﻧﺪن . او ﻣﯽ ﺧﻮاﺳﺖ ﻗﯿﺎﻓﻪ ي ﻣﻌﺼﻮﻣﺎﻧﻪ ﺑﻪ‬ ‫ﺧﻮد ﺑﮕﯿﺮد .‬ ‫ﻏﺮوﻟﻨﺪ ﮐﻨﺎن ﮔﻔﺖ : » واي... ﻣﻦ

ﺑﺎﯾﺪ ﭼﯽ ﺑﻬﺶ ﺑﮕﻢ؟ «‬ ‫» ﻫﻢ م. « او ﻫﻤﯿﺸﻪ ﻣﺮا ﻣﺠﺒﻮر ﻣﯽ ﮐﺮد ﺑﯿﺶ از آﻧﭽﻪ ﺧﻮدش ﻣﯽ ﮔﻔﺖ ﻓﺎش ﮐﻨﻢ . ﺟﻮاﺑﯽ ﮐﻪ ﻣﯽ ﺧﻮاﺳﺘﻢ ﺑﻪ او ﺑﺪﻫﻢ را ﺳﺒﮏ ﺳﻨﮕﯿﻦ‬ ‫ﮐﺮدم.‬ ‫ﻃﺮه اي از

ﻣﻮي او ، ﮐﻪ اﻧﺪﮐﯽ ﺑﻪ ﺧﺎﻃﺮ ﻫﻮاي ﻣﻪ آﻟﻮد ﻣﺮﻃﻮب ﺷﺪه ﺑﻮد ، روي ﺷﺎﻧﻪ اش اﻓﺘﺎد و دور اﺳﺘﺨﺎن ﺗﺮﻗﻮه ي او ﮐﻪ زﯾﺮ آن ﭘﻠﯿﻮر‬ ‫ﻣﻀﺤﮏ ﭘﻨﻬﺎن ﺷﺪه ﺑﻮد ﭘﯿﭽﯿﺪ . ﺗﻮﺟﻬﻢ را ﺑﻪ ﺧﻮد

ﺟﻠﺐ ﮐﺮد... ﭼﺸﻤﺎﻧﻢ را روي ﺧﻂ ﻫﺎي دﯾﮕﺮ ﮐﺸﯿﺪ...‬ ‫ﺑﺎ اﺣﺘﯿﺎط ، ﺑﺪون ﺗﻤﺎس ﺑﺎ ﭘﻮﺳﺖ او دﺳﺘﻢ را ﺑﻪ ﻃﺮف آن دراز ﮐﺮدم- ﺑﺪون ﺗﻤﺎس دﺳﺖ ﻣﻦ ﻫﻢ ﺻﺒﺢ اﻣﺮوز ﺑﻪ اﻧﺪازه ي ﮐﺎﻓﯽ


romangram.com | @romangram_com