رمان خورشـیـد نیمــه شب

#خورشـیـد_نیمــه_شب_پارت_241

ﺷﻮد .‬ ‫ﺳﭙﺲ ﻣﺘﻮﻗﻒ ﺷﺪ ، زاﻧﻮﻫﺎﯾﺶ ﻣﺎﻧﻨﺪ ﮐﺮه اﺳﺐ ﻫﺎي رم ﮐﺮده ﻗﻔﻞ ﺷﺪﻧﺪ . ﮐﯿﻔﺶ ﺑﯿﺸﺘﺮ از روي دوﺷﺶ ﭘﺎﯾﯿﻦ ﻟﻐﺰﯾﺪ و ﻫﻤﭽﻨﺎن ﮐﻪ ﻧﮕﺎﻫﺶ ﺑﻪ‬ ‫اﺗﻮﻣﺒﯿﻞ اﻓﺘﺎد ﭼﺸﻤﺎﻧﺶ ﮔﺸﺎد

ﺷﺪﻧﺪ .‬ ‫ﭘﯿﺎده ﺷﺪم ، ﺑﯽ ﺗﻮﺟﻪ ﺑﻪ ﺣﺮﮐﺖ ﺑﺎ ﺳﺮﻋﺖ اﻧﺴﺎﻧﯽ ﺑﻪ ﻃﺮف در ﮐﻤﮏ راﻧﻨﺪه رﻓﺘﻢ و آن را ﺑﺮاي او ﺑﺎز ﮐﺮدم .‬ ‫او ﺑﻪ ﻣﻦ ﻧﮕﺎه ﮐﺮد ، ﭼﻨﺎﻧﮑﻪ ﺑﻪ ﻧﻈﺮ ﻣﯽ رﺳﯿﺪ ﻧﺎﮔﻬﺎن از ﺑﯿﻦ

ﻓﻀﺎي ﻣﻪ آﻟﻮد ﻇﺎﻫﺮ ﺷﺪه ام ، دوﺑﺎره ﻏﺎﻓﻠﮕﯿﺮ ﺷﺪ . و ﺑﻌﺪ ﺣﯿﺮت درون‬ ‫ﭼﺸﻢ ﻫﺎﯾﺶ ﺑﻪ ﭼﯿﺰي دﯾﮕﺮ ﺗﺒﺪﯾﻞ ﮔﺸﺖ و، ﻣﻦ دﯾﮕﺮ ﻧﻤﯽ ﺗﺮﺳﯿﺪم- ﯾﺎ اﻣﯿﺪوار ﻧﺒﻮدم- ﮐﻪ اﺣﺴﺎﺳﺎت او ﺑﺮاي

ﻣﻦ در ﻃﻮل ﺷﺐ ﺗﻐﯿﯿﺮ ﮐﺮده‬ ‫ﺑﺎﺷﺪ . ﺣﺮارت ، ﺗﻌﺠﺐ ، ﺷﯿﻔﺘﮕﯽ ، ﻫﻤﻪ در ﺷﮑﻼت ذوب ﺷﺪه ي ﭼﺸﻤﺎن او ﺷﻨﺎور ﺑﻮدﻧﺪ .‬ ‫ﭘﺮﺳﯿﺪم : » دوﺳﺖ داري اﻣﺮوز ﺑﺎ ﻣﻦ ﻣﺎﺷﯿﻦ ﺳﻮاري

ﮐﻨﯽ؟ « ﺑﺮﺧﻼف ﺷﺎم ﺷﺐ ﭘﯿﺶ ، ﺑﻪ او ﺣﻖ اﻧﺘﺨﺎب ﻣﯽ دادم . از اﯾﻦ ﺑﻪ ﺑﻌﺪ ، ﻫﻤﯿﺸﻪ‬ ‫او اﻧﺘﺨﺎب ﻣﯽ ﮐﺮد .‬ ‫زﯾﺮ ﻟﺐ ﮔﻔﺖ : » آره ، ﻣﻤﻨﻮﻧﻢ. « ﺑﺪون ﻣﻌﻄﻠﯽ ﺳﻮار اﺗﻮﻣﺒﯿﻞ ﻣﻦ ﺷﺪ .‬ ‫

آﯾﺎ اﻣﮑﺎن داﺷﺖ روزي ، اﯾﻦ ﻣﻮﺿﻮع ﮐﻪ ﻣﻦ آن ﮐﺴﯽ ﻫﺴﺘﻢ ﮐﻪ ﺑﻼ ﺑﻪ او ﺑﻠﻪ ﻣﯽ ﮔﻔﺖ ، دﺳﺖ از ﺑﻪ ﻫﯿﺠﺎن آوردن ﻣﻦ ﺑﮑﺸﺪ ؟ ﺷﮏ داﺷﺘﻢ.‬ ‫در ﺣﺎﻟﯽ ﮐﻪ ﺑﺮاي ﻣﻠﺤﻖ ﺷﺪن ﺑﻪ او

ﻣﺸﺘﺎق ﺑﻮدم ، ﺑﻪ ﺳﺮﻋﺖ ﻣﺎﺷﯿﻦ را دور زدم . او ﻫﯿﭻ ﻧﺸﺎﻧﻪ اي از اﯾﻨﮑﻪ از ﯾﮏ دﻓﻌﻪ ﻇﺎﻫﺮ ﺷﺪن ﻣﻦ‬ ‫ﺷﻮﮐﻪ ﺷﺪه ﺑﺎﺷﺪ از ﺧﻮد ﻧﺸﺎن ﻧﺪاد .‬ ‫اﺣﺴﺎس ﺷﺎدﻣﺎﻧﯽ اي ﮐﻪ از اﯾﻦ ﮔﻮﻧﻪ

ﮐﻨﺎرِ او ﻧﺸﺴﺘﻦ ﺑﻪ ﻣﻦ دﺳﺖ ﻣﯿﺪاد ﺑﯽ ﺳﺎﺑﻘﻪ ﺑﻮد . ﻫﻤﺎن اﻧﺪازه ﮐﻪ از ﻋﺸﻖ و ﻫﻤﺮاﻫﯽ ﺧﺎﻧﻮاده ام ﻟﺬت‬ ‫ﻣﯽ ﺑﺮدم ، ﻋﻼرﻏﻢ ﺳﺮﮔﺮﻣﯽ ﻫﺎ و ﺧﻮش ﮔﺬراﻧﯽ ﻫﺎي ﻣﺘﻔﺎوﺗﯽ ﮐﻪ دﻧﯿﺎ ﺑﻪ

ﻣﻦ ﭘﯿﺸﻨﻬﺎد ﻣﯽ داد ، ﻫﯿﭻ ﮔﺎه در زﻧﺪﮔﯽ اﯾﻨﻘﺪر ﺧﻮﺷﺤﺎل ﻧﺒﻮدم .‬ ‫ﺣﺘﯽ ﺑﺎ اﯾﻨﮑﻪ ﻣﯽ داﻧﺴﺘﻢ اﯾﻦ ﮐﺎر اﺷﺘﺒﺎه اﺳﺖ و ، آﺧﺮ و ﻋﺎﻗﺒﺖ ﺧﻮﺷﯽ ﻧﺪارد ، ﻧﻤﯽ ﺗﻮاﻧﺴﺘﻢ ﺑﺮاي ﻣﺪت زﯾﺎدي از

ﻟﺒﺨﻨﺪ زدن ﺧﻮدداري ﮐﻨﻢ.‬ ‫ژاﮐﺘﻢ ﺑﺎﻻي ﺻﻨﺪﻟﯽ ﺳﺮﻧﺸﯿﻦ آوﯾﺰان ﺷﺪه ﺑﻮد . او را دﯾﺪم ﮐﻪ ﺑﻪ آن ﻧﮕﺎه ﻣﯽ ﮐﻨﺪ .‬ ‫ﺑﻪ او ﮔﻔﺘﻢ : » ژاﮐﺖ رو ﺑﺮات آوردم . « اﯾﻦ ﺑﻬﺎﻧﻪ اي ﺑﻮد ﮐﻪ ﺑﺎﯾﺪ ﺑﺮ

اي ﺣﻀﻮر ﺳﺮ زده ي اﻣﺮوز ﺻﺒﺢ ام دﺳﺖ و ﭘﺎ ﻣﯽ ﮐﺮدم . ﻫﻮا ﺳﺮد ﺑﻮد .‬ ‫او ژاﮐﺖ ﻧﺪاﺷﺖ . ﻣﺴﻠﻤﺎً اﯾﻦ ﻧﻮع ﻗﺎﺑﻞ ﻗﺒﻮﻟﯽ از ﺟﻮاﻧﻤﺮدي ﺑﻮد . » ﻧﻤﯽ ﺧﻮاﺳﺘﻢ ﻣﺮﯾﻀﯽ ﭼﯿﺰي ﺑﺸﯽ.

«‬ ‫او ﮔﻔﺖ : » ﻣﻦ اون ﻗﺪرﻫﺎ ﻫﻢ ﻧﺎزك ﻧﺎرﻧﺠﯽ ﻧﯿﺴﺘﻢ. « ﺑﻪ ﺟﺎي ﺻﻮرﺗﻢ ﺑﻪ ﺳﯿﻨﻪ ام ﺧﯿﺮه ﺷﺪه ﺑﻮد ، اﻧﮕﺎر ﺑﺮاي ﻧﮕﺎه ﮐﺮدن در ﭼﺸﻢ ﻫﺎﯾﻢ‬ ‫ﺗﺮدﯾﺪ داﺷﺖ . اﻣﺎ ﻗﺒﻞ از اﯾﻨﮑﻪ ﻣﺠﺒﻮر


romangram.com | @romangram_com