#خورشـیـد_نیمــه_شب_پارت_239
راﺣﺘﯽ ﻫﺎ ﺗﺒﺮﺋﻪ ﻧﺸﻮد . ﺧﻮدم را در ﺣﺎﻟﯽ ﯾﺎﻓﺘﻢ ﮐﻪ اﻣﯿﺪوار ﺑﻮدم او را ﺑﻪ ﺗﮕﺰاس ﺑﻔﺮﺳﺘﻨﺪ ، ﺟﺎﯾﯽ ﮐﻪ ﺻﺪور ﺣﮑﻢ اﻋﺪام ﺑﺮاي ﻣﺠﺮﻣﯿﻦ ﺑﺴﯿﺎر راﯾﺞ ﺑﻮد... ﻧﻪ . آن اﻫﻤﯿﺖ ﻧﺪاﺷﺖ .
ﻣﻦ اﯾﻦ ﻣﺴﺌﻠﻪ را ﭘﺸﺖ ﺳﺮ ﻣﯽ ﮔﺬاﺷﺘﻢ و ، روي ﭼﯿﺰي ﮐﻪ از ﻫﻤﻪ ﻣﻬﻢ ﺗﺮ ﺑﻮد ﺗﻤﺮﮐﺰ ﻣﯽ ﮐﺮدم . اﺗﺎق ﺑﻼ را ﮐﻤﺘﺮ از ﯾﮏ ﺳﺎﻋﺖ ﭘﯿﺶ ﺗﺮك ﮐﺮده ﺑﻮدم . از ﻫﻤﯿﻦ ﺣﺎﻻ ﺑﺮاي دوﺑﺎره
دﯾﺪن او ﺟﺎن ﻣﯽ دادم . » آﻟﯿﺲ ، اﺷﮑﺎﻟﯽ ﻧﺪاره...؟ «
او ﺟﻤﻠﻪ ام را ﻗﻄﻊ ﮐﺮد . » رزاﻟﯽ راﻧﻨﺪﮔﯽ ﻣﯽ ﮐﻨﻪ . ﺧﻮدﺷﻮ ﻋﺼﺒﺎﻧﯽ ﻧﺸﻮن ﻣﯿﺪه ، اﻣﺎ ﻣﯿﺪوﻧﯽ ﮐﻪ ﺧﻮﺷﺶ ﻣﯿﺎد ﯾﻪ ﺑﻬﺎﻧﻪ اي ﺑﺮاي ﺑﻪ ﻧﻤﺎﯾﺶ ﮔﺬاﺷﺘﻦ ﻣﺎﺷﯿﻨﺶ داﺷﺘﻪ ﺑﺎﺷﻪ. «
آﻟﯿﺲ ﺧﻨﺪه اي ﮐﺮد . ﺑﻪ او ﻧﯿﺸﺨﻨﺪ زدم . » ﺗﻮ ﻣﺪرﺳﻪ ﻣﯽ ﺑﯿﻨﻤﺖ. « آﻟﯿﺲ آﻫﯽ ﮐﺸﯿﺪ و ﻧﯿﺸﺨﻨﺪم ﺗﺒﺪﯾﻞ ﺑﻪ ﺷﮑﻠﮏ ﺷﺪ .
اﻧﺪﯾﺸﯿﺪ : ﻣﯽ دوﻧﻢ ﻣﯽ دوﻧﻢ . ﻫﻨﻮز وﻗﺘﺶ ﻧﺸﺪه . ﺗﺎ وﻗﺘﯽ آﻣﺎده ﺑﺸﯽ ﮐﻪ ﺑﻼ ﻣﻨﻮ ﺑﺸﻨﺎﺳﻪ ﻣﻨﺘﻈﺮ ﻣﯽ ﻣﻮﻧﻢ . درﺿﻤﻦ ، اﯾﻨﻢ ﺑﺎﯾﺪ ﺑﺪوﻧﯽ ، اﯾﻦ ﻓﻘﻂ ﺧﻮدﺧﻮاﻫﯽ ﻣﻦ ﻧﯿﺴﺖ . ﺑﻼ ﻫﻢ از
ﻣﻦ ﺧﻮﺷﺶ ﻣﯿﺎد .
ﻫﻤﭽﻨﺎن ﮐﻪ ﺑﺎ ﻋﺠﻠﻪ ﺑﻪ ﺳﻤﺖ در ﻣﯽ رﻓﺘﻢ ﺟﻮاﺑﯽ ﺑﻪ او ﻧﺪادم . اﯾﻦ ﭼﺸﻢ اﻧﺪاز دﯾﮕﺮي ﺑﻪ ﻗﻀﯿﻪ ﺑﻮد . آﯾﺎ ﺑﻼ ﻣﯽ ﺧﻮاﺳﺖ ﺑﺎ آﻟﯿﺲ آﺷﻨﺎ ﺷﻮد ؟ ﮐﻪ ﯾﮏ ﺧﻮن آﺷﺎم را ﺑﻪ ﻋﻨﻮان ﯾﮏ
دوﺳﺖ دﺧﺘﺮ داﺷﺘﻪ ﺑﺎﺷﺪ ؟ ﺑﺎ ﺷﻨﺎﺧﺘﯽ ﮐﻪ از ﺑﻼ داﺷﺘﻢ... اﯾﻦ ﻣﻮﺿﻮع ﯾﮏ ذره ﻫﻢ ﺑﺎﻋﺚ ﻧﺎراﺣﺘﯽ اش ﻧﻤﯽ ﺷﺪ. ﺑﻪ ﺧﻮدم اﺧﻢ ﮐﺮدم . ﭼﯿﺰي ﮐﻪ ﺑﻼ ﻣﯽ ﺧﻮاﺳﺖ و ﭼﯿﺰي ﺑﻪ ﺻﻼﺣﺶ
ﺑﻮد دو ﭼﯿﺰ ﮐﺎﻣﻼً ﻣﺠﺰا ﺑﻮدﻧﺪ. ﻫﻤﺎن ﻃﻮر ﮐﻪ ﻣﺎﺷﯿﻨﻢ را ﺟﻠﻮي ﺧﺎﻧﻪ ي او ﭘﺎرك ﻣﯽ ﮐﺮدم اﺣﺴﺎس دﻟﻬﺮه ﺑﻪ ﺳﺮاﻏﻢ ﻣﯽ آﻣﺪ . ﺑﻪ ﮔﻔﺘﻪ ي اﻧﺴﺎﻧﻬﺎ اﺟﺴﺎم در روز ﻣﺘﻔﺎوت ﺑﻪ ﻧﻈﺮ ﻣﯽ
رﺳﻨﺪ- وﻗﺘﯽ ﺑﺎ ﻓﮑﺮي ﺳﺮ ﺑﻪ ﺑﺎﻟﺶ ﻣﯽ ﮔﺬاري روز ﺑﻌﺪ ﭼﯿﺰﻫﺎ ﻓﺮق ﻣﯽ ﮐﺮدﻧﺪ . آﯾﺎ ﻣﻦ در ﭼﺸﻢ ﺑﻼ در ﻧﻮر ﺿﻌﯿﻒ ﯾﮏ روز ﻣﻪ آﻟﻮد ﻣﺘﻔﺎوت ﺑﻪ ﻧﻈﺮ ﻣﯽ رﺳﯿﺪم ؟ ﻧﺴﺒﺖ ﺑﻪ ﺳﯿﺎﻫﯽ
ﺷﺐ ﺷﯿﻄﺎﻧﯽ ﺗﺮ ﻣﯽ ﺷﺪم ﯾﺎ از ﺷﺪت آن ﮐﺎﺳﺘﻪ ﻣﯽ ﺷﺪ ؟ آﯾﺎ زﻣﺎﻧﯽ ﮐﻪ در ﺧﻮاب ﺑﻪ ﺳﺮ ﻣﯽ ﺑﺮد ﺣﻘﯿﻘﺖ ﺑﺮاﯾﺶ ﺟﺎ اﻓﺘﺎده ﺑﻮد ؟ آﯾﺎ ﺑﺎﻻﺧﺮه ﺗﺮس ﺑﺮ او ﻏﻠﺒﻪ ﻣﯽ ﮐﺮد ؟ ﻫﺮﭼﻨﺪ ، ﺷﺐ
romangram.com | @romangram_com