#خورشـیـد_نیمــه_شب_پارت_226
اﺣﺴﺎس- اﻣﺎ اﻣﮑﺎن ﻧﺪاﺷﺖ ﮐﻪ او ﺑﻪ ﺧﺎﻃﺮ ﭼﻨﺎن آﯾﻨﺪه اي از ﻣﻦ ﻣﺘﻨﻔﺮ ﻧﺸﻮد . ﺗﻨﻔﺮ ﺑﻪ ﺧﺎﻃﺮ ﻫﻤﻪ ي ﭼﯿﺰﻫﺎﯾﯽ ﮐﻪ او او ﻣﯽ دزدﯾﺪم . دزدﯾﺪن زﻧﺪﮔﯽ و روح او . ﻧﻤﯽ ﺗﻮاﻧﺴﺖ ﺧﯿﻠﯽ
دﯾﺮ ﺷﺪه ﺑﺎﺷﺪ . ﺑﺎ ﺻﺪاي ﻫﯿﺲ ﻣﺎﻧﻨﺪي ﮔﻔﺘﻢ : » دﯾﮕﻪ ﻫﯿﭻ وﻗﺖ اون ﺣﺮف رو ﻧﺰن. « از ﭘﻨﺠﺮه ي ﺳﻤﺖ ﺧﻮدش ﺑﻪ ﺑﯿﺮون ﺧﯿﺮه ﺷﺪ و، دوﺑﺎره دﻧﺪان ﻫﺎﯾﺶ در ﻟﺒﺶ ﻓﺮو رﻓﺘﻨﺪ .
دﺳﺖ ﻫﺎﯾﺶ روي ﭘﺎﯾﺶ ﺑﻪ ﻣﺸﺖ ﺗﺒﺪﯾﻞ ﺷﺪه ﺑﻮدﻧﺪ . ﻧﻔﺲ ﻫﺎﯾﺶ ﻧﺎﻣﻨﻈﻢ و ﺷﮑﺴﺘﻪ ﺑﻮدﻧﺪ . » ﺑﻪ ﭼﯽ داري ﻓﮑﺮ ﻣﯽ ﮐﻨﯽ؟ « ﺑﺎﯾﺪ ﻣﯽ داﻧﺴﺘﻢ . ﺑﺪون اﯾﻨﮑﻪ ﺑﻪ ﻣﻦ ﻧﮕﺎه ﮐﻨﺪ ﺳﺮش را
ﺗﮑﺎن داد . ﭼﯿﺰي درﺧﺸﯿﺪ ، ﻣﺎﻧﻨﺪ ﯾﮏ ﮐﺮﯾﺴﺘﺎل ، روي ﮔﻮﻧﻪ ي او . درد و رﻧﺞ . » داري ﮔﺮﯾﻪ ﻣﯽ ﮐﻨﯽ؟ « ﻣﻦ اﺷﮏ او را درآورده ﺑﻮدم . ﺗﺎ آن ﺣﺪ او را رﻧﺠﺎﻧﺪه ﺑﻮدم . ﺑﺎ ﭘﺸﺖ
دﺳﺘﺶ اﺷﮏ ﻫﺎﯾﺶ را ﭘﺎك ﮐﺮد . ﺑﻪ دروغ ﮔﻔﺖ : » ﻧﻪ. « ﺻﺪاﯾﺶ ﺷﮑﺴﺖ. ﺑﻌﻀﯽ ﻏﺮﯾﺰه ﻫﺎي دﻓﻦ ﺷﺪه در وﺟﻮدم ﺑﺎﻋﺚ ﺷﺪﻧﺪ دﺳﺘﻢ را ﺑﻪ ﻃﺮف او دراز ﮐﻨﻢ- در آن ﻟﺤﻈﻪ ﺑﯿﺶ
از ﻫﺮ زﻣﺎن دﯾﮕﺮي اﺣﺴﺎس اﻧﺴﺎن ﺑﻮدن ﻣﯽ ﮐﺮدم . و ﺑﻌﺪ ﺑﻪ ﯾﺎد آوردم ﮐﻪ ﻣﻦ... اﻧﺴﺎن ﻧﯿﺴﺘﻢ . و دﺳﺘﻢ را ﭘﺎﯾﯿﻦ اﻧﺪاﺧﺘﻢ .
ﺑﺎ آرواره ي ﺳﺨﺖ ﺷﺪه ﮔﻔﺘﻢ : » ﻣﺘﺎﺳﻔﻢ. « ﭼﻄﻮر ﻣﯽ ﺗﻮاﻧﺴﺘﻢ ﺑﻪ او ﺑﮕﻮﯾﻢ ﮐﻪ ﭼﻘﺪر ﻣﺘﺎﺳﻒ ﻫﺴﺘﻢ . ﻣﺘﺎﺳﻒ ﺑﻪ ﺧﺎﻃﺮ ﺗﻤﺎم اﺷﺘﺒﺎﻫﺎت اﺣﻤﻘﺎﻧﻪ اي ﮐﻪ ﻣﺮﺗﮑﺐ ﺷﺪه ﺑﻮدم . ﻣﺘﺎﺳﻒ
ﺑﻪ ﺧﺎﻃﺮ ﺧﻮدﺧﻮاﻫﯽ ﻫﺎي ﺑﯽ ﭘﺎﯾﺎﻧﻢ . ﻣﺘﺎﺳﻒ ﺑﻪ ﺧﺎﻃﺮ اﯾﻨﮑﻪ اﯾﻨﻘﺪر ﺑﺪﺷﺎﻧﺲ ﺑﻮد ﮐﻪ ﺑﺎﻋﺚ ﺗﺠﻠﯽ اﯾﻦ ﻋﺸﻖ اول و ﻏﻢ اﻧﮕﯿﺰ در ﻣﻦ ﺷﺪه اﺳﺖ . ﻫﻤﭽﻨﯿﻦ ﻣﺘﺎﺳﻒ ﺑﻪ ﺧﺎﻃﺮ ﭼﯿﺰﻫﺎﯾﯽ
ﮐﻪ از دﺳﺘﻢ ﺧﺎرج ﺑﻮد- ﮐﻪ ﻣﻦ ﺑﺎﯾﺪ آن ﻫﯿﻮﻻﯾﯽ ﻣﯽ ﺑﻮدم ﮐﻪ ﺗﻘﺪﯾﺮ ﺑﺮاي ﺗﻤﺎم ﮐﺮدن زﻧﺪﮔﯽ او از ﻫﻤﺎن اول اﻧﺘﺨﺎب ﮐﺮده ﺑﻮد . ﻧﻔﺲ ﻋﻤﯿﻘﯽ ﮐﺸﯿﺪم- در ﺣﺎﻟﯽ ﮐﻪ واﮐﻨﺶ ﺑﺪم ﺑﻪ راﯾﺤﻪ
اي ﮐﻪ داﺧﻞ اﺗﻮﻣﺒﯿﻞ ﭘﯿﭽﯿﺪه ﺷﺪه ﺑﻮد ﻧﺎدﯾﺪه ﻣﯽ ﮔﺮﻓﺘﻢ- و ﺳﻌﯽ ﮐﺮدم ﺧﻮدم را ﺟﻤﻊ و ﺟﻮر ﮐﻨﻢ . ﻣﯽ ﺧﻮاﺳﺘﻢ ﻣﻮﺿﻮع ﺑﺤﺚ را ﻋﻮض ﮐﻨﻢ ، ﺗﺎ ﺑﻪ ﭼﯿﺰي دﯾﮕﺮ ﺑﯿﻨﺪﯾﺸﻢ . از ﺧﻮش
ﺷﺎﻧﺴﯽ ﻣﻦ ، ﮐﻨﺠﮑﺎوﯾﻢ درﺑﺎره ي آن دﺧﺘﺮ ﺳﯿﺮي ﻧﺎﭘﺬﯾﺮ ﺑﻮد. ﻫﻤﯿﺸﻪ ﺳﻮال داﺷﺘﻢ. ﮔﻔﺘﻢ : » ﯾﻪ ﭼﯿﺰي رو ﺑﻪ ﻣﻦ ﺑﮕﻮ. « » ﭼﯽ رو؟ « ﺻﺪاﯾﺶ ﺧﺸﻦ و آﺛﺎر ﮔﺮﯾﻪ ﻫﻨﻮز در ﺻﺪاي
او ﺷﻨﯿﺪه ﻣﯽ ﺷﺪ . » اﻣﺸﺐ ﻗﺒﻞ از اﯾﻨﮑﻪ ﻣﻦ ﺧﻮدم رو ﺑﻬﺖ ﺑﺮﺳﻮﻧﻢ ، ﺑﻪ ﭼﯽ داﺷﺘﯽ ﻓﮑﺮ ﻣﯽ ﮐﺮدي ؟ ﻧﻤﯽ ﺗﻮﻧﺴﺘﻢ ﺣﺎﻟﺖ ﭼﻬﺮه ات رو درك ﮐﻨﻢ- ﺑﻪ ﻧﻈﺮ ﻧﻤﯿﻮﻣﺪ وﺣﺸﺖ ﮐﺮده ﺑﺎﺷﯽ
romangram.com | @romangram_com