#خورشـیـد_نیمــه_شب_پارت_225
. وﻟﯽ ﻫﻤﯿﻦ ﻗﺪر ﺑﺮاي او ﮐﺎﻓﯽ ﺑﻮد ﺗﺎ زﻧﺪﮔﯿﺶ را ﺑﻪ ﺧﻄﺮ ﺑﯿﻨﺪازد و اﯾﻨﺠﺎ در ﮐﻨﺎر ﻣﻦ ﺑﻨﺸﯿﻨﺪ . و اﯾﻦ ﮐﺎر را ﺑﺎ ﺷﺎدي اﻧﺠﺎم دﻫﺪ . ﻫﻤﯿﻦ ﻗﺪر ﮐﺎﻓﯽ ﺑﻮد ﺗﺎ اﻧﺠﺎم دادن ﮐﺎر درﺳﺖ و
ﺗﺮك او ﺑﺎﻋﺚ دردﮐﺸﯿﺪﻧﺶ ﺷﻮد . آﯾﺎ ﺣﺎﻻ ﮐﺎري وﺟﻮد داﺷﺖ ﮐﻪ ﺑﺎ اﻧﺠﺎم آن ﺑﻪ او ﺻﺪﻣﻪ ﻧﺰﻧﻢ ؟ ﻫﺮ ﭼﯿﺰي ؟ ﺑﺎﯾﺪ دور ﻣﯽ ﻣﺎﻧﺪم . ﻫﺮﮔﺰ ﻧﺒﺎﯾﺪ ﺑﻪ ﻓﻮرﮐﺲ ﺑﺎز ﻣﯽ ﮔﺸﺘﻢ . ﻣﻦ ﺑﺮاي او
ﻫﯿﭻ ﭼﯿﺰي ﺟﺰ درد ﺑﻪ ﺑﺎر ﻧﻤﯽ آوردم . ﺣﺎﻻ اﯾﻦ ﻣﯽ ﺗﻮاﻧﺴﺖ ﻣﺮا از ﻣﺎﻧﺪن ﻣﻨﺼﺮف ﮐﻨﺪ ؟ از اﯾﻨﮑﻪ ﭼﯿﺰﻫﺎ را ﺑﺪﺗﺮ از اﯾﻨﯽ ﮐﻪ ﻫﺴﺖ ﻧﮑﻨﻢ ؟ اﺣﺴﺎﺳﯽ ﮐﻪ ﺣﺎﻻ داﺷﺘﻢ ، اﺣﺴﺎس
ﮔﺮﻣﺎي او در ﺑﺮاﺑﺮ ﭘﻮﺳﺘﻢ... ﻧﻪ، ﻫﯿﭻ ﭼﯿﺰ ﺟﻠﻮدار ﻣﻦ ﻧﺒﻮد. ﻧﺎﻟﻪ اي ﮐﺮدم . » آه ، اﯾﻦ درﺳﺖ ﻧﯿﺴﺖ . «
ﭘﺮﺳﯿﺪ : » ﻣﮕﻪ ﻣﻦ ﭼﯽ ﮔﻔﺘﻢ؟ « ﺳﺮﯾﻊ ﺧﻮدش را ﺳﺮزﻧﺶ ﻣﯽ ﮐﺮد . » ﻣﺘﻮﺟﻪ ﻧﯿﺴﺘﯽ ، ﺑﻼ ؟ اﯾﻨﮑﻪ ﻣﻦ ﺑﺎﻋﺚ ﺑﺪﺑﺨﺘﯽ ﺧﻮدم ﺑﺸﻢ ﯾﻪ ﭼﯿﺰه ، وﻟﯽ اﯾﻨﮑﻪ ﺗﻮ رو ﻫﻢ درﮔﯿﺮ ﺑﮑﻨﻢ ﯾﻪ
ﭼﯿﺰه ﮐﺎﻣﻼً ﻣﺘﻔﺎوت دﯾﮕﻪ اس . ﻧﻤﯽ ﺧﻮام ﺑﺸﻨﻮم ﮐﻪ ﺗﻮ ﻫﻤﭽﯿﻦ اﺣﺴﺎﺳﯽ داري . « اﯾﻦ ﺣﻘﯿﻘﺖ داﺷﺖ . اﯾﻦ ﯾﮏ دروغ ﺑﻮد . ﺑﺨﺶ ﺧﻮدﺧﻮاه وﺟﻮدم ﺑﺎ داﻧﺴﺘﻦ اﯾﻨﮑﻪ او ﻫﻢ ﻫﻤﺎن
ﻃﻮر ﮐﻪ ﻣﻦ ﻣﯽ ﺧﻮاﺳﺘﻤﺶ ، ﻣﺮا ﻣﯽ ﺧﻮاﺳﺖ در آﺳﻤﺎن ﻫﺎ ﺳﯿﺮ ﻣﯽ ﮐﺮد . » اﯾﻦ اﺷﺘﺒﺎﻫﻪ . ﺿﻤﺎﻧﺘﯽ ﺑﻬﺶ ﻧﯿﺴﺖ . ﻣﻦ ﺧﻄﺮﻧﺎﮐﻢ ، ﺑﻼ- ﺧﻮاﻫﺶ ﻣﯽ ﮐﻨﻢ ، اﯾﻦ ﻣﻮﺿﻮع رو درك
ﮐﻦ. « » ﻧﻪ. « ﻟﺐ ﻫﺎﯾﺶ ﻣﺎﻧﻨﺪ ﯾﮏ ﮐﻮدك زود رﻧﺞ و ﮐﺞ ﺧﻠﻖ آوﯾﺰان ﺷﺪ . » دارم ﺟﺪي ﺣﺮف ﻣﯽ زﻧﻢ. « ﺑﺎ ﺧﻮدم در ﻧﺰاع ﺳﺨﺘﯽ ﺑﻮدم- ﻧﯿﻤﯽ از ﻣﻦ ﺑﺮاي ﭘﺬﯾﺮﻓﺘﻦ او ﭘﺮﭘﺮ ﻣﯽ زد
، ﻧﯿﻤﯽ دﯾﮕﺮ ﻧﺎاﻣﯿﺪاﻧﻪ ﺑﺮاي ﺑﺮﺣﺰر ﺑﻮدن از دادن ﻫﺸﺪار ﻓﺮار ﺑﻪ او ﻣﯽ ﺟﻨﮕﯿﺪ- و ﺑﺎﻋﺚ ﺷﺪ ﮐﻠﻤﺎت از ﺑﯿﻦ دﻧﺪان ﻫﺎﯾﻢ ﻣﺎﻧﻨﺪ ﯾﮏ ﻏﺮش درآﯾﻨﺪ . ﻣﺼﺮاﻧﻪ ﮔﻔﺖ : » ﻣﻦ ﻫﻢ ﺟﺪي
ﻫﺴﺘﻢ . ﺑﻬﺖ ﮐﻪ ﮔﻔﺘﻢ ، ﺑﺮام ﻣﻬﻢ ﻧﯿﺴﺖ ﺗﻮ ﭼﯽ ﻫﺴﺘﯽ . دﯾﮕﻪ ﺧﯿﻠﯽ دﯾﺮ ﺷﺪه! « ﺧﯿﻠﯽ دﯾﺮ ؟ آن ﮐﻠﻤﻪ ﺑﺮاي ﻟﺤﻈﻪ اي ﺑﻪ ﺑﻠﻨﺪاي اﺑﺪﯾﺖ در ﺳﺮم ﺗﯿﺮه و ﺗﺎر ﺑﻮد ، در ﺧﺎﻃﺮم در ﺣﺎل
ﺗﻤﺎﺷﺎي ﺳﺎﯾﻪ ﻫﺎﯾﯽ ﺑﻮدم ﮐﻪ آﻫﺴﺘﻪ ﺑﺮ ﭘﯿﮑﺮ ﺧﻔﺘﻪ ي ﺑﻼ ﮐﻪ روي ﭼﻤﻨﺰار آﻓﺘﺎﺑﯽ دراز ﮐﺸﯿﺪه ﺑﻮد ﻣﯽ ﺧﺰﯾﺪﻧﺪ . اﺟﺘﻨﺎب ﻧﺎﭘﺬﯾﺮ ، ﻏﯿﺮ ﻗﺎﺑﻞ ﺗﻮﻗﻒ . آﻧﻬﺎ رﻧﮓ را از ﭼﻬﺮه ي او دزدﯾﺪﻧﺪ
و ، او را در ﺗﺎرﯾﮑﯽ ﻓﺮو ﺑﺮدﻧﺪ . ﺧﯿﻠﯽ دﯾﺮ ؟ ﺗﺼﻮﯾﺮي ﮐﻪ آﻟﯿﺲ دﯾﺪه ﺑﻮد در ﺳﺮم ﭼﺮخ ﺧﻮرد ، ﭼﺸﻤﺎن ﻗﺮﻣﺰ از ﺧﻮن ﺑﻼ ﺑﺎ آراﻣﺶ ﺑﻪ ﻣﻦ ﺧﯿﺮه ﺷﺪه ﺑﻮدﻧﺪ . ﻋﺎري از ﻫﺮﮔﻮﻧﻪ
romangram.com | @romangram_com