رمان خورشـیـد نیمــه شب

#خورشـیـد_نیمــه_شب_پارت_219


ﻓﺮار ﮐﺮدن و ﺑﺎ ﺟﯿﻎ و داد ﺳﺮاغ ﭘﻠﯿﺲ رﻓﺘﻦ دوﻣﺮﺗﺒﻪ ﺑﺎ ﻣﻦ ﺳﻮار اﺗﻮﻣﺒﯿﻞ ﺷﺪه ﺑﻮد...‬ ‫واﮐﻨﺶ ﻫﺎي او ﻫﻤﯿﺸﻪ ﻏﻠﻂ ﺑﻮدﻧﺪ- ﻫﻤﯿﺸﻪ ﮐﺎﻣﻼً ﻏﻠﻂ ﺑﻮدﻧﺪ . او ﺧﻄﺮ را ﺑﻪ ﺳﻮي ﺧﻮد ﻣﯽ

ﮐﺸﯿﺪ . ﺑﺎ آﻏﻮش ﺑﺎز آن را دﻋﻮت ﻣﯽ ﮐﺮد .‬ ‫از ﺧﺸﻢ ﭘﺮ ﻣﯽ ﺷﺪم ، از ﺑﯿﻦ دﻧﺪان ﻫﺎﯾﻢ ﮔﻔﺘﻢ :» اﻫﻤﯿﺖ ﻧﺪاﺷﺖ؟ « ﭼﻄﻮر از ﮐﺴﯽ ﻣﺮاﻗﺒﺖ ﻣﯽ ﮐﺮدم ﮐﻪ اﯾﻨﻘﺪر... اﯾﻨﻘﺪر... اﯾﻨﻘﺪر

ﻣﺼﻤﻢ‬ ‫ﺑﻮد ﮐﻪ ﺑﯽ ﻣﺤﺎﻓﻆ ﺑﻤﺎﻧﺪ؟‬ ‫ﺑﺎ ﺻﺪاي آﻫﺴﺘﻪ اي ﮐﻪ ﺑﻪ ﻃﺮزي اﺳﺮارآﻣﯿﺰ ﭘﺮ اﺣﺴﺎس ﺑﻮد ﮔﻔﺖ : » ﻧﻪ . اﻫﻤﯿﺘﯽ ﻧﺪاره ﮐﻪ ﺗﻮ ﮐﯽ ﯾﺎ ﭼﯽ ﻫﺴﺘﯽ. «‬ ‫او ﻏﯿﺮ ﻗﺎﺑﻞ ﺑﺎور ﺑﻮد.‬ ‫» ﺑﺮات

اﻫﻤﯿﺘﯽ ﻧﺪاره اﮔﻪ ﻣﻦ ﯾﻪ ﻫﯿﻮﻻ ﺑﺎﺷﻢ ؟ اﮔﻪ اﺻﻼً اﻧﺴﺎن ﻧﺒﺎﺷﻢ؟ «‬ ‫» ﻧﻪ ، اﻫﻤﯿﺘﯽ ﻧﺪاره. «‬ ‫داﺷﺘﻢ ﺑﻪ اﯾﻦ ﻓﮑﺮ ﻣﯽ اﻓﺘﺎدم ﮐﻪ ﺟﺪي ﻣﯽ ﮔﻮﯾﺪ ﯾﺎ ﻧﻪ.‬ ‫ﺑﻪ ﮔﻤﺎﻧﻢ ﺑﺎﯾﺪ ﻣﻘﺪﻣﺎت ﻣﺮاﻗﺒﺖ در

ﺑﻬﺘﺮﯾﻦ ﺟﺎﯾﯽ ﮐﻪ ﻣﯽ ﺷﺪ او را ﺗﺤﺖ درﻣﺎن ﻗﺮار داد ، ﺗﺮﺗﯿﺐ ﻣﯽ دادم... اﺣﺘﻤﺎﻻً ﮐﺎرﻻﯾﻞ راﺑﻂ ﻫﺎﯾﯽ داﺷﺖ‬ ‫ﮐﻪ ﮐﺎرآزﻣﻮده ﺗﺮﯾﻦ ﭘﺰﺷﮑﺎن و ﺑﺎ اﺳﺘﻌﺪاد ﺗﺮﯾﻦ ﻣﺘﺨﺼﺼﺎن را ﺑﺮاي او

ﭘﯿﺪا ﮐﻨﻨﺪ . ﺷﺎﯾﺪ ﻣﯽ ﺷﺪ ﮐﺎري ﮐﺮد ﮐﻪ ﻣﺸﮑﻠﯽ ﮐﻪ او داﺷﺖ را درﻣﺎن‬ ‫ﮐﻨﻨﺪ، ﭼﯿﺰي ﮐﻪ ﺑﺎﻋﺚ ﺷﺪه ﺑﻮد او ﺑﺎ رﺿﺎﯾﺖ درﮐﻨﺎر ﯾﮏ ﺧﻮن آﺷﺎم ﺑﻨﺸﯿﻨﺪ و ﺿﺮﺑﺎن ﻗﻠﺒﺶ ﻫﻤﭽﻨﺎن آرام و

ﻣﻨﻈﻢ ﺑﺎﺷﺪ. ﺑﺪﯾﻬﯽ اﺳﺖ ﮐﻪ‬ ‫ﺧﻮدم ﻫﻢ روي اﻣﮑﺎﻧﺎت آﻧﺠﺎ ﻧﻈﺎرت ﻣﯽ ﮐﺮدم، و ﺗﺎ ﺟﺎﯾﯽ ﮐﻪ ﻣﺠﺎز ﺑﻮدم ﻣﺮﺗﺒﺎً ﺑﻪ او ﺳﺮ ﻣﯽ زدم...‬ ‫او آﻫﯽ ﮐﺸﯿﺪ . » ﺗﻮ ﻋﺼﺒﺎﻧﯽ ﻫﺴﺘﯽ. ﻧﺒﺎﯾﺪ اﺻﻼً

ﭼﯿﺰي ﻣﯽ ﮔﻔﺘﻢ. «‬ ‫اﻧﮕﺎر ﮐﻪ ﻣﺨﻔﯽ ﮐﺮدن اﯾﻦ ﺗﻤﺎﯾﻼت ﻣﺨﺮب ﮐﻤﮑﯽ ﺑﻪ ﯾﮏ ﮐﺪام از ﻣﺎ ﻣﯽ ﮐﺮد .‬ ‫» ﻧﻪ . ﻣﻦ ﺗﺮﺟﯿﺢ ﻣﯽ دم ﺑﺪوﻧﻢ ﺗﻮ ﻓﮑﺮ ﺗﻮ ﭼﯽ ﻣﯽ ﮔﺬره- ﺣﺘﯽ اﮔﻪ ﻓﮑﺮ ﻫﺎﯾﯽ ﮐﻪ

ﻣﯽ ﮐﻨﯽ ﺟﻨﻮن آﻣﯿﺰ ﺑﺎﺷﻦ. «‬ ‫ﭘﺮﺳﯿﺪ: "ﭘﺲ ﻣﻦ ﺑﺎزم اﺷﺘﺒﺎه ﻣﯽ ﮐﻨﻢ؟" ﺣﺎﻻ ﻟﺤﻦ ﺻﺪاﯾﺶ اﻧﺪﮐﯽ ﺗﻬﺎﺟﻤﯽ ﺷﺪه ﺑﻮد.‬ ‫"ﻣﻨﻈﻮر ﻣﻦ ﭼﯿﺰ دﯾﮕﻪ اي ﺑﻮد." دﻧﺪان ﻫﺎﯾﻢ دوﺑﺎره ﺑﻪ ﻫﻢ ﺳﺎﯾﯿﺪه

ﺷﺪﻧﺪ. ﺑﺎ ﺻﺪاي ﺧﺸﻦ و آزرده اي ﺗﮑﺮار ﮐﺮدم: "اﻫﻤﯿﺘﯽ ﻧﺪاره!"‬ ‫ﻧﻔﺴﺶ را ﺑﺎ ﺻﺪاي ﺑﻠﻨﺪي ﺣﺒﺲ ﮐﺮد: "ﺣﻖ ﺑﺎ ﻣﻨﻪ؟"‬ ‫ﺟﻮاب دادم:" اﻫﻤﯿﺘﯽ ﻫﻢ داره؟"‬ ‫ﻧﻔﺲ ﻋﻤﯿﻘﯽ ﮐﺸﯿﺪ، ﺑﺎ ﺧﺸﻢ

ﻣﻨﺘﻈﺮ ﭘﺎﺳﺦ او ﻣﺎﻧﺪم.‬ ‫در ﺣﺎﻟﯽ ﮐﻪ ﺻﺪاﯾﺶ دوﻣﺮﺗﺒﻪ آرام ﺷﺪه ﺑﻮد ﮔﻔﺖ: "در واﻗﻊ ﻧﻪ. اﻣﺎ ﻣﻦ ﮐﻨﺠﮑﺎوم."‬ ‫در واﻗﻊ ﻧﻪ. ﺟﺪاً اﻫﻤﯿﺘﯽ ﻧﺪاﺷﺖ. او ﺑﺮاﯾﺶ ﻣﻬﻢ ﻧﺒﻮد. او ﻣﯽ داﻧﺴﺖ ﻣﻦ

اﻧﺴﺎن ﻧﯿﺴﺘﻢ، ﯾﮏ ﻫﯿﻮﻻ... و اﯾﻦ ﻣﻮﺿﻮع ﺑﺮاﯾﺶ ﭼﻨﺪان اﻫﻤﯿﺘﯽ‬ ‫ﻧﺪاﺷﺖ.‬ ‫ﮔﺬﺷﺘﻪ از دﻟﻮاﭘﺴﯽ ﻫﺎﯾﻢ ﺑﻪ ﺧﺎﻃﺮ ﺳﻼﻣﺖ ﻋﻘﻞ او ، ﺷﺮوع ﺑﻪ اﻣﯿﺪوارﺗﺮ ﺷﺪن ﮐﺮدم . ﺳﻌﯽ ﮐﺮدم اﯾﻦ

romangram.com | @romangram_com