رمان خورشـیـد نیمــه شب

#خورشـیـد_نیمــه_شب_پارت_198

‫داﺷﺘﻢ اﺑﻬﺘﻢ را از دﺳﺖ ﻣﯽ دادم ؟‬ ‫ﺑﻼ ﺑﺎ ﻟﺤﻦ ﻣﻼﻣﺖ ﺑﺎري در اﻓﮑﺎرم وﻗﻔﻪ اﯾﺠﺎد ﮐﺮد . » ﻧﺒﺎﯾﺪ ﺑﺎ ﻣﺮدم اﯾﻦ ﺟﻮري رﻓﺘﺎر ﮐﻨﯽ . ﻣﻨﺼﻔﺎﻧﻪ ﻧﯿﺴﺖ. «‬ ‫ﺑﻪ ﭼﻬﺮه ي ﻣﻨﺘﻘﺪ او ﺧﯿﺮه ﺷﺪم .

ﻣﻨﻈﻮرش ﭼﻪ ﺑﻮد ؟ ﻋﻼرﻗﻢ ﻧﯿﺘﻢ اﺻﻼً ﻣﻬﻤﺎن دار را ﻧﺘﺮﺳﺎﻧﺪه ﺑﻮدم . » ﻣﮕﻪ ﭼﯿﮑﺎر ﻣﯽ ﮐﻨﻢ؟ «‬ ‫» اﯾﻨﮑﻪ اون ﻃﻮري ﮔﯿﺠﺸﻮن ﻣﯽ ﮐﻨﯽ- اون ﺑﯿﭽﺎره اﺣﺘﻤﺎﻻً اﻻن ﺗﻮي آﺷﭙﺰﺧﻮﻧﻪ

داره ﻧﻔﺲ ﻧﻔﺲ ﻣﯽ زﻧﻪ. «‬ ‫ﻫﻢ م . ﺑﻼ ﺗﺎ ﺣﺪودي درﺳﺖ ﻣﯽ ﮔﻔﺖ . در اﯾﻦ ﻟﺤﻈﻪ ﻣﻬﻤﺎﻧﺪار ﭼﻨﺪان ﺣﺎل و روز ﺧﻮﺑﯽ ﻧﺪاﺷﺖ ، در ﺣﺎل ﺗﻮﺻﯿﻒ ارزﯾﺎﺑﯽ ﻧﺎدرﺳﺘﺶ از ﻣﻦ‬ ‫ﺑﻪ ﯾﮑﯽ از

دوﺳﺘﺎن ﭘﯿﺸﺨﺪﻣﺘﺶ ﺑﻮد .‬ ‫زﻣﺎﻧﯽ ﮐﻪ ﺟﻮاﺑﯽ ﻓﻮري ﻧﺪادم ﺑﻼ ﺳﺮزﻧﺸﻢ ﮐﺮد : » اوه ، ﺑﯿﺨﯿﺎل . ﺧﻮدت ﺑﺎﯾﺪ ﺑﺪوﻧﯽ ﮐﻪ ﭼﻪ ﺗﺎﺛﯿﺮ ﺧﺎﺻﯽ روي ﻣﺮدم داري. «‬ ‫» ﻣﻦ ﻣﺮدم رو ﮔﯿﺞ ﻣﯽ ﮐﻨﻢ؟

« اﯾﻦ ﮐﻠﻤﻪ ي ﺟﺎﻟﺒﯽ ﺑﺮاي آن ﺑﻮد . ﮐﺎﻣﻼً ﺑﺮاي اﻣﺸﺐ ﻣﻨﺎﺳﺐ ﺑﻮد . در ﻋﺠﺐ ﺑﻮدم ﭼﺮا اﯾﻦ ﺗﻐﯿﯿﺮ...‬ ‫دوﺑﺎره ﺑﺎ ﻫﻤﺎن ﻟﺤﻦ اﻧﺘﻘﺎد آﻣﯿﺰ ﭘﺮﺳﯿﺪ : » ﺗﺎﺣﺎﻻ ﻣﺘﻮﺟﻪ ﻧﺸﺪي ؟ ﻓﮑﺮ ﻣﯽ ﮐﻨﯽ

واﺳﻪ ي ﻣﺮدم روﺑﻪ رو ﺷﺪن ﺑﺎ ﺗﻮ آﺳﻮﻧﻪ؟ «‬ ‫» ﻣﻦ ﺗﻮرو ﮔﯿﺞ ﻣﯽ ﮐﻨﻢ؟ « ﻧﺎﺧﻮدآﮔﺎه ﮐﻨﺠﮑﺎوﯾﻢ را ﺑﺮ زﺑﺎن آورده ﺑﻮدم و ﺣﺎﻻ ﺑﺮاي ﭘﺲ ﮔﺮﻓﺘﻦ آن ﺣﺮف دﯾﺮ ﺷﺪه ﺑﻮد .‬ ‫ﭘﯿﺶ از

آﻧﮑﻪ ﻓﺮﺻﺖ ﮐﻨﻢ ﻋﻤﯿﻘﺎً اﻓﺴﻮس ﮔﻔﺘﻦ آن ﮐﻠﻤﺎت ﺑﺎ ﺻﺪاي ﺑﻠﻨﺪ را ﺑﺨﻮرم ، او ﺟﻮاب داد : » ﺑﯿﺸﺘﺮ وﻗﺘﻬﺎ. « و ﮔﻮﻧﻪ ﻫﺎﯾﺶ ﺑﻪ رﻧﮓ‬ ‫ﺻﻮرﺗﯽ ﻣﻠﯿﺤﯽ درآﻣﺪ .‬ ‫ﻣﻦ او را ﮔﯿﺞ ﻣﯽ ﮐﺮدم

.‬ ‫ﻗﻠﺐ ﺧﺎﻣﻮﺷﻢ ﺑﺎ ﭼﻨﺎن اﻣﯿﺪي ﻣﺘﻮرم ﻣﯽ ﺷﺪ ﮐﻪ ﺑﻪ ﯾﺎد ﻧﺪاﺷﺘﻢ ﺗﺎ ﺑﻪ ﺣﺎل ﭼﻨﯿﻦ اﺣﺴﺎﺳﯽ ﺑﻪ ﻣﻦ دﺳﺖ داده ﺑﺎﺷﺪ .‬ ‫ﮐﺴﯽ ﮔﻔﺖ : » ﺳﻼم، « ﭘﯿﺸﺨﺪﻣﺖ ﺧﻮدش را ﻣﻌﺮﻓﯽ ﻣﯽ ﮐﺮد .

اﻓﮑﺎر او ﺑﻠﻨﺪ و ﺻﺮﯾﺢ ﺗﺮ از ﻣﻬﻤﺎﻧﺪار اوﻟﯽ ﺑﻮدﻧﺪ ، وﻟﯽ آن را از ﺳﺮم ﺑﯿﺮون‬ ‫ﮐﺮدم . ﺑﻪ ﺟﺎي ﮔﻮش دادن ، ﺻﻮرت ﺑﻼ را ﺗﻤﺎﺷﺎ ﻣﯽ ﮐﺮدم . ﺧﻮن در زﯾﺮ ﭘﻮﺳﺘﺶ در ﺣﺎل ﭘﺨﺶ

ﺷﺪن ﺑﻮد ، ﻣﺘﻮﺟﻪ اﯾﻨﮑﻪ ﭼﻘﺪر ﺑﺎﻋﺚ‬ ‫ﺳﻮﺧﺘﻦ ﮔﻠﻮﯾﻢ ﻣﯽ ﺷﺪ ﻧﺒﻮدم ، اﻣﺎ ﺑﻪ ﺟﺎي آن ﺑﺮاق ﺗﺮ ﺷﺪن ﺻﻮرت زﯾﺒﺎي او و ﺟﻠﻮه دار ﺷﺪن رﻧﮓ ﮐﺮﻣﯽ ﭘﻮﺳﺘﺶ را ﻧﻈﺎره ﮐﺮدم...‬

‫ﭘﯿﺸﺨﺪﻣﺖ ﻣﻨﺘﻈﺮ ﺑﻮد ﺗﺎ ﻣﻦ ﭼﯿﺰي ﺑﮕﻮﯾﻢ . آه ، اﻧﮕﺎر ﭘﺮﺳﯿﺪه ﺑﻮد ﭼﻪ ﻧﻮﺷﯿﺪﻧﯽ اي ﻣﯽ ﺧﻮاﺳﺘﯿﻢ . ﺑﻪ ﺗﻤﺎﺷﺎي ﺑﻼ اداﻣﻪ دادم و ، ﭘﯿﺸﺨﺪﻣﺖ ﺑﺎ‬ ‫ﻟﺞ و ﮐﯿﻨﻪ ﺑﺮﮔﺸﺖ ﺗﺎ ﺧﻮدش ﻫﻢ او را

ﻧﮕﺎه ﮐﻨﺪ .‬ ‫ﺑﻼ ﺑﺎ ﻟﺤﻨﯽ ﮐﻪ اﻧﮕﺎر اﺟﺎزه ﻣﯽ ﺧﻮاﺳﺖ ، ﮔﻔﺖ : » ﻣﻦ ﯾﻪ ﻧﻮﺷﺎﺑﻪ ﻣﯽ ﺧﻮرم؟ «‬


romangram.com | @romangram_com