#خورشـیـد_نیمــه_شب_پارت_189
ﮐﺮد . » ﺣﺎﻟﺖ ﺧﻮﺑﻪ ؟ ﺳﺎﻟﻤﯽ؟ « آن ﻣﻬﻢ ﺗﺮﯾﻦ ﭼﯿﺰ ﺑﻮد ، اوﻟﯿﻦ اوﻟﻮﯾﺖ . ﻣﺠﺎزات در درﺟﻪ ي دوم ﻗﺮار داﺷﺖ . ﺟﻮاب را ﻣﯽ داﻧﺴﺘﻢ ، وﻟﯽ ﭼﻨﺎن از ﺧﺸﻢ ﭘﺮ ﺑﻮدم ﮐﻪ ﻓﮑﺮ ﮐﺮدن
ﺳﺨﺖ ﺷﺪه ﺑﻮد . » ﺑﻠﻪ. « ﻫﻨﻮز ﺧﺲ ﺧﺲ ﻣﯽ ﮐﺮد ، ﺑﺪون ﺷﮏ ﺑﻪ ﺧﺎﻃﺮ ﺗﺮس ﺑﻮد .
و ﺑﺮاي ﻫﻤﯿﻦ ﻧﻤﯽ ﺗﻮاﻧﺴﺘﻢ او را ﺗﺮك ﮐﻨﻢ .
ﺣﺘﯽ اﮔﺮ او ﺑﻪ دﻻﯾﻞ دﯾﻮاﻧﻪ ﮐﻨﻨﺪه اي ﻫﻤﻮاره در ﺧﻄﺮ ﻧﺒﻮد- ﺷﻮﺧﯽ ﻫﺎﯾﯽ ﮐﻪ ﺟﻬﺎن ﺑﺎ ﻣﻦ ﻣﯽ ﮐﺮد- ﺣﺘﯽ اﮔﺮ ﻣﯽ ﺗﻮاﻧﺴﺘﻢ ﻣﻄﻤﺌﻦ ﺷﻮم ﮐﻪ او در ﻏﯿﺎب ﻣﻦ اﻣﻨﯿﺖ ﮐﺎﻣﻞ دارد ، ﻧﻤﯽ
ﺗﻮاﻧﺴﺘﻢ او را در ﺗﺎرﯾﮑﯽ ﺗﻨﻬﺎ ﺑﮕﺬارم . در ﻋﯿﻦ ﺣﺎل در ﺷﺮاﯾﻄﯽ ﻧﺒﻮدم ﮐﻪ او را ﺗﺴﮑﯿﻦ دﻫﻢ- ﺣﺘﯽ اﮔﺮ دﻗﯿﻘﺎً ﻣﯽ داﻧﺴﺘﻢ ﮐﻪ ﭼﻄﻮرآن ﮐﺎر را اﻧﺠﺎم دﻫﻢ ، ﮐﻪ ﻧﻤﯽ داﻧﺴﺘﻢ . ﺑﻪ ﻃﻮر
ﻗﻄﻊ او ﻣﯽ ﺗﻮاﻧﺴﺖ ﻏﻀﺒﯽ ﮐﻪ از ﻣﻦ ﺳﺎﻃﻊ ﻣﯽ ﺷﺪ را ﺣﺲ ﮐﻨﺪ ، ﻣﺴﻠﻤﺎً ﺗﺎ آن ﺣﺪ ﻣﺸﺨﺺ ﺑﻮد . اﮔﺮ ﻣﻮﻓﻖ ﻧﻤﯽ ﺷﺪم اﺷﺘﯿﺎﻗﯽ ﮐﻪ ﺑﻪ ﺧﻮﻧﺮﯾﺰي در ﻣﻦ ﻣﯽ ﺟﻮﺷﯿﺪ را ﻓﺮو ﻧﺸﺎﻧﻢ ،
او را ﺑﻪ وﺣﺸﺖ ﻣﯽ اﻧﺪاﺧﺘﻢ . ﻧﯿﺎز داﺷﺘﻢ ﺑﻪ ﭼﯿﺰ دﯾﮕﺮي ﻓﮑﺮ ﮐﻨﻢ . ﺑﺎ ﻟﺤﻦ ﻣﻠﺘﻤﺴﺎﻧﻪ اي ﮔﻔﺘﻢ : » ﺧﻮاﻫﺶ ﻣﯽ ﮐﻨﻢ ﯾﻪ ﺟﻮري ﺣﻮاﺳﻤﻮ ﭘﺮت ﮐﻦ. « » ﺑﺒﺨﺸﯿﺪ ، ﭼﯽ؟ « ﺑﻪ ﺳﺨﺘﯽ
ﻣﯽ ﺗﻮاﻧﺴﺘﻢ ﭼﯿﺰي ﮐﻪ ﻧﯿﺎز داﺷﺘﻢ را ﺗﻮﺿﯿﺢ دﻫﻢ . » ﻓﻘﻂ راﺟﻊ ﺑﻪ ﯾﻪ ﻣﺴﺌﻠﻪ ي ﺑﯽ اﻫﻤﯿﺖ وراﺟﯽ ﮐﻦ ﺗﺎ ﻣﻦ آروم ﺑﮕﯿﺮم. « آرواره ام ﻫﻨﻮز ﺳﺨﺖ ﺑﻮد . ﺗﻨﻬﺎ ، ﺣﻘﯿﻘﺘﯽ ﮐﻪ او ﺑﻪ
ﻣﻦ اﺣﺘﯿﺎج داﺷﺖ ﻣﺮا داﺧﻞ اﺗﻮﻣﺒﯿﻞ ﻧﮕﻪ داﺷﺘﻪ ﺑﻮد . ﻣﯽ ﺗﻮاﻧﺴﺘﻢ اﻓﮑﺎر ﻣﺮد را ﺑﺸﻨﻮم ، ﻧﺎاﻣﯿﺪي و ﻋﺼﺒﺎﻧﯿﺖ او... ﻣﯽ داﻧﺴﺘﻢ ﮐﺠﺎ او را ﭘﯿﺪا ﮐﻨﻢ... ﭼﺸﻤﺎﻧﻢ را ﺑﺴﺘﻢ ، آرزو داﺷﺘﻢ
ﻧﻤﯽ ﺗﻮاﻧﺴﺘﻢ ﭼﯿﺰي ﺑﺒﯿﻨﻢ... » اوم... « او ﻣﮑﺚ ﮐﺮد- ﮔﻤﺎن ﻣﯽ ﮐﺮدم ﺳﻌﯽ دارد ﻣﻔﻬﻮم درﺧﻮاﺳﺖ ﻣﺮا درك ﮐﻨﺪ . » ﻓﺮدا ﻗﺒﻞ از ﻣﺪرﺳﻪ ﻣﻦ ﺗﺎﯾﻠﺮ ﮐﺮاوﻟﯽ رو زﯾﺮ ﻣﯽ ﮔﯿﺮم؟ « او
اﯾﻦ ﺟﻤﻠﻪ را ﻣﺎﻧﻨﺪ ﯾﮏ ﺳﻮال ادا ﮐﺮده ﺑﻮد . ﺑﻠﻪ- اﯾﻦ ﻫﻤﺎن ﭼﯿﺰي ﺑﻮد ﮐﻪ اﺣﺘﯿﺎج داﺷﺘﻢ . ﻣﺴﻠﻤﺎً اﯾﺪه ﻫﺎي دور از اﻧﺘﻈﺎر ﺑﻪ ذﻫﻦ ﺑﻼ ﻣﯽ رﺳﯿﺪ . ﻣﺎﻧﻨﺪ ﮔﺬﺷﺘﻪ ، ﺗﻬﺪﯾﺪ ﺧﺸﻮﻧﺖ ﺑﺎري
ﮐﻪ ﺑﺮ ﻟﺐ ﺑﻼ ﻣﯽ آﻣﺪ ﺳﺮﮔﺮم ﮐﻨﻨﺪه ﺑﻮد . اﮔﺮ در اﻧﮕﯿﺰه ي ﻗﺘﻞ ﻧﻤﯽ ﺳﻮﺧﺘﻢ ، ﺧﻨﺪه ام ﻣﯽ ﮔﺮﻓﺖ . ﺑﺮاي اﯾﻨﮑﻪ او را ﺑﻪ ﺣﺮف آورم ﺑﺎ ﺻﺪاي ﺗﯿﺰي ﮔﻔﺘﻢ : » ﭼﺮا؟ « او ﮔﻔﺖ : » داره
romangram.com | @romangram_com