#خورشـیـد_نیمــه_شب_پارت_187
ﺗﺮﺷﺢ آدرﻧﺎﻟﯿﻦ در ﺣﯿﻦ ﺷﮑﺎر ﺧﻮﺷﺶ ﻣﯽ آﻣﺪ . اﯾﻦ ﯾﮑﯽ ﺷﺠﺎﻋﻪ . ﭼﻪ ﺑﻬﺘﺮ... ﻣﯽ ﺧﻮاد ﺑﺠﻨﮕﻪ . ﻓﻘﻂ ﯾﮏ ﺑﻠﻮك از آﻧﻬﺎ دور ﺑﻮدم . ﺣﺎﻻ ﻫﯿﻮﻻ ﻣﯽ ﺗﻮاﻧﺴﺖ ﺻﺪاي ﻏﺮش ﻣﻮﺗﻮر
اﺗﻮﻣﺒﯿﻠﻢ را ﺑﺸﻨﻮد ، وﻟﯽ ﻫﯿﭻ ﺗﻮﺟﻪ ﻧﺪاﺷﺖ ، ﺳﺨﺖ روي ﻗﺮﺑﺎﻧﯽ اش ﺗﻤﺮﮐﺰ ﮐﺮده ﺑﻮد . ﻣﯽ ﺧﻮاﺳﺘﻢ ﺑﺒﯿﻨﻢ وﻗﺘﯽ ﺧﻮدش ﻗﺮﺑﺎﻧﯽ ﻣﯽ ﺷﺪ ﭼﻘﺪر ﻟﺬت ﻣﯽ ﺑﺮد . ﻣﯽ ﺧﻮاﺳﺘﻢ ﺑﺒﯿﻨﻢ ﻧﻈﺮش
درﻣﻮرد ﺳﺒﮏ ﺷﮑﺎر ﻣﻦ ﭼﯿﺴﺖ . در ﻗﺴﻤﺖ دﯾﮕﺮي از ﻣﻐﺰم ، در ﺟﺴﺘﺠﻮي دردﻧﺎك ﺗﺮﯾﻦ ﺷﮑﻨﺠﻪ ﻫﺎﯾﯽ ﮐﻪ زﻣﺎﻧﯽ ﺷﺎﻫﺪﺷﺎن ﺑﻮدم ﻣﯽ ﮔﺸﺘﻢ . او ﺟﺰاي اﯾﻦ ﮐﺎرش را ﻣﯽ دﯾﺪ از
ﺷﺪت رﻧﺞ ﺑﻪ ﺧﻮد ﻣﯽ ﭘﯿﭽﯿﺪ . ﺑﻘﯿﻪ ي آﻧﻬﺎ ﻓﻘﻂ ﺑﻪ ﻧﻮﺑﻪ ي ﺧﻮد ﻣﯽ ﻣﺮدﻧﺪ ، وﻟﯽ ﻫﯿﻮﻻﯾﯽ ﮐﻪ ﻻﻧﯽ ﻧﺎم داﺷﺖ ، ﺑﺎﯾﺪ ﺑﺮاي ﻣﺮگ اﻟﺘﻤﺎس ﻣﯽ ﮐﺮد ، ﺧﯿﻠﯽ زودﺗﺮ از اﯾﻨﮑﻪ آن ﻫﺪﯾﻪ را ﺑﻪ
او دﻫﻢ . او در راه ﺑﻮد ، ﺑﻪ ﺳﻮي او ﭘﯿﺶ ﻣﯽ رﻓﺖ . ﺑﺎ ﺳﺮﻋﺖ داﺧﻞ ﮐﻮﭼﻪ ﭘﯿﭽﯿﺪم . ﭼﺮاغ ﻫﺎي ﺟﻠﻮي اﺗﻮﻣﺒﯿﻞ ﺻﺤﻨﻪ را روﺷﻦ ﮐﺮد و ﺑﻘﯿﻪ ي آﻧﻬﺎ ﺳﺮ ﺟﺎﯾﺸﺎن ﻣﯿﺨﮑﻮب ﺷﺪﻧﺪ .
ﻣﯽ ﺗﻮاﻧﺴﺘﻢ رﻫﺒﺮﺷﺎن را ﮐﻪ از ﺳﺮ راه ﮐﻨﺎر ﮐﺸﯿﺪ زﯾﺮ ﺑﮕﯿﺮم ، وﻟﯽ اﯾﻦ ﺑﺮاي او ﻣﺮگ راﺣﺘﯽ ﻣﯽ ﺷﺪ . ﺳﺮ ﻣﺎﺷﯿﻦ را ﺑﻪ ﻃﺮف ﮐﻮﭼﻪ ﭼﺮﺧﺎﻧﺪم و درِ ﮐﻨﺎر ﺻﻨﺪﻟﯽ راﻧﻨﺪه را ﮐﻪ از
ﻫﻤﻪ ﺑﻪ ﺑﻼ ﻧﺰدﯾﮏ ﺗﺮ ﺑﻮد ﺑﺎز ﮐﺮدم ، او ﭘﯿﺶ ﺗﺮ ﺑﻪ ﻃﺮف ﻣﺎﺷﯿﻦ دوﯾﺪه ﺑﻮد . ﺑﺎ ﺻﺪاي ﺧﺸﻤﮕﯿﻨﯽ ﮔﻔﺘﻢ : » ﺳﻮار ﺷﻮ. «
اﯾﻦ دﯾﮕﻪ از ﮐﺪوم ﮔﻮري ﭘﯿﺪاش ﺷﺪ ؟ ﻣﯽ دوﻧﺴﺘﻢ ﮐﻪ ﻓﮑﺮ ﺑﺪﯾﻪ ! اون ﺗﻨﻬﺎ ﻧﯿﺴﺖ . ﺑﺎﯾﺪ ﻓﺮار ﮐﻨﻢ ؟ ﻓﮑﺮ ﮐﻨﻢ دارم ﺑﺎﻻ ﻣﯿﺎرم...
ﺑﻼ ﺑﺪون ﻣﻌﻄﻠﯽ ﺑﻪ روي ﺻﻨﺪﻟﯽ ﺟﻠﻮ ﭘﺮﯾﺪ ، و در را ﻣﺤﮑﻢ ﺑﺴﺖ . و ﺑﻌﺪ ﺑﺎ ﭼﻨﺎن اﻋﺘﻤﺎدي ﺑﻪ ﻣﻦ ﻧﮕﺮﯾﺴﺖ ﮐﻪ ﻫﺮﮔﺰ روي ﺻﻮرت ﯾﮏ اﻧﺴﺎن ﻧﺪﯾﺪه ﺑﻮدم و ﺑﺎﻋﺚ ﺷﺪ ﺗﻤﺎم ﻧﻘﺸﻪ ﻫﺎي
ﺟﺎﺑﺮاﻧﻪ ام ﻓﺮو ﺑﺮﯾﺰد . ﺷﺎﯾﺪ ﮐﻤﺘﺮ از ﯾﮏ ﺛﺎﻧﯿﻪ ﻃﻮل ﮐﺸﯿﺪ ﺗﺎ ﺑﺒﯿﻨﻢ ﻧﻤﯽ ﺗﻮاﻧﻢ او را در ﻣﺎﺷﯿﻦ رﻫﺎ ﮐﻨﻢ ﺗﺎ ﺣﺴﺎب ﭼﻬﺎر ﻣﺮد داﺧﻞ ﺧﯿﺎﺑﺎن را ﮐﻒ دﺳﺘﺸﺎن ﺑﮕﺬارم . ﭼﻪ ﻣﯽ ﺗﻮاﻧﺴﺘﻢ ﺑﻪ
او ﺑﮕﻮﯾﻢ ، ﻧﮕﺎه ﻧﮑﻦ ؟ ﻫﻪ ! او ﺗﺎ ﺑﻪ ﺣﺎل ﮐﯽ ﮐﺎري ﮐﻪ از ﺧﻮاﺳﺘﻪ ﺑﻮدم اﻧﺠﺎم داده ﺑﻮد ؟ ﺗﺎ ﺑﻪ ﺣﺎل ﮐﯽ ﮐﺎر ﺑﯽ ﺧﻄﺮ را ﺑﻪ اﻧﺠﺎم رﺳﺎﻧﺪه ﺑﻮد ؟
آﯾﺎ ﻣﯽ ﺧﻮاﺳﺘﻢ آﻧﻬﺎ را ﮐﻨﺎري ﺑﮑﺸﻢ ، دور از ﭼﺸﻢ او و ، او را اﯾﻨﺠﺎ ﺗﻨﻬﺎ ﺑﮕﺬارم ؟ اﺣﺘﻤﺎل آن ﮐﻢ ﺑﻮد ﮐﻪ اﻣﺸﺐ اﻧﺴﺎن ﺧﻄﺮﻧﺎك دﯾﮕﺮي در ﺧﯿﺎﺑﺎن ﻫﺎي ﭘﻮرت آﻧﺠﻠﺲ ﺑﻪ دﻧﺒﺎل
romangram.com | @romangram_com