رمان خورشـیـد نیمــه شب

#خورشـیـد_نیمــه_شب_پارت_179


ﭘﯿﺶ رو از دﺳﺖ دادي ﻓﻘﻂ واﺳﻪ اﯾﻨﮑﻪ ﺧﻮاﺑﯿﺪن ﯾﻪ ﻧﻔﺮ رو ﻧﮕﺎه ﮐﻨﯽ .‬

‫ﺟﺎﺳﭙﺮ ﻫﯿﭻ ﺗﻮﺟﻬﯽ ﺑﻪ ﻣﻦ ﻧﺪاﺷﺖ ، ﺣﺘﯽ وﻗﺘﯽ ﻧﻮاي آﻫﻨﮕﯽ ﮐﻪ ﻣﯽ ﻧﻮاﺧﺘﻢ ﮐﻤﯽ از آﻧﭽﻪ ﻗﺼﺪ داﺷﺘﻢ ﭘﺮ ﻫﯿﺠﺎن ﺗﺮ ﺑﯿﺮون آﻣﺪ . ﯾﮏ آﻫﻨﮓ‬ ‫ﻗﺪﯾﻤﯽ ﺑﻮد ، ﺑﺎ ﺗﻤﯽ آﺷﻨﺎ : ﺑﯽ ﻗﺮاري .

ﺟﺎﺳﭙﺮ داﺷﺖ از دوﺳﺘﺎﻧﺶ ، ﮐﻪ ﺑﺎ ﮐﻨﺠﮑﺎوي ﺑﻪ ﻣﻦ ﻧﮕﺎه ﻣﯽ ﮐﺮدﻧﺪ ﺧﺪاﺣﺎﻓﻈﯽ ﻣﯽ ﮐﺮد . ﺷﺎرﻟﻮت‬

‫ﺑﻠﻮﻧﺪ ﮐﻪ ﻫﻢ ﻗﺪ و ﻗﻮاره ي آﻟﯿﺲ ﺑﻮد ﻓﮑﺮ ﻣﯽ ﮐﺮد : ﭼﻪ ﻣﻮﺟﻮد ﻋﺠﯿﺒﯽ . آﺧﺮﯾﻦ ﺑﺎري ﮐﻪ ﻫﻤﺪﯾﮕﺮو ﻣﻼﻗﺎت ﮐﺮدﯾﻢ ﺧﯿﻠﯽ ﻋﺎدي و ﺧﻮش‬ ‫ﻣﺸﺮب ﺑﻮد .‬ ‫اﻓﮑﺎر ﭘﯿﺘﺮ ﻣﺎﻧﻨﺪ ﻫﻤﯿﺸﻪ ﺑﺎ او

ﻫﻤﮕﺎم ﺑﻮد : ﺣﺘﻤﺎً ﺑﻪ ﺧﺎﻃﺮ ﺣﯿﻮون ﻫﺎﺳﺖ . ﮐﻤﺒﻮد ﺧﻮن اﻧﺴﺎن آﺧﺮش اوﻧﺎرو دﯾﻮوﻧﻪ ﻣﯽ ﮐﻨﻪ .‬

‫ﻣﻮﻫﺎي او ﺑﻪ ﻫﻤﺎن روﺷﻨﯽ ﻣﻮي ﺷﺎرﻟﻮت ﺑﻮد و ، ﻫﻤﯿﻦ ﻃﻮر ﺑﻪ ﺑﻠﻨﺪي آن . آﻧﻬﺎ ﺧﯿﻠﯽ ﺷﺒﯿﻪ ﻫﻢ ﺑﻮدﻧﺪ- ﺟﺪا از ﺳﺎﯾﺰﺷﺎن ، ﭘﯿﺘﺮ ﺗﻘﺮﯾﺒﺎً ﺑﻪ‬ ‫ﺑﻠﻨﺪي ﺟﺎﺳﭙﺮ ﺑﻮد- ﻫﻢ در ﻗﯿﺎﻓﻪ و ﻫﻢ در

رﻓﺘﺎرﺷﺎن . ﻫﻤﯿﺸﻪ آﻧﻬﺎ را ﺑﻪ ﭼﺸﻢ زوﺟﯽ ﮐﺎﻣﻼً ﻣﻨﺎﺳﺐ ﯾﮑﺪﯾﮕﺮ دﯾﺪه ﺑﻮدم .‬ ‫ﺑﻌﺪ از ﯾﮏ دﻗﯿﻘﻪ ﻫﻤﻪ ﺑﻪ ﺟﺰ ا‪زﻣﻪ ﻓﮑﺮ ﮐﺮدن ﺑﻪ ﻣﻦ را ﻣﺘﻮﻗﻒ ﮐﺮدﻧﺪ و ، ﻣﻦ آﻫﻨﮓ ﻫﺎي آرام ﺗﺮي

ﻧﻮاﺧﺘﻢ ﺗﺎ ﺗﻮﺟﻪ ﮐﺴﯽ را ﺟﻠﺐ ﻧﮑﻨﻢ .‬ ‫ﺑﺮاي ﻣﺪت ﻃﻮﻻﻧﯽ اي ﺑﻪ آﻧﻬﺎ ﺗﻮﺟﻪ ﻧﮑﺮدم ، ﻓﻘﻂ ﮔﺬاﺷﺘﻢ ﻣﻮﺳﯿﻘﯽ ﻧﺎراﺣﺘﯽ ﻫﺎﯾﻢ را از ﯾﺎدم ﺑﺒﺮد . ﺳﺨﺖ ﺑﻮد دﺧﺘﺮ را از ﺟﻠﻮي ﭼﺸﻢ و ذﻫﻨﻢ‬ ‫دور

ﻧﮕﻪ دارم . وﻗﺘﯽ ﺧﺪاﺣﺎﻓﻈﯽ ﻫﺎ ﻧﻬﺎﯾﯽ ﺗﺮ ﺷﺪ ﺗﻮﺟﻪ ام را ﺑﻪ ﮔﻔﺘﮕﻮي آﻧﻬﺎ ﺑﺮ ﮔﺮداﻧﺪم .‬ ‫ﺟﺎﺳﭙﺮ داﺷﺖ ﻣﯽ ﮔﻔﺖ : » اﮔﻪ ﺑﺎز ﻣﺎرﯾﺎ رو دﯾﺪي ، ﺑﻬﺶ ﺑﮕﻮ ﺑﺮاش آرزوي ﺑﻬﺘﺮﯾﻦ ﻫﺎرو

دارم. «‬ ‫ﻣﺎرﯾﺎ ﺧﻮن آﺷﺎﻣﯽ ﮐﻪ ﺟﺎﺳﭙﺮ و ﭘﯿﺘﺮ را ﺑﻪ وﺟﻮد آورده ﺑﻮد- ﺟﺎﺳﭙﺮ را در ﻧﯿﻤﻪ ي دوم ﻗﺮن ﻧﻮزدﻫﻢ ، و ﭘﺲ از آن ﭘﯿﺘﺮ در دﻫﻪ ﻫﺎي ﻫﺰار و‬ ‫ﻧﻬﺼﺪ ﭼﻬﻞ . زﻣﺎﻧﯽ ﮐﻪ ﻣﺎ در

ﺳﻠﮕﺮي ، واﻗﻊ در ﺟﻨﻮب ﻏﺮﺑﯽ ﮐﺎﻧﺎدا ﺑﻮدﯾﻢ ﺳﺮوﮐﻠﻪ ي او ﭘﯿﺪا ﺷﺪه ﺑﻮد . دﯾﺪار ﭘﺮ ﺣﺎدﺛﻪ اي ﺑﻮد- ﻣﺠﺒﻮر ﺷﺪه‬ ‫ﺑﻮدﯾﻢ ﻓﻮراً آﻧﺠﺎ را ﺗﺮك ﮐﻨﯿﻢ . ﺟﺎﺳﭙﺮ ﻣﺆدﺑﺎﻧﻪ از او ﺧﻮاﺳﺘﻪ ﺑﻮد ﮐﻪ

در آﯾﻨﺪه ﻓﺎﺻﻠﻪ اش را ﺣﻔﻆ ﮐﻨﺪ .‬ ‫ﭘﯿﺘﺮ ﺑﺎ ﺧﻨﺪه ﮔﻔﺖ : » ﻓﮑﺮ ﻧﮑﻨﻢ ﻫﻤﭽﯿﻦ ﭼﯿﺰي ﺑﻪ اﯾﻦ زودي ﻫﺎ اﺗﻔﺎق ﺑﯿﻔﺘﻪ . « ﻣﺎرﯾﺎ ﺑﻪ ﻃﻮر اﻧﮑﺎرﻧﺎﭘﺬﯾﺮي ﺧﻄﺮﻧﺎك ﺑﻮد و ﻋﻼﻗﻪ ي ﭼﻨﺪاﻧﯽ‬ ‫ﺑﯿﻦ

romangram.com | @romangram_com