#خورشـیـد_نیمــه_شب_پارت_178
اﯾﻨﮑﻪ ﺑﻪ ﻃﺮف ﻓﻮرﮐﺲ ﺑﺪوم ﻟﺒﺎس ﺗﺎزه ﭘﻮﺷﯿﺪم . ﺑﻼ اﻣﺸﺐ ﻫﻢ ﺧﻮب ﻧﺨﻮاﺑﯿﺪ . او ﭘﺘﻮﻫﺎﯾﺶ را ﭼﻨﮓ ﻣﯽ زد ، ﮔﺎﻫﯽ آﺷﻔﺘﻪ ﺑﻪ ﻧﻈﺮ ﻣﯽ رﺳﯿﺪ ، ﮔﺎﻫﯽ ﻏﻤﮕﯿﻦ . در ﻋﺠﺐ ﺑﻮدم ﮐﻪ ﭼﻪ
ﮐﺎﺑﻮﺳﯽ او را ﻋﺬاب ﻣﯽ دﻫﺪ... و ﺑﻌﺪ ﻣﺘﻮﺟﻪ ﺷﺪم ﮐﻪ ﺷﺎﯾﺪ واﻗﻌﺎً ﻧﻤﯽ ﺧﻮاﺳﺘﻢ ﺑﺪاﻧﻢ . وﻗﺘﯽ ﺷﺮوع ﺑﻪ ﺣﺮف زدن ﮐﺮد ، ﺑﯿﺸﺘﺮ زﯾﺮ ﻟﺐ ﭼﯿﺰﻫﺎﯾﯽ درﺑﺎره ي ﻓﻮرﮐﺲ ﺑﺎ ﺻﺪاي اﻓﺴﺮده
اي ﻣﯽ ﮔﻔﺖ . ﻓﻘﻂ ﯾﮏ ﺑﺎر ، وﻗﺘﯽ ﺑﺎ ﺣﺴﺮت ﮔﻔﺖ : "ﺑﺮﮔﺮد ،" و دﺳﺖ ﻣﺸﺖ ﺷﺪه اش ﺑﺎز ﺷﺪ- ﯾﮏ ﺧﻮاﻫﺶ ﻏﯿﺮ ﻗﺎﺑﻞ ﺑﯿﺎن- ﺷﺎﻧﺲ اﯾﻦ داﺷﺘﻢ ﮐﻪ اﻣﯿﺪوار ﺑﺎﺷﻢ ﺷﺎﯾﺪ در ﺧﻮاب او
ﻫﺴﺘﻢ. روز ﺑﻌﺪ در ﻣﺪرﺳﻪ ، آﺧﺮﯾﻦ روزي ﮐﻪ ﺧﻮرﺷﯿﺪ ﻣﺮا زﻧﺪاﻧﯽ ﻣﯽ ﮐﺮد ، ﺗﻘﺮﯾﺒﺎً ﻣﺎﻧﻨﺪ روز ﻗﺒﻞ ﺑﻮد . ﺑﻼ ﺣﺘﯽ ﺑﻪ ﻧﻈﺮ ﻏﻤﮕﯿﻦ ﺗﺮ از دﯾﺮوز ﻣﯽ رﺳﯿﺪ و ، در اﯾﻦ ﻓﮑﺮ ﺑﻮدم ﮐﻪ
ﻣﻤﮑﻦ اﺳﺖ ﻗﺮار ﻫﺎﯾﺶ را ﺑﻪ ﻫﻢ ﺑﺰﻧﺪ- ﺑﻪ ﻧﻈﺮ ﻧﻤﯽ رﺳﯿﺪ ﺣﺎل و ﺣﻮﺻﻠﻪ اش را داﺷﺘﻪ ﺑﺎﺷﺪ . وﻟﯽ او ﺑﻼ ﺑﻮد ، اﺣﺘﻤﺎﻻً اوﻟﻮﯾﺖ را ﻟﺬت دوﺳﺘﺎﻧﺶ ﻗﺮار ﻣﯽ داد . او اﻣﺮوز ﯾﮏ
ﺑﻠﻮز آﺑﯽ ﺳﯿﺮ ﭘﻮﺷﯿﺪه ﺑﻮد و ، ﺟﻠﻮه ي آن در ﻣﻘﺎﺑﻞ ﭘﻮﺳﺘﺶ ﻋﺎﻟﯽ ﺑﻮد ، آن را ﺑﻪ رﻧﮓ ﮐﺮﻣﯽ روﺷﻦ درﻣﯽ آورد . ﺳﺎﻋﺎت ﻣﺪرﺳﻪ ﺑﻪ ﭘﺎﯾﺎن رﺳﯿﺪ و ﺟﺴﯿﮑﺎ ﻣﻮاﻓﻘﺖ ﮐﺮد ﮐﻪ ﺑﻘﯿﻪ را
ﺑﺎ ﻣﺎﺷﯿﻦ ﺧﻮد ﺑﺒﺮد- آﻧﺠﻼ ﻫﻢ ﻣﯽ رﻓﺖ و اﯾﻦ ﺑﺎﻋﺚ ﺧﻮﺷﺤﺎﻟﯽ ﻣﻦ ﺑﻮد . ﺑﻪ ﺧﺎﻧﻪ رﻓﺘﻢ ﺗﺎ اﺗﻮﻣﺒﯿﻠﻢ را ﺑﺮدارم . وﻗﺘﯽ ﭘﯿﺘﺮ و ﺷﺎرﻟﻮت را ﻫﻢ آﻧﺠﺎ ﯾﺎﻓﺘﻢ ، ﺗﺼﻤﯿﻢ ﮔﺮﻓﺘﻢ ﻣﯽ ﺗﻮاﻧﻢ ﺑﻪ
دﺧﺘﺮﻫﺎ ﯾﮏ ﺳﺎﻋﺖ ﮐﻤﺘﺮ ﯾﺎ ﺑﯿﺸﺘﺮ آواﻧﺘﺎژ دﻫﻢ- ﻣﻦ ﻫﺮﮔﺰ ﻧﻤﯽ ﺗﻮاﻧﺴﺘﻢ ﺗﺤﻤﻞ ﮐﻨﻢ ﮐﻪ از ﭘﺸﺖ ﺳﺮ ، آﻧﻬﺎ را ﺑﺎ ﺳﺮﻋﺖ ﻣﺠﺎز دﻧﺒﺎل ﮐﻨﻢ- ﭼﻪ اﻓﮑﺎر ﻣﺨﻮﻓﯽ . از آﺷﭙﺰﺧﺎﻧﻪ داﺧﻞ ﺷﺪم و
ﻫﻤﺎن ﻃﻮر ﮐﻪ از ﻫﻤﻪ ﻣﯽ ﮔﺬﺷﺘﻢ و ﻣﺴﺘﻘﯿﻢ ﺑﻪ ﻃﺮف ﭘﯿﺎﻧﻮ ﻣﯽ رﻓﺘﻢ ، در ﺟﻮاب ﺳﻼم و اﺣﻮال ﭘﺮﺳﯽ اﻣﺖ و ازﻣﻪ ﺳﺮﺗﮑﺎن دادم . اَه ، اون ﺑﺮﮔﺸﺖ . ﻣﺴﻠﻤﺎً اﯾﻦ رزاﻟﯽ ﺑﻮد . آه ،
ادوارد. از اﯾﻨﮑﻪ ﺑﺒﯿﻨﻢ اون زﺟﺮ ﻣﯽ ﮐﺸﻪ ﻣﺘﻨﻔﺮم . ﺳﺮﺧﻮﺷﯽ ازﻣﻪ ﺟﺎي ﺧﻮد را ﺑﻪ ﻧﮕﺮاﻧﯽ داده ﺑﻮد . او ﺑﺎﯾﺪ ﻫﻢ ﻧﮕﺮان ﻣﯽ ﺑﻮد . روﯾﺎي ﻋﺎﺷﻘﺎﻧﻪ اي ﮐﻪ او ﺑﺮاي ﻣﻦ دﯾﺪه ﺑﻮد ﻫﺮ
ﻟﺤﻈﻪ ﺑﻪ ﺗﺮاژدي ﻣﺤﺴﻮس ﺗﺮي ﺗﺒﺪﯾﻞ ﻣﯽ ﺷﺪ .
آﻟﯿﺲ ﺑﺎ ﺷﺎدﻣﺎﻧﯽ اﻧﺪﯾﺸﯿﺪ : اﻣﺸﺐ در ﭘﻮرت آﻧﺠﻠﺲ ﺧﻮش ﺑﮕﺬره . وﻗﺘﯽ اﺟﺎزه داﺷﺘﻢ ﺑﺎ ﺑﻼ ﺣﺮف ﺑﺰﻧﻢ ﺑﮕﻮ . اﻣﺖ ﻏﺮﻏﺮ ﮐﻨﺎن ﻓﮑﺮ ﮐﺮد : ﺗﻮ رﻗﺖ اﻧﮕﯿﺰي . ﺑﺎورم ﻧﻤﯿﺸﻪ ﺑﺎزي ﺷﺐ
romangram.com | @romangram_com