رمان خورشـیـد نیمــه شب

#خورشـیـد_نیمــه_شب_پارت_167


ﭼﯿﺰ درﺳﺖ ﺑﻮد . آﻫﯽ ﮐﺸﯿﺪم ، اﺟﺎزه دادم آﺗﺶ ﺗﺸﻨﮕﯽ ﺑﻪ ﮔﻠﻮﯾﻢ ﭼﻨﮓ ﺑﺰﻧﺪ . ﻣﺪت زﯾﺎدي از آن دور ﺑﻮدم .‬ ‫زﻣﺎﻧﯽ ﮐﻪ ﺑﻪ دور از درد و ﻫﻮس ﺳﭙﺮي ﺷﺪه ﺑﻮد ﺣﺎﻻ ﻫﻤﻪ ﭼﯿﺰ را ﻧﯿﺮ

وﻣﻨﺪﺗﺮ ﺳﺎﺧﺘﻪ ﺑﻮد . ﺑﻪ اﻧﺪازه ي ﮐﺎﻓﯽ ﺑﺪ ﺑﻮد ﮐﻪ ﻣﯽ ﺗﺮﺳﯿﺪم ﮐﻨﺎر ﺗﺨﺖ‬ ‫او زاﻧﻮ ﺑﺰﻧﻢ ﺗﺎ ﺑﺘﻮاﻧﻢ ﻋﻨﺎوﯾﻦ ﮐﺘﺎب ﻫﺎﯾﺶ را ﺑﺨﻮاﻧﻢ . ﻣﯽ ﺧﻮاﺳﺘﻢ داﺳﺘﺎن ﻫﺎﯾﯽ ﮐﻪ در ﺳﺮ او ﺑﻮدﻧﺪ را ﺑﺪاﻧﻢ

، وﻟﯽ ﻓﻘﻂ از ﻋﻄﺶ وﺣﺸﺖ‬ ‫ﻧﺪاﺷﺘﻢ ، ﻣﯽ ﺗﺮﺳﯿﺪم اﮔﺮ ﺑﻪ ﺧﻮدم اﺟﺎزه دﻫﻢ ﺗﺎ آن ﺣﺪ ﺑﻪ او ﻧﺰدﯾﮏ ﺷﻮم ، ﺑﺎزﻫﻢ ﺑﺨﻮاﻫﻢ ﻧﺰدﯾﮏ ﺗﺮ ﺑﺮوم...‬ ‫ﻟﺒﻬﺎي او ﺑﻪ ﻧﻈﺮ ﺧﯿﻠﯽ ﻟﻄﯿﻒ و ﻧﺮم ﻣﯽ

آﻣﺪﻧﺪ . ﻣﯽ ﺗﻮاﻧﺴﺘﻢ ﻟﻤﺲ آﻧﻬﺎ را ﺑﺎ ﻧﻮك اﻧﮕﺸﺘﻢ ﺗﺼﻮر ﮐﻨﻢ. ﻓﻘﻂ اﻧﺪﮐﯽ...‬ ‫اﯾﻦ دﻗﯿﻘﺎً ﻫﻤﺎن اﺷﺘﺒﺎﻫﯽ ﺑﻮد ﮐﻪ ﺑﺎﯾﺪ از آن دوري ﻣﯽ ﮐﺮدم .‬ ‫ﭼﺸﻤﺎﻧﻢ دوﺑﺎره و دوﺑﺎره روي ﺻﻮرت او

ﮔﺸﺘﻦ ، ﺑﺮاي ﺑﺮرﺳﯽ ﻫﺮﮔﻮﻧﻪ ﺗﻐﯿﯿﺮي . ﻓﻨﺎ ﭘﺬﯾﺮﻫﺎ ﻫﻤﻮاره ﺗﻐﯿﯿﺮ ﺣﺎﻟﺖ ﻣﯽ دادﻧﺪ- از ﻓﮑﺮ از دﺳﺖ‬ ‫دادن ﻫﺮ ﻟﺤﻈﻪ ﻧﺎراﺣﺖ ﺑﻮدم...‬ ‫ﻓﮑﺮ ﮐﺮدم او ﺑﻪ ﻧﻈﺮ... ﺧﺴﺘﻪ ﻣﯽ رﺳﯿﺪ. اﻧﮕﺎر

اﯾﻦ آﺧﺮ ﻫﻔﺘﻪ ﺑﻪ ﻗﺪر ﮐﺎﻓﯽ ﻧﺨﻮاﺑﯿﺪه ﺑﻮد. ﺑﯿﺮون رﻓﺘﻪ ﺑﻮد ؟‬ ‫ﺑﯽ ﺻﺪا و ﺑﻪ ﺧﺸﮑﯽ ﺑﻪ اﯾﻨﮑﻪ ﭼﻘﺪر آن ﻓﮑﺮ آﺷﻔﺘﻪ ام ﺳﺎﺧﺘﻪ ﺑﻮد ﺧﻨﺪﯾﺪم. اﮔﺮ ﺑﯿﺮون رﻓﺘﻪ ﺑﻮد ﭼﻪ ﻣﯽ ﺷﺪ ؟ ﻣﻦ ﮐﻪ

ﺻﺎﺣﺒﺶ ﻧﺒﻮدم . او ﻣﺎل‬ ‫ﻣﻦ ﻧﺒﻮد.‬ ‫ﻧﻪ ، او ﻣﺎل ﻣﻦ ﻧﺒﻮد- و دوﻣﺮﺗﺒﻪ ﻏﻢ وﺟﻮدم را ﻓﺮا ﮔﺮﻓﺖ .‬ ‫ﯾﮑﯽ از دﺳﺘﺎﻧﺶ ﺗﮑﺎن ﺧﻮرد و ، ﻣﺘﻮﺟﻪ ﺷﺪم ﺧﺮاﺷﯿﺪﮔﯽ ﻫﺎي ﺳﻄﺤﯽ و رو ﺑﻪ ﺑﻬﺒﻮدي

روي ﮐﻒ دﺳﺖ او ﺷﺪم . او ﺻﺪﻣﻪ دﯾﺪه ﺑﻮد ؟ ﺑﺎ‬ ‫اﯾﻨﮑﻪ ﺑﻪ ﻃﻮر واﺿﺢ ﺟﺮاﺣﺖ ﺟﺪي اي ﻧﺒﻮد ، وﻟﯽ ﺑﺎزﻫﻢ ﻣﺮا ﺑﻬﻢ رﯾﺨﺖ . ﺑﺎ ﺗﻮﺟﻪ ﺑﻪ ﻣﺤﻞ ﺧﺮاﺷﯿﺪﮔﯽ ﻓﮑﺮ ﮐﺮدم ﺣﺘﻤﺎً زﻣﯿﻦ ﺧﻮرده

اﺳﺖ . ﺑﻪ‬ ‫ﻧﻈﺮ ﺗﻮﺿﯿﺢ ﻣﻨﻄﻘﯽ اي ﻣﯽ آﻣﺪ .‬ ‫ﻓﮑﺮ ﮐﺮدن ﺑﻪ اﯾﻨﮑﻪ ﻣﺠﺒﻮر ﻧﺒﻮدم روي اﯾﻦ رازﻫﺎي ﮐﻮﭼﮏ ﻫﻢ ﺗﺎ اﺑﺪ ﺳﺮﮔﺸﺘﻪ ﺑﺎﺷﻢ ﺗﺴﮑﯿﻦ دﻫﻨﺪه ﺑﻮد. ﺣﺎﻻ ﻣﺎ دوﺳﺖ ﺑﻮدﯾﻢ- ﯾﺎ ، ﺣﺪاﻗﻞ

،‬ ‫ﺳﻌﯽ ﻣﯽ ﮐﺮدﯾﻢ دوﺳﺖ ﺑﺎﺷﯿﻢ . ﻣﯽ ﺗﻮاﻧﺴﺘﻢ درﻣﻮرد آﺧﺮ ﻫﻔﺘﻪ اش از او ﺳﻮال ﮐﻨﻢ- در ﻣﻮرد ﺳﺎﺣﻞ و ، ﻫﺮ ﻓﻌﺎﻟﯿﺖ ﺷﺒﺎﻧﻪ اي ﮐﻪ اﻧﺠﺎم داده‬ ‫ﺑﻮد ﮐﻪ ﺗﺎ اﯾﻦ ﺣﺪ ﺑﺎﻋﺚ ﺧﺴﺘﮕﯽ اش

ﺷﺪه ﺑﻮد . ﻣﯽ ﺗﻮاﻧﺴﺘﻢ از او ﺑﭙﺮﺳﻢ ﭼﻪ ﺑﺮ ﺳﺮ دﺳﺖ ﻫﺎﯾﺶ آﻣﺪه . و وﻗﺘﯽ ﻧﻈﺮﯾﻪ ي ﻣﺮا درﻣﻮرد آﻧﻬﺎ‬ ‫ﺗﺎﯾﯿﺪ ﻣﯽ ﮐﺮد ، ﻣﯽ ﺷﺪ ﮐﻤﯽ ﺑﺨﻨﺪم .‬ ‫زﻣﺎﻧﯽ ﮐﻪ ﺑﺎ ﺧﻮد ﻓﮑﺮ ﮐﺮدم آﯾﺎ در

اﻗﯿﺎﻧﻮس اﻓﺘﺎده ﯾﺎ ﻧﻪ ﻟﺒﺨﻨﺪ ﻣﻼﯾﻤﯽ زدم . ﻓﮑﺮ ﮐﺮدم ﮐﻪ آﯾﺎ اوﻗﺎت ﺧﻮﺷﯽ در ﮔﺮدش داﺷﺘﻪ. در ﻋﺠﺐ ﺑﻮدم‬ ‫ﮐﻪ آﯾﺎ اﺻﻼً ﺑﻪ ﻣﻦ ﻓﮑﺮ ﻣﻦ ﺑﻮده ؟ آﯾﺎ ﺣﺘﯽ ﮐﻤﺘﺮﯾﻦ ذره اي از اﻧﺪازه ي

romangram.com | @romangram_com