رمان حصار تنهایی من

#حصار_تنهایی_من_پارت_560


به کمک هم ميزو تميز کرديم. خرد کردنشو نگاه مي کردم؛ خيلي تند و سريع اين کارو مي کرد. انگار خيلي وقته آشپزي مي کنه.

گفتم: هميشه غذا بيرون مي خوري؟

با لبخند گفت: نه... شايد ماهي يه بار.

- پس کي برات غذا درست مي کنه؟

- خودم!

- خودت؟ مگه بلدي؟

- پس چي؟! آقا دکترتون از هر انگشتش يه هنر مي باره. از نقاشي و خطاطي و خونه داري گرفته تا آشپزي و بچه داري...!

خنديم و گفتم: پس بابات بايد شوهرت مي داد نه زن!

با اخم نگام کرد. خودمو جمع کردم و گفتم: ببخشيد!

زد زير خنده و گفت: آيناز نصف هیکلت زبونه!

سر ميز شام امير مي خورد و از دستپختم تعريف و تمجيد مي کرد و می گفت اگه مي شد، حتما منو سرآشپز رستورانش مي کرد. بعد شام ميزو جمع کرديم؛ خواستم برم بخوابم که گفت:

- مي خواي بخوابي؟

- آره...خسته ام.

romangram.com | @romangram_com