رمان دلی نمونده بشکنی

#دلی_نمونده_بشکنی_پارت_171

. من چیکارت کردم ... شکستن دلم کافی نبود که اومدی اینجا و ابروم رو هم بردی ... من فقط دوست داشتم گناهم این بود ... چشم ببخشید دیگه دوست ندارم خیالت راحت شد قلبت اروم گرفت

دستم گذاشتم رو قلبش از هر وقت دیگه ای تندتر میزد

صورتم بردم جلو و دهنم به قلبش نزدیک کردم و اهسته زمزمه کردم

.دیگه دوست ندارم ادرین ... میشنوی ... میدونم هنوزم اون تویی واسه همین انقد تند میزنی میدونم هستی پس خوب گوش کن ... دیگه دوست ندارم دیگه تموم شد دیگه دست از تحقیر عشقم بردار

ازش دور شدم میدوییدم و گریه میکردم که فقط اونجا نباشم که منم مثل ادرین نباشم میدوییدم و نمیشنیدم که میلاد و ادرین سر چی به جون هم افتادم

میدوییدم که فقط نباشم تا بشنوم و بشکنم

فقط میدوییدم

از سر شب انقدر این دنده اون دنده شده بودم که حتی تختم هم به صدا دراومده بود اما خوابم نمیگرفت انگار شیفت شبهام روم اثر گذاشته بود و بیخواب شده بود از جا بلند شدم و با کلافگی دست توی موهام کشیدم و به هم ریخته ترشون کردم و بعد بی هوا خودم رو از پشت سر روی تخت پرت کردم و دستام رو چارتاق باز کردم و به سقف خیره شدم از سر بیکاری موبایلم رو برداشتم و آهنگی که از صبح انقدر گوشش کرده بودم که از خود شاعرش هم بهتر بلدش بودم رو گذاشتم

لعنت به من چه ساده دل سپردم

لعنت به من اگر واسش میمردم

دست من و گرفت و بعد ولم کرد

لعنت به اون کسی که عاشقم کرد

یکی بگه که ماه من کی بوده

romangram.com | @romangram_com