رمان چشمان آتش کشیده

#چشمان_آتش_کشیده_پارت_283

_خيلي پيشنهاد عاليه، خوب گفتي نزديک جنگل ساروسي ها؟

- آره، جاي معرکه و خلوتيه

_ اهوم مشکلي با جک و جونور نداري؟ يا حيووناي وحشي؟

- نه ابدا تقريبا همشون از من مي‌ترسن.

يکي از ابروهام ر‌و بالا انداختم و گفتم :‌

_مي‌ترسن؟ براي چي؟

لبخند موزي تحويلم داد و با ريز کردن چشماش گفت :

_ نزديک جنگل ساروس، قبرستونِ و منم دقيقا اونجا زندگي مي‌کنم.

فکر مي‌کنم نفسم حبس شد. بي حرکت خيره و زل زل نگاش ‌کردم که بلند خنديد. به نظرم خنده‌اش شيطاني بود يا حتي وحشتناک‌تر از اون.

ما.. ما الان داريم مي ريم قبر..قبرستون!؟ اين حقيقت داره!؟ اونم تو يه شب برفي و سوت و کور؟ يا خدا، چرا چرا قبول کردم باهاش برم؟ مي‌تونم قسم بخورم که سرماي قبرستون‌و از همين حالا دارم احساس مي‌کنم.

- مي‌دوني، ريختت شده عين مرده‌ها. کاملا رنگ پريده و بي روح.

romangram.com | @romangram_com