#بوی_نا_پارت_291
«نگین با عشق بازوي مهرداد رو گرفت و سرش رو تکیه داد بهش و همونجور که اروم اروم می رفتن طرف خونه به حرفاي حهرداد گوش میداد ئ می خندید و لذت می برد«!
-کاشکی از دکتر سوال می کردي این بچه که بدنیا می اد چند سالشه؟چند تا کار کرده؟!اب بندي کرده؟!
-پرسیدم!دکتر گفت صفر کیلومتره!
-اهان !چه خوب !گفتی اسمش چیه؟
-بچه!همون بچه فعلا!
-عجب سم قشنگ و مرموزي!ادم نمی فهمه دختره یا پسره!یه دقیقه میدي من بغلش کنم؟!
«نگین قاه قاه خندید و گفت«
فعلا نمیشه!
-پس بذار مامانش رو بغل کنم که هردو رو بغل کرده باشم!
«نگین تازه می فهمید که این چند وقته چقدر تنها بوده!همونجور که غرق لذت و شادي بود از مهرداد پرسید«
-به عمو اینا گفتی؟
-فعلا نه!
-باید بگی دیگه!
-میگم!بذار اول با عمو حرف بزنم بعد!
«خلاصه دوتایی رسیدن دم تراس و مهردا از همون جا به حاج حسن و سارا خانم که در حال بلند شدن از جاش بود سلام کرد«!
-سلام عمو جون!سلام زن عمو جون!
«سارا خانم جوابش رو داد و رفت طرفش و با گرمی ازش استقبال کرد!حاج حسنم اروم از جاش بلند شد و وقتی مهرداد دوباره بهش سلام کرد و رفت جلوش گفت«
-سلام بی وفا!چه عجب؟!یاد ما کردي!
«مهرداد تند رفت و عوش رو بغل کرد و صورتش رو ماچ کرد و گفت«
-هر جا باشم زیر سایه تونم عمو جان!
romangram.com | @romangram_com