#بغض_ترانه_ام_مشو_پارت_546
***
ريز مي خندم و نگامو بند ژله درست كردن و گوشمو بند پيغامي كه رو پيغامگير رفته مي كنم.
ـ حالا هي واسه من طاقچه بالا بذار. ترانه خانوم، عمر من، خانومم؟ دِ بگم ضعيفه خوشترته؟ يه جوابي بده، من كه آمارتو دارم كه صبح تا حالا چپيدي تو خونت و واسه اون جماعت الاف رو سرمون خراب شو داري تدارك مي بيني. بابا همه مي دونن خانوم من كدبانوئه، ديگه به رخ كشيدن كه نداره. خانومم جواب نميدي؟ حواسم هست كه دو روزه هم صداتو دريغ كردي، هم نگاتو. خودمونيم، تو هم جني شدي تو اين چند سال. تا پريروز كه دم اسكله مشكلي نبود، چي شده حالا رفتي تو خفا؟ بعدا به حسابت مي رسم، الان مهمون دارم. مي بوسمت عزيزم.
ميگي عزيزم و نمي دوني كه چطور نيش من تمام بعدي از هم باز ميشه و من چقدر دلخوش اينم كه قراره فردا شب شادي و شادمهر و مهسا بيان تركيه. سايه كه دل از تخت خوابم مي كنه، با اون موهاي درهم و برهم من نمي دونم امير به چيش دلخوش جلوم نشسته ميگه:
ـ چي مي گفت ساميار که دو ساعت آه و ناله راه انداخته بود تو خونه؟
ـ مگه من مي پرسم تو و امير به هم چي ميگين؟
ـ اهكي، نه بابا، مثل اين كه خبريه.
ـ فعلا كه مي خوام يه كم ازش دوري كنم، حس مي كنم زيادي پرروش كردم.
ـ بيچاره داداشم.
ـ تو و امير به كجا رسيدين؟
ـ فعلا كه تو دوران خوب همديگه رو خر كردنيم تا ببينيم چي پيش مياد.
ـ سايه واست خوشحالم، امير لياقت دوست داشتنو داره.
ـ داداش بدبخت من چي؟
ـ مسائلو با هم قاطي نكن.
ـ چرا؟ چرا با خودت رو راست نيستي؟ تو نيشت با شنيدن صداش ميره؛ پس چرا اين دوريو بيشتر مي كني؟
ـ شايد چون زيادي از هم دور بوديم، عادت به اين همه نزديكي ندارم.
ـ باور كنم بحث سر پسرعموت نيست؟ نگاش خيلي عاشقانه بود. قبول دارم كه سامي يه عمر احساس هم به پات بريزه، باز هم جبران اين سه سال نميشه؛ ولي كاش يه كم بيشتر بهش اعتماد كني. شايد مثل پسرعموت نشون نده خاطرخواته؛ ولي مني كه اين سه سال پا به پاش اومدم حاليمه كه اسمت كه مياد، داداشم دل و دينش باخته ميشه. اگه مي خواستم از ترسا دور باشي، واسه خاطر اين بود كه ساميو فقط واسه خاطر خودش قبول كني، نه يه بچه.
ـ سايه من بايد بيشتر فكر كنم. سامي هنوزم براي من بهترينه، شايد تو نظر بقيه اين جور نباشه؛ ولي من نمي تونم كسي كه واسه خاطرش تو رو همه وايسادم رو كنار بذارم؛ ولي به اين سرعت هم نمي تونم قبولش كنم.
romangram.com | @romangram_com