#بغض_ترانه_ام_مشو_پارت_540
- نبخشم، فقط باش.
- سامي چرا حالا؟ چرا حالايي كه من تازه به آرامش رسيدم؟
- آرامشتو ازت نمي گيرم، قول ميدم! تو فقط باش.
- سامي يعني ترسا ...
- نمي خوايش؟ اگه نخواي نمي ذارم بابت بودنش اذيت بشي، خودم همه مسئوليتشو قبول مي كنم.
- چرا حرف مفت مي زني؟ من ترسا رو حتي با اون همه شكي كه بهت داشتم هم گناهكار نمي دونستم چه برسه حالا! حالايي كه مي دونم عمرا بشه ازش گذشت.
- پس چي؟ تو بگو، من همون كار رو كنم.
- فرصت بده.
- چقدر؟
- تا وقتي با خودم كنار بيام.
- بعد از اين فرصت اميدي هست؟
- سامي بذار حسمو درك كنم.
- الان نمي توني درك كني؟
الان؟ الاني كه من تشنه ی آغوش تو، تو آغوش تو جولون ميدم و دلم واسه ذره ذره عطر وجودت ميره و نفسام با نفسات يكيه و ضربان قلبت با ضربان قلبم تنظيم شده؟ نه آقا من نمي تونم تو مهموني اين آغوش هيچ چيزي جز لذت درك كنم.
نگامو ديده، بغض نگاشو با فرو بردن سرش ميون خرمن موهام فرو بردن پنهون كرده و با اون صداي لرزيده گفت:
- من بي طاقت چه كنم؟
- سامي من خواهش كردم.
- اگه جوابت بعد اين فرصت يه نه بود چي؟
romangram.com | @romangram_com