#بغض_ترانه_ام_مشو_پارت_539
روي اون كاناپه هاي بزرگ بيشتر به درد تخت خورده، تو بغل اون همه عطر من عاشق هق زده تهش رسيدم به آروم گرفتن تو آغوش اون مرد ملايم اين چند وقته.
- سامي كاش مي گفتي، كاش همون سه سال پيش مي گفتي.
- چي مي گفتم وقتي تو توی اوج ناباوري بودي و منو آدم حساب نمي كردي؟ من حتي حالا هم مطمئن نيستم كه مقبول بيفتم واست.
- سامي سه سال تنهايي من كم نيست.
- ترانه نفسم جبران مي كنم، اون قدر كه ديگه ردي هم از اون همه سختي كه كشيدي تو ذهنت نمونه.
- سامي من كم حرف نشنيدم، كم خرد نشدم! سامي همه زدن تو سرم بابت اون دو سال با تو همخونه بودن.
- جون خاتونت ببخشم.
- سامي ما چه كرديم؟
- به خودمون فرصت داديم و با حسمون كنار اومديم. من فهميدم نفسام به نفسات بنده، تو رو نمي دونم، كاش هم حس من باشي.
چرخيده رخ به رخ اون همه جذابيت شده، سرمو بيشتر به اون بالش من عاشق فشرده و گفتم:
- چطور مي خواي جبران كني؟
با اون همه اشك دو دو زده تو نگاش، ولي بابت غرور نريخته گفت:
- من حتي حاضرم واسه جبران حسامو به تويي برگردونم كه يه عمر حق خودم مي دونمت. اگه مهديس نبود مطمئن باش ...
- سامي بحث من حسام نيست.
- پس چيه؟ چيه كه ترانه ی من ديگه رنگ نگاش به زلالي سه سال پيش نيست. من ترانه رو هر جور باشه دوست دارم، ولي اين بغضشو نمي تونم تحمل كنم.
- بغض من بابت اون سه سال ...
- گفتم جبران مي كنم پس حرفي از اين سه سال نمي زنيم خانومم، باشه؟
- سامي من چطور ببخشمت؟
romangram.com | @romangram_com