#بغض_ترانه_ام_مشو_پارت_484




***

قاشق سوپو فوت كرده، برده طرف دهنش گفتم:

ـ خدا رو شكر تبت پايين اومده.

چشماي تبدار من عاشق كنش تو صورتم رژه رفته گفت:

ـ چه پرستار جيگري.

قاشقو تو حلقش فرو كرده گفتم:

ـ به جا شيطوني استراحت كن و غذاتو بخور.

ـ بچه بدي بشي تو رو هم سرما ميدما.

ـ آدم اين غلطا نيستي.

ابروهامو هم با چند تا بالا رفتن حرص درآري ضميمه ماجرا كردم.

ـ كه آدم اين غلطا نيستم، نه؟ سرما كه خوردي، من پرستار خوبي نميشما.

ـ حالا كي سرما خورد؟

ـ شما مي خوري.

ـ چطوري؟

تو بغلش كشيده شده، رو تخت سينش فرود اومده، لبام شكار لباش و پر حرارت و تبدار بوسيده شده گفت:

ـ اين طوري.

هنوز دلم ضعف اون بوسه رفته، مشت آرومم حواله سينش شده گفتم:

romangram.com | @romangram_com