#بغض_ترانه_ام_مشو_پارت_484
***
قاشق سوپو فوت كرده، برده طرف دهنش گفتم:
ـ خدا رو شكر تبت پايين اومده.
چشماي تبدار من عاشق كنش تو صورتم رژه رفته گفت:
ـ چه پرستار جيگري.
قاشقو تو حلقش فرو كرده گفتم:
ـ به جا شيطوني استراحت كن و غذاتو بخور.
ـ بچه بدي بشي تو رو هم سرما ميدما.
ـ آدم اين غلطا نيستي.
ابروهامو هم با چند تا بالا رفتن حرص درآري ضميمه ماجرا كردم.
ـ كه آدم اين غلطا نيستم، نه؟ سرما كه خوردي، من پرستار خوبي نميشما.
ـ حالا كي سرما خورد؟
ـ شما مي خوري.
ـ چطوري؟
تو بغلش كشيده شده، رو تخت سينش فرود اومده، لبام شكار لباش و پر حرارت و تبدار بوسيده شده گفت:
ـ اين طوري.
هنوز دلم ضعف اون بوسه رفته، مشت آرومم حواله سينش شده گفتم:
romangram.com | @romangram_com